Ελληνική Αγροτική Ανάπτυξη

Ελληνική Αγροτική Ανάπτυξη

Κυριακή 28 Αυγούστου 2011

Community Supported Agriculture : Αντιμετωπίζοντας την οικονομική κρίση

Community-supported agriculture, a form of an alternative food network, (in Canada Community Shared Agriculture) (CSA) is a socio-economic model of agriculture and food distribution. A CSA consists of a community of individuals who pledge support to a farming operation where the growers and consumers share the risks and benefits of food production. CSAs usually consist of a system of weekly delivery or pick-up of vegetables and fruit, in a vegetable box scheme, and sometimes includes dairy products and meat.

Contents [hide]
1 History
2 The CSA system
2.1 Structure
2.2 Distribution and marketing methods
3 Similar experiences worldwide
3.1 Solidarity Gardens
4 See also
5 References
6 External links

[edit] HistoryCommunity-supported agriculture began in the early 1960s in Germany, Switzerland and Japan as a response to concerns about food safety and the urbanization of agricultural land. In the 1960s groups of consumers and farmers in Europe formed cooperative partnerships to fund farming and pay the full costs of ecologically sound and socially equitable agriculture. In Europe, many of the CSA style farms were inspired by the economic ideas of Rudolf Steiner and experiments with community agriculture took place on farms using biodynamic agriculture. In 1965 mothers in Japan who were concerned about the rise of imported food and the loss of arable land started the first CSA projects called Teikei (提携) in Japanese – most likely unrelated to the developments in Europe.

The idea started to take root in the United States in 1984 when Jan VanderTuin brought the concept of CSA to North America from Europe.[1] At the same time German Biodynamic farmer Trauger Groh and colleagues founded the Temple-Wilton Community Farm in Wilton, New Hampshire.[2] VanderTuin had co-founded a community-supported agricultural project named Topinambur located near Zurich, Switzerland. Coinage of the term "community-supported agriculture" stems from Vander Tuin and the Great Barrington CSA that he co-founded with its proprietor Robyn Van En.[3] Since that time community supported farms have been organized throughout North America — mainly in the Northeast, the Pacific coast, the Upper-Midwest and Canada. North America now has at least 13,000 CSA farms of which 12,549 are in the US according to the US Department of Agriculture in 2007.[4] Some examples of larger and well established CSAs in the US are Angelic Organics[5] and Roxbury Farm.[6] CSA's have even become popular in urban environments as proven by the New York City Coalition Against Hunger's own CSA program that maintains locations in all five boroughs of the city.[7] The largest subscription CSA with over 13,000 families is Farm Fresh To You in Capay Valley, California.[8]

[edit] The CSA systemCSAs generally focus on the production of high quality foods for a local community, often using organic or biodynamic farming methods, and a shared risk membership–marketing structure. This kind of farming operates with a much greater degree of involvement of consumers and other stakeholders than usual — resulting in a stronger consumer-producer relationship. The core design includes developing a cohesive consumer group that is willing to fund a whole season’s budget in order to get quality foods. The system has many variations on how the farm budget is supported by the consumers and how the producers then deliver the foods. CSA theory purports that the more a farm embraces whole-farm, whole-budget support, the more it can focus on quality and reduce the risk of food waste or financial loss.

[edit] StructureIn its most formal and structured European and North American forms CSAs focus on having:

a transparent, whole season budget for producing a specified wide array of products for a set number of weeks a year;
a common-pricing system where producers and consumers discuss and democratically agree to pricing based on the acceptance of the budget; and
a ‘shared risk and reward’ agreement, i.e. that the consumers receive what the farmers grow even with the vagaries of seasonal growing.
Meaning that individuals, families, &/or groups do not directly pay for x pounds or kilograms of produce but rather support the budget of the whole farm and receive weekly what is seasonally ripe.

This approach eliminates the marketing risks, costs for the producer and an enormous amount of time and labor, and allows producers to focus on quality care of the soils, crops, animals and co-workers as well as on serving the customers. There is financial stability in this system which allows for thorough planning on the part of the farmer.

Some farms are dedicated entirely to their CSA while others also sell through on-farm stands, farmers' markets and other channels. Most CSAs are owned by the farmers while some offer shares in the farm as well as the harvest. Consumers have organized their own CSA projects and have gone as far as leasing land and hiring farmers. Many CSAs have a core group of members that assist with CSA administration. Some require or offer the option of members providing labor as part of the share price.

Some CSAs have evolved into social enterprises employing a number of local staff, improving the lot of local farmers and educating the local community about organic and ecologically responsible farming.

Typically CSA farms are small, independent, labor-intensive family farms. By providing a guaranteed market through prepaid annual sales consumers essentially help finance farming operations. This allows farmers to not only focus on quality growing but can also level the playing field in a food market that favors large-scale, industrialized agriculture over local food.

Vegetables and fruit are the most common CSA crops. Many CSAs practice ecological, organic or biodynamic agriculture by avoiding pesticides and inorganic fertilizers. The cost of a share is usually competitively priced when compared to the same amount of vegetables conventionally grown – partly because the cost of distribution is lowered.

[edit] Distribution and marketing methodsA distinctive feature of CSAs is the method of distribution. In the U.S. and Canada shares are usually provided weekly with pick-ups or deliveries occurring on a designated day and time. CSA subscribers often live in towns and cities – local drop-off locations, convenient to a number of members, are organized, often at the homes of members. Shares are also usually available on-farm.

CSAs are different from buying clubs and home delivery services where the consumer buys a specific product at a predetermined price. CSA members purchase only what the farm is able to successfully grow and harvest sharing some of the growing risk with the farmer. If the strawberry crop is not successful, for example, the CSA member will share the burden of the crop failure by receiving fewer, or lower quality, strawberries for the season. CSA members are often more actively involved in the growing and distribution process through shared newsletters and recipes, farm visits, farm work-days, advance purchases of shares and picking up their shares of produce.

Some families have enrolled in subscription CSAs in which a family pays a fixed price for each delivery and can start or stop the service as they wish. This kind of arrangement is also referred to as crop-sharing or box schemes. In such cases the farmer may supplement each box with produce brought in from neighboring farms for a wider variety. Thus there is a distinction between the farmers selling pre-paid shares in the upcoming season's harvest or a weekly subscription that represents that week's harvest. In all cases participants purchase a portion of the farm's harvest either by the season or by the week in return for what the farm is able to successfully grow and harvest.

An advantage of the close consumer-producer relationship is increased freshness of the produce because it does not have to be shipped long distances. The close proximity of the farm to the members also helps the environment by reducing pollution caused by transporting the produce. CSAs often include recipes and farm news in each box in which tours of the farm and work days are announced. Over a period of time consumers get to know who is producing their food and what production methods are used.

Share prices can vary dramatically depending on location. Variables also include the length of share season and average quantity and selection of food per share. As a rough average, in North America, a basic share may be $350–550 for a season lasting for 14–20 weeks in June to September (or October). The produce would be enough of each included crop for at least two people consisting of perhaps 8–12 common garden vegetables[citation needed]. Seasonal eating is implied as shares are usually based on the outdoor growing season which means a smaller selection at the beginning, and perhaps the end, of the period as well as a changing variety as the season progresses. Some CSA programs offer different share sizes or choices of share periods e.g. full-season and peak season.

The film The Real Dirt on Farmer John documents the resurrection of a family farm through its conversion to a CSA model.

[edit] Similar experiences worldwideThe term CSA is mostly used in the USA but a variety of similar production and economic sub-systems are in use worldwide:

Association pour le maintien de l’agriculture paysanne (AMAP) in France,
Agriculture soutenue par la communauté (ASC) in Québec,
Teikei (提携) in Japan,
Reciproco in Portugal,
Landwirtschaftsgemeinschaftshof in Germany,
Andelslandbruk in Norway,
Gruppi di Acquisto Solidale (GAS) in Italy, (see also, Ethical purchasing groups),
Съпричастно земеделие in Bulgaria.
[edit] Solidarity GardensOrti Solidali (meaning Solidarity Gardens) is an example of a CSA in Italy. Reasons for participating are mostly on an ethical basis. The strong commitment of participants protected the development of the network from the market until properly established. Ethical values, cognitive frames, relational codes inside the network shape and constitute this protective environment. Orti Solidali uses a sustainable agronomic method for her a food production and creates goods while providing living wages and fair working conditions to the producers. With the aim of reduction of economic growth, also known as degrowth, they transition to a new economic system based on environmental protection and social equity.[9]

[edit] See alsoCivic agriculture
Community supported fishery
Development Supported Agriculture
Farmers' market
Local food
Sustainable agriculture
Vegetable box scheme
WWOOF
[edit] References^ The History of Community Supported Agriculture, Community Farms in the 21st Century: Poised for Another Wave of Growth?
^ The Temple-Wilton Community Farm
^ "Community Supported Agriculture" (PDF). http://attra.ncat.org/attra-pub/PDF/csa.pdf. Retrieved 2010-09-05.
^ USDA 2007 Agricultural Census Table 44
^ Honeybrook Organic Farm
^ Roxbury farm.com Roxbury Farm
^ http://www.nyccah.org/our-work/direct-food-access/farm-fresh/farm-fresh-project
^ phttp://bizjournals.com/sacramento/stories/2010/08[23/story3.html] Sacramento Business Journal
^ Agricultural Innovation: Sustaining What Agriculture? For What European Bio-Economy? page 26 of the CREPE report
From Asparagus to Zucchini: A guide to cooking farm-fresh seasonal produce Third Edition. Jones Books, By Madison Area Community Supported Agriculture Coalition. Sep. 2004. ISBN 9780972121781. p. 2-16
Community Supported Agriculture (CSA): An Annotated Bibliography and Resource Guide, by Suzanne DeMuth. Sep. 1993. Retrieved 16-Feb-2006.
"The History of Community Supported Agriculture, Part II: CSA‘s World of Possibilities." (2004) NewFarm.
"Eating for Your Community: A Report from the Founder of Community Supported Agriculture," by Robyn Van En. (1995) In Context, Fall 1995, p, 29.
Time magazine, Nov. 3, 2003. “Fresh Off the Farm, A new breed of planters and eaters are joining forces to nurture the local-foods movement”
Organic Gardening magazine, April 1984, "Produce by Subscription" and July 1986, "From Farms to Families."
Zürich Supported Agriculture by Jan Vander Tuin, RAIN magazine, Vol. XIV Number 2, Winter/Spring 1992.
UN Report on Sustainability
The New York Times, December 1, 2003, "Amid Dying Towns of Rural Plains, One Makes a Stand" By Timothy Egan.
[edit] External links Wikimedia Commons has media related to: Community-supported agriculture
Directory of US & Canadian CSAs
National Agricultural Library of the U.S. Department of Agriculture CSA resource
Community Supported Agriculture Benefits Body and Budget
Getting Started with a CSA
Comprehensive map of CSAs in the United States
Going beyond CSAs with Community Food Systems
Community Supported Agriculture Management System
Anusha's Favorite Farms
Retrieved from "http://en.wikipedia.org/wiki/Community-supported_agriculture"

Τρίτη 23 Αυγούστου 2011

Η πιο δυνατή αντικαρκινική ουσία της γης


Η πιο δυνατή αντικαρκινική ουσία της γης: Β17 η οποία βρίσκεται στα κουκούτσια από βερίκοκα.
Υπάρχει ένας λαός, ο μακροβιότερος στον κόσμο, όπου ο καρκίνος είναι εντελώς άγνωστος. Πρόκειται για την φυλή Χούνζα, που ζει στο Πακιστάν και αυτοαποκαλούνται απόγονοι των στρατιωτών του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το φαινόμενο αυτό δεν άφησε αδιάφορους τους επιστήμονες. Κλιμάκιο από το Μεμόριαλ πήγε στην περιοχή και μελέτησε τη διατροφή των Χούνζα. Με έκπληξη διαπίστωσαν, ότι οι Χούνζα τρώνε πολλά βερίκοκα και τα κουκούτσια
επίσης από τα βερίκοκα. Μάλιστα όσο περισσότερα βερίκοκα παράγει και καταναλώνει ένας Χούνζα, τόσο περισσότερο ανεβασμένη είναι η κοινωνική του θέση. Όταν ένας δυτικός γιατρός επισκέφθηκε τους Χούνζα, του προσέφεραν βερίκοκα και αυτός έφτυνε τα κουκούτσια. Έτσι του είχανε μάθει. Οι Χούνζα έκαναν όλοι έναν μορφασμό αηδίας. Πέταγε το καλύτερο.

* Θυμηθείτε. Το κουκούτσι από το βερίκοκο είναι πάρα πολύ πικρό.
* Θυμηθείτε! Το πικρό είναι αναγκαίο για τον καρκίνο.
* Θυμηθείτε! Το πικρό ανοίγει την όρεξη και πολλοί καρκινοπαθείς δεν έχουν όρεξη και πεθαίνουν από καχεξία (υπερβολικό αδυνάτισμα).
* Θυμηθείτε! Το κουκούτσι από το βερίκοκο έχει βιταμίνη Β17.
* Θυμηθείτε! τα παλικάρια των φαρμακευτικών έθαψαν την εφαρμογή της επιστημονικής γνώσης στο πεδίο του καρκίνου και εκατομμύρια άνθρωποι θα πεθάνουν άδικα.

Τι έγινε μετά; Ο Διευθυντής ερευνών του Μεμόριαλ (δεν μιλάμε για οποιοδήποτε νοσοκομείο – είναι η Μέκκα στην ερευνα για τον καρκίνο) ο περίφημος επιστήμονας Κανεμάτσου Σιγκουίρα, έκανε πειράματα με ποντικούς. Η ουσία που ανακάλυψε ο βιοχημικός Ernst Krebs έκανε τα πειράματα πάνω σε ποντικούς. Η ουσία που ανεκάλυψε ο βιοχημικός Ernst Krebs μέσα στα βερίκοκα, ονομάστηκε Λετρίλη ή αμυγδαλίνη ή βιταμίνη Β17. Ο Σιγκουίρα έμεινε έκπληκτος. Ήταν η δυνατότερη αντικαρκινική ουσία του κόσμου που είχε δοκιμάσει ποτέ, όπως δήλωσε. Τι θα κάνατε εσείς και εγώ αν ακούγατε τέτοια καλό νέο; Δεν θα πηδάγατε από τη χαρά σας; Αμ δε! Το χρήμα βασιλεύει. Πήγε λοιπόν στους ανωτέρους του και τους είπε τα ευχάριστα νέα. Η πιο δυνατή αντικαρκινική ουσία της γης: Β17 η οποία βρίσκεται στα κουκούτσια από βερίκοκα. Τι θα κέρδιζαν αυτοί με την αντικαρκινική αυτή ουσία προσβάσιμη στον καθένα; Θα έχαναν τη γη κάτω από τα πόδια τους. Αν τα κέρδη τους ανέρχονται σε πολλά δις μόνο από την Ελλάδα, φανταστείτε τι γίνεται σε όλο τον πλανήτη. Άλλωστε τα μέλη του Δ.Σ. του Μεμόριαλ ήταν όλοι αντιπρόσωποι φαρμακευτικών εταιρειών.

Του είπαν λοιπόν να συνεχίσει τα πειράματα και να αποδείξει πως ήταν λάθος. Το ακούτε ΛΑΘΟΣ. Οι διαδικασίες τροποποιήθηκαν και σχεδιάστηκαν με σκοπό να αποτύχουν και τελικά απέτυχαν. Αντικατέστησαν τον Σιγκουίρα με έναν κτηνίατρο, ο οποίος χορήγησε στα πειραματόζωα διαφορετική δόση από αυτή που χορηγούσε ο Ιάπωνας επιστήμονας και τα πειραματόζωα πέθαναν. Τα αποτελέσματα αυτού του ψευδοπειράματος δόθηκαν στη δημοσιότητα. Τα υπόλοιπα τα ανέλαβαν τα παπαγαλάκια των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Φυσικά από το 1980 που συνέβη οι αποδείξεις ακόμη αναμένονται. Δεν αποδείχθηκε! Ήταν απάτη η Β17, έλεγαν οι γιατροί που δεν γνώριζαν τις λεπτομέρειες. Κανένας δεν θα μάθαινε την πραγματικότητα αν δεν επαναστατούσε η συνείδηση ενός θαρραλέου δημοσιογράφου που ως υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του Μεμόριαλ γνώριζε την απάτη.

Ο Ράλφ Μος, δεν άντεξε το βάρος της συγκάλυψης ενός τόσο μεγάλου εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας. Εδώ παίζονταν οι ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Βγήκε και κατήγγειλε ευθαρσώς τη μεγάλη απάτη. Τιμή στον θαρραλέο δημοσιογράφο. Τιμή στο Σιγκουίρα. Τιμή στον Κρεμπς που βρήκε έναν πολύτιμο σύμμαχο στη μάχη κατά του για τον καρκίνου. Από τις ελληνικές εφημερίδες μόνο «Το Βήμα» ανέφερε στις 23/5/1980 ακροθιγώς το θέμα, χωρίς να εισέλθει στην ουσία του θέματος. Ποιος Έλληνας γνωρίζει αυτή την μεγάλη απάτη;

Τα κουκούτσια λοιπόν από τα βερίκοκα σύμφωνα με τον Σιγκουίρα:

α) σταμάτησαν τις μεταστάσεις,
β) βελτίωσαν την γενική υγεία,
γ) εμπόδισαν την ανάπτυξη μικρών όγκων,
δ) παρείχαν ανακούφιση από τον πόνο,
ε) ενεργούν πολύ σημαντικά στην πρόληψη του καρκίνου.


Η βιταμίνη Β17 λοιπόν, είναι μία ουσία που βρίσκεται στους πυρήνες, δηλαδή στα κουκούτσια , των περισσότερων φρούτων. Τέτοια είναι τα βερίκοκα, τα μήλα, τα κεράσια, τα αχλάδια , τα δαμάσκηνα, τα μανταρίνια καθώς και τα αμύγδαλα. Η συγκέντρωση της βιταμίνης Β17 στους πυρήνες αυτών των φρούτων κυμαίνεται από 2-3%.
Θυμηθείτε! Τα κουκούτσια από τα βερίκοκα στο μανάβη της γειτονιά σας έχουν την ίδια αξία με τα κουκούτσια από τα βερίκοκα των Χούνζα.

Επομένως:

• Τρώτε πικρά, τρώτε βερίκοκα και τα κουκούτσια τους.

• Πίνετε χυμό από φύλλα ελιάς ( χωρις ραντίσματα).

• Τρώτε ραδίκια και πίνετε το ζουμί τους με λεμόνι κάθε μέρα.

• Τρώτε αγκινάρες (πικρές).

• Πίνετε ζουμί από άγριες αγκινάρες (πολύ πικρό), Βολβούς (πικρό) ή Γαϊδουράγκαθο (silybuns marianum), αυξάνει την παραγόμενη γλουταθειόνη υπεροξειδάση: Εξαιρετικό τονωτικό – αποτοξινωτικό για όλες τις παθήσεις του συκωτιού.

Ας ακολουθήσουμε τη συμβουλή των καλύτερων γερμανών γιατρών, της περίφημης Επιτροπής Ε. Η Επιτροπή Ε, κατατάσει τα πικρά βότανα ως εξής:

* (1) κάσσια (quassia amara)
* (2) γεντιανή
* (3) άγρια αψιθιά.
* (4) Φλοιός Gonolobus cocdurango,
* (5) Centantium pulchellum,
* (6) cot αρπαγόφυτο (από την έρημο Καλαχάρη της Αφρικής (τόβρίσκετε στα φαρμακεία).
* (7) φλούδα νερατζιού.
* (8) γαϊδουράγκαθο (cnicus benediktus).
* (9) Ραδίκι.
* (10) κανέλα.
* (11) κόλιανδρος.

Οι πικρές αυτές τροφές ανοίγουν την όρεξη. Ο καρκινοπαθής συνήθως δεν έχει όρεξη και πεθαίνει από καχεξία. Διεγείρουν την ορμόνη γαστρίνη, που με τη σειρά της διεγείρει την παραγωγή και την απελευθέρωση υδροχλωρικού οξέως. Όλοι το γνωρίζουν: Τα πικρά βοηθούν στην όρεξη.


Αν το σώμα μας έχει μετατραπεί σε ζαχαροπλαστείο, από τα πολλά γλυκά, ποτά, πατάτες κ.λ.π., {όλα αυτά μετατρέπονται σε γλυκόζη) και συγχρόνως έχουμε απορρίψει την πικρή γεύση, δεν θα πάθουμε καρκίνο; Το κλειδί είναι η ισορροπία (ομοιόσταση στην ιατρική γλώσσα).

Τι μπορεί να κάνει η βιταμίνη Β17 στον οργανισμό μου;
Έχει παρατηρηθεί λοιπόν ότι η αμυγδαλίνη (βιταμίνη Β17) έχει ευεργετική δράση πάνω στα καρκινικά κύτταρα. Ωστόσο δεν θεωρείται φάρμακο κατά του καρκίνου, όταν αυτός έχει ήδη εκδηλωθεί. Σύμφωνα με τους επιστήμονες η χρησιμοποίηση της αμυγδαλίνης( Β17) είναι περισσότερο προληπτική παρά θεραπευτική. Πιστεύεται ότι η χρόνια ανεπάρκεια σε αμυγδαλίνη ( Β17) οδηγεί σε μείωση της αντίστασης του οργανισμού στην ανάπτυξη κακοήθειας. Από την άλλη δεν έχουν παρατηρηθεί παρενέργειες από κατανάλωση μεγάλων δόσεων αμυγδαλίνης( Β17). Παρόλα αυτά συνίσταται η μέγιστη πρόσληψη αμυγδαλίνης( Β17) να μην υπερβαίνει τα 3 γραμμάρια την ημέρα.

Τip.


Τι κάνουμε λοιπόν τώρα; Τρώτε μεσογειακά, τρώτε φρούτα, ψάρια, λαχανικά….ΤΡΩΤΕ ΣΩΣΤΑ, μην περιμένετε να πάθουμε για να μάθουμε!

Με τιμή.

Καραμπά Ειρήνη.

Διαιτολόγος – Διατροφολόγος.

Κυριακή 17 Ιουλίου 2011

Η στρατηγική σημασία της Βιολογίας στην παγκόσμια Οικονομία

Τον περασμένο μήνα πραγματοποιήθηκε στην Κέρκυρα ένα πολύ σημαντικό συνέδριο με θέμα «Μοριακή Βιολογία Περιβάλλοντος: Πώς η Μικροβιακή Γενετική και η Οικολογία μπορεί να εμπνεύσουν τη Βιοτεχνολογία σε μια αναπτυσσόμενη Παγκόσμια Οικονομία». Το συνέδριο ανήκε στη σειρά BAGECO (Bacterial Genetics and Ecology), που «τρέχει» πάνω από 30 χρόνια. Είναι μια επιστημονική κοινότητα που προσπάθησε να φέρει κοντά γενετιστές και οικολόγους με στόχο η προσέγγιση των βιολογικών προβλημάτων να είναι σφαιρικότερη. Και αυτό το πέτυχε στη διάρκεια των δύο τελευταίων δεκαετιών, γιατί μέσα από αυτά τα συνέδρια έχουν αναπτυχθεί πολύ στενές συνεργασίες επιστημόνων με διαφορετικές ειδικότητες: οι γενετιστές βακτηρίων χρησιμοποιούν τα δεδομένα της Φυσιολογίας και Οικολογίας για να ερμηνεύσουν τα ευρήματά τους, ενώ οι οικολόγοι των βακτηρίων χρησιμοποιούν τα μοριακά εργαλεία στο πεδίο.

Το φετινό συνέδριο φιλοξένησε 16 προσκεκλημένους ομιλητές παγκοσμίου φήμης από πολύ σημαντικά ιδρύματα των ΗΠΑ και της Ευρώπης, τους οποίους πλαισίωσαν άλλες 53 ομιλίες από σημαντικούς επιστήμονες απ’ όλο τον κόσμο. Οι σύνεδροι απόλαυσαν το υψηλό επίπεδο των ομιλιών και συγχρόνως ενθουσιάστηκαν με την ομορφιά της πόλης της Κέρκυρας, το ονειρεμένο επίσημο δείπνο του συνεδρίου στο Παλάτι του Αχιλλείου και την υπέροχη ελληνική κουζίνα.
Μεταξύ των θεμάτων με τα οποία ασχολήθηκε το συνέδριο ξεχώρισαν τα εξής:

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ
Ο Βίκτορ ντε Λορένζο, σημαντικότατος Ισπανός επιστήμονας, διευθυντής του Εργαστηρίου Μοριακής Περιβαλλοντικής Μικροβιολογίας στο Εθνικό Κέντρο Βιοτεχνολογίας της Ισπανίας (CSIC), υποστήριξε ότι για να λύσουμε τα προβλήματα που αφορούν την αποικοδόμηση των αποβλήτων μέσω των μικροβιακών διεργασιών θα πρέπει να σκεφτόμαστε με απλή λογική: όπως π.χ. το πέταγμα των πουλιών μάς έφερε τη λύση στην εφεύρεση του μηχανισμού του αεροπλάνου. Είναι γνωστό εδώ και πολλές δεκαετίες ότι τα βακτήρια είναι πολύ καλοί «εργάτες» στην αποικοδόμηση των ρυπαντών. Πιστεύαμε όμως ότι οι μικροοργανισμοί αυτοί επιλεκτικά και μόνο ενεργοποιούν ένα ή περισσότερα κατάλληλα γονίδια για να αντιμετωπίσουν μια δύσκολη χημική ουσία. Ύστερα από δουλειά πολλών ετών, ο κ. Ντε Λορένζο υποστηρίζει ότι η λογική ενός μικροοργανισμού με πολλά δραστικά γονίδια σε τέτοιες διεργασίες ανήκει στο παρελθόν και οι νέες προοπτικές στη Μικροβιακή Βιοτεχνολογία ανοίγονται με τη μηχανική κατάλυση μέσω πολλών βακτηριακών στελεχών που συνεργάζονται εκπονώντας το ίδιο ή παράλληλο έργο.

ΒΑΚΤΗΡΙΑ & ΕΔΑΦΟΣ
Η υγεία του εδάφους εξαρτάται από τη βακτηριακή κοινότητα που δρα σε αυτό. Οι Ιταλοί ερευνητές υπό τον Βιτόριο Βεντούρι ανέφεραν ότι σε έρευνές τους συγκεκριμένα βακτηριακά κονσόρτια μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως δείκτες της υγείας του εδάφους. Άλλοι ερευνητές ανέφεραν ότι συγκεκριμένα βακτήρια είναι οι βασικοί αποικοδομητές της χιτίνης του εδάφους (Ντιρκ βαν Έλσας, Ολλανδία). Στη βάση αυτή έχουν αναπτυχθεί αξιόπιστα μοριακά εργαλεία (βακτήριο Cupriavidus metallidurans), π.χ. για την εκτίμηση της αποικοδόμησης υδραργύρου σε μολυσμένα υδάτινα και εδαφικά οικοσυστήματα (Μάικλ Σίγκερ, Χιλή).

Στο πλαίσιο αυτής της συνεδρίας αναφέρθηκε και από το εργαστήριο Μικροβιολογίας του ΕΚΠΑ ότι βακτήρια της Σαντορίνης του γένους Geobacillus έχουν γονίδια αποικοδόμησης κυτταρινολυτικής και ξυλανολυτικής ικανότητας με υψηλή δράση.

ΜΙΚΡΟΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ & ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΓΕΙΑ
Η Μικροβιακή Οικολογία διανύει τον αιώνα της επανάστασης με βάση τα αποτελέσματα της χαρτογράφησης γονιδιωμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, ο Ρομπ Νάιτ (Κολοράντο, ΗΠΑ) ισχυρίζεται ότι στην προσπάθεια να μελετήσει τους μικροοργανισμούς του ανθρώπινου σώματος εντυπωσιάστηκε με τη δυναμική της βακτηριακής κοινότητας.

Εδώ και δεκαετίες είναι γνωστό ότι το ανθρώπινο σώμα φιλοξενεί εκατομμύρια μικρόβια (παθογόνα και μη), τα οποία ελέγχουν το βαθμό της υγείας του και της φυσιολογικής του κατάστασης. Ο Ρομπ Νάιτ, λοιπόν, μελετώντας τα βακτήρια του ανθρώπινου σώματος είδε ότι άλλη μικροβιακή ποικιλότητα υπάρχει στα μάτια, άλλη στα μαλλιά, άλλη στο δέρμα κτλ. Θεωρεί ότι μόλις έχει αρχίσει να δημιουργείται η εικόνα της περιγραφής της μικροβιακής ποικιλότητας του ανθρώπινου σώματος, όπου διαπιστώνονται οι διαφορές μεταξύ ατόμων και μερών του σώματος. Πιστεύει ότι αν αυτές οι μελέτες προχωρήσουν και συγκεντρωθεί πληθώρα δεδομένων (μια προσπάθεια που έχει ξεκινήσει σε παγκόσμια κλίμακα), ίσως καταφέρουμε να επιτύχουμε την εφαρμογή της προσωποποιημένης ιατρικής στα αναπτυσσόμενα έθνη.

ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΝΕΤΙΚΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΑ
Ο Γερμανός επιστήμονας Κρίστοφερ Τέμπε από το Ινστιτούτο του Braunschweig παρουσίασε νέα πειράματα, που αφορούν το καυτό θέμα των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την καλλιέργεια των γενετικά τροποποιημένων φυτών.

Η ερευνητική του ομάδα έθεσε το ερώτημα αν η Bt-τοξίνη (Bacillus thuringiensis toxin) επηρεάζει τη μικροβιακή ποικιλότητα στους αγρούς όπου καλλιεργείται το γενετικά τροποποιημένο (ΓΤ) καλαμπόκι της διασταύρωσης MON89034xMON88017 (της Monsanto). Τα πειράματα της ομάδας Τέμπε έδειξαν ότι δεν υπάρχει καμία επίδραση της Bt-τοξίνης στο μικροβιακό φορτίο του εδάφους όπου καλλιεργήθηκε το ΓΤ-καλαμπόκι. Συγχρόνως, η ερευνητική ομάδα Τέμπε έκανε και πειράματα με μέλισσες που τρέφονταν με γύρη από ΓΤ και μη ΓΤ καλαμπόκι. Οι αναλύσεις των δύο περιπτώσεων των μελισσών έδειξαν ότι το επί τοις εκατό ποσοστό της Bt-τοξίνης και στις δύο περιπτώσεις των μελισσών ήταν παρόμοιο και το συμπέρασμα είναι ότι στη δεύτερη περίπτωση του μη ΓΤ καλαμποκιού η Bt-τοξίνη προήλθε από βακτήρια Bacillus thuringiensis ενδογενή, ενώ η μικροβιακή ποικιλότητα και στις δύο περιπτώσεις ήταν απόλυτα εξαρτώμενη μόνο από το είδος του φυτού. Ο επιστήμονας καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μελέτη, αφού χρησιμοποίησε όλα τα καινούργια μοριακά εργαλεία, δεν αποδεικνύει κίνδυνο όσον αφορά το Bt καλαμπόκι, ούτε ως προς το έδαφος όπου καλλιεργείται ούτε ως προς τις μέλισσες που χρησιμοποιούν τη γύρη του.

ΚΑΙΝΟΤΟΜΑ ΦΑΡΜΑΚΑ
Τα Πανεπιστήμια της Φλωρεντίας, της Μεσίνας και της Νάπολης σε κοινό ερευνητικό πρόγραμμα παρουσίασαν την έρευνα που αφορούσε σε βακτήρια της Ανταρκτικής, και μάλιστα αυτά που «κατοικούν» στους σπόγγους, τα οποία είναι παραγωγείς νέων αντιβακτηριακών ουσιών, οι οποίες δρουν πάρα πολύ καλά έναντι κλινικών στελεχών του γένους Burkholderia.

Έμφαση στη Συνθετική Βιολογία
Η οργανωτική επιτροπή του BAGECO11 αφιέρωσε συνεδρία μιας ημέρας στη Συνθετική Βιολογία. Βασικός διοργανωτής ήταν ο Γιάννης Οικονομίδης, επί σειρά ετών επιστημονικός υπεύθυνος Βιοτεχνολογίας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στόχος ήταν να ακουστούν οι απόψεις όλων των ερευνητικών ομάδων της Αμερικής και της Ευρώπης. Όπως είπε ο κ. Οικονομίδης, «η διάχυση της επιστημονικής πληροφορίας είναι η πρώτη πράξη για τη ζωή!»

Στο στρογγυλό τραπέζι της συζήτησης πρωτοστάτησε ο Άρης Πατρινός, πρόεδρος της Synthetic Genomics (Καλιφόρνια, ΗΠΑ), ο οποίος υποστήριξε ότι η Συνθετική Βιολογία έχει απόλυτη ανάγκη από υψηλής απόδοσης υπολογισμούς για να διαχειριστούμε το «διάβασμα» των γονιδιωμάτων και να κατανοήσουμε τη λειτουργία τους. Μόνο από το πρόγραμμα «Cracking the Oceans Code» (Σπάζοντας τον Κώδικα των Ωκεανών) έχουν ανακτηθεί πάνω από 40 εκατομμύρια γονίδια, τα οποία θα είναι οι συνιστώσες του σχεδιασμού του μέλλοντος, αφού φτάσαμε μέχρι τη «SYNTHIA», το βακτήριο Mycoplasma (580 Kb γονιδίωμα) στο οποίο έγινε η «μεταμόσχευση ολόκληρου συνθετικού DNA» αφού αφαιρέθηκε το δικό του, φυσικό γονιδίωμα.
Άρα από την ανάγνωση των γονιδιωμάτων πήγαμε στη συγγραφή με στόχους την επίλυση προβλημάτων, όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ή ακόμα και στα νέα τρόφιμα και τις απαιτήσεις των καθαρών υδάτινων όγκων.

Ο καθηγητής Ντε Λορένζο είπε ότι από τη Γενετική Μηχανική ως τη Συνθετική Βιολογία ήταν ένα μεγάλο ταξίδι, αφού έγιναν προσπάθειες να λυθούν προβλήματα που δεν μπορούν να λυθούν από τους φυσικούς μικροβιακούς αποικιστές του πλανήτη: «Να χτίσουμε ένα κύτταρο με κομμάτια που θα έχουν καλά χαρακτηριστικά». Οι προσδοκίες είναι μεγάλες, κυρίως για την Ιατρική, την αποικοδόμηση αποβλήτων και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
Τέλος, ο δρ. Αντουάν Ντανσάν (AMAbiotics - Γαλλία) σημείωσε ότι η Βιολογία είναι η επιστήμη των σχέσεων μεταξύ αντικειμένων – είναι η «πληροφορία» που εκφράζει σε μια ξύλινη βάρκα τι μπορεί να συντηρηθεί εκτός από τις σανίδες της!

Source:citypress.gr

Δευτέρα 11 Ιουλίου 2011

Οι αγαπημένες των αρχαίων

Στην αρχαία Ελλάδα τις ψάρευαν και τις απολάμβαναν, μαγειρεμένες μάλιστα με τρόπο που αξιοπρεπώς θα στέκονταν σε ένα σύγχρονο γκουρμέ εστιατόριο. Γιατί δηλαδή να μη δοκιμάσεις τις «γαρίδες ψημένες σε φύλλα συκιάς» που αναφέρει στους «Δειπνοσοφιστές» του ο Αθήναιος ή τις γλυκόξινες «γαρίδες με μέλι και ξίδι, κολοκύθια και κουνουπίδι»; Επιπλέον, ο Μάρκο Πόλο περιέγραψε την αφθονία των γαρίδων στις αγορές της Κίνας.
Παρ' όλα αυτά, μέχρι τον Μεσαίωνα δεν ήταν τόσο συνηθισμένες στα ευρωπαϊκά τραπέζια, για να γίνει αυτό έπρεπε να φτάσουμε στον 17ο αιώνα και να εξαπλωθούν σε όλο τον κόσμο. Υπάρχουν αρκετές εκατοντάδες διαφορετικά είδη, ακόμη και γαρίδες του γλυκού νερού. Τα δύο πιο ιδιαίτερα είδη που βρίσκουμε στην Ελλάδα είναι η γάμπαρη, η μεγάλη γαρίδα που ψαρεύεται στον Κορινθιακό, τον Αμβρακικό και στις δυτικές ακτές και το εξαιρετικό συμιακό γαριδάκι που αλατίζεται, τηγανίζεται και τρώγεται ολόκληρο.
Η γαρίδα μπορεί να μαγειρευτεί με κάθε τρόπο - τηγανητή, ψητή, βραστή, στα κάρβουνα - αλλά όπως και σε όλα τα πράγματα, συχνά η απλότητα αποδεικνύεται μεγαλειώδης: ένα πιάτο με γαρίδες που μόλις βγήκαν από τη σχάρα και είναι πασπαλισμένες με ψιλοκομμένο μαϊντανό, σκόρδο και λίγο λεμόνι παραμένει αξεπέραστο. Ενα είναι το μυστικό της, ότι δεν θέλει πολλή ώρα μαγείρεμα.
Διατροφική αξία
Τέσσερις λέξεις περιγράφουν τη θρεπτική αξία της γαρίδας: λίγες θερμίδες, πολλή πρωτεΐνη. Δυστυχώς, υπάρχει ακόμη μία λέξη που... προσπαθεί να της χαλάσει την υπόληψη: χοληστερίνη. Κατά τα άλλα, έχει ασβέστιο, κάλιο και σχεδόν καθόλου λιπαρά. Θεωρείται μάλιστα πολύ καλή πηγή σεληνίου.
Source : TA NEA

Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011

Πειράματα με δοκιμαστικά φάρμακα

«Πόλεμος» σε τρεις ηπείρους έχει ξεσπάσει με μήλον της Εριδος τις δοκιμές νέων φαρμάκων, έχοντας ως σκοπό την έγκρισή τους. Κλινικοί γιατροί από τις ΗΠΑ κατηγορούν τις εταιρείες ότι δεν πραγματοποιούν πλέον κλινικές μελέτες στη χώρα τους στο «όνομα» του κέρδους και παράλληλα θέτουν σε κίνδυνο την υγεία των ασθενών.
Πριν από μερικά χρόνια, οι φαρμακευτικοί κολοσσοί, με το βλέμμα στραμμένο στα επερχόμενα κέρδη από τη μεγαλύτερη και πολλά υποσχόμενη αγορά φαρμάκου στον κόσμο, τις ΗΠΑ, έτρεχαν τα προγράμματα κλινικών δοκιμών σε νοσοκομεία της χώρας και υπό την αυστηρή επίβλεψη αμερικανών επιστημόνων. Σήμερα, η «επιχείρηση» των κλινικών δοκιμών είναι παγκόσμια. Οχι όμως καταμερισμένη ομοιόμορφα σε όλο τον πλανήτη, αλλά συγκεντρωμένη κυρίως σε φτωχές περιοχές όπου τα έξοδα για τις φαρμακευτικές εταιρείες μειώνονται περίπου στο μισό.
Οι περιοχές όπου υπερσυγκεντρώνονται οι εταιρείες για την τελική φάση των πειραμάτων για τα φάρμακά τους σε ανθρώπους είναι κυρίως η Πολωνία, η Κίνα και η Λατινική Αμερική.
«Τα κίνητρα να εντάξουμε όσο περισσότερους ασθενείς μπορούμε σε δοκιμαστικά κλινικά πρωτόκολλα είναι τρία», λέει ο Ivan Horvath, καθηγητής Επεμβατικής Καρδιολογίας στο Πανεπιστήμιο Πεκς της Πολωνίας. «Το πρώτο είναι ότι ασθενείς χωρίς μεγάλες οικονομικές δυνατότητες έχουν δωρεάν πρόσβαση σε νέες θεραπείες και μπορούν να σωθούν ζωές, το δεύτερο ότι πίσω από όλο αυτό υπάρχει νέα επιστημονική γνώση. Και το τρίτο ότι πληρωνόμαστε καλά», εξηγεί ο καθηγητής.
Η πιο πρόσφατη χαρτογράφηση που έγινε το 2008 έδειξε ότι το 78% των κλινικών δεδομένων για την έγκριση φαρμάκων που κατατέθηκαν στον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) προέρχεται από νοσοκομεία εκτός της χώρας. Παρόμοια είναι και η κατάσταση με τις αιτήσεις έγκρισης που κατατίθενται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ), καθώς το 61% από αυτές περιλαμβάνει αποτελέσματα από δοκιμές που έχουν γίνει εκτός της ηπείρου.
«Και αυτά είναι μόνο επιφανειακά θέματα», σχολιάζει ο δρ Μάικλ Κρόφορντ, καθηγητής Ιατρικής και διευθυντής Κλινικών Μελετών Καρδιολογικών Φαρμάκων στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Φρανσίσκο. «Η ανησυχία μας για αλλαγές στην έρευνα του φαρμάκου έχει αρχίσει και γιγαντώνεται», λέει.
Το πρώτο πρόβλημα που διαβλέπουν οι ειδικοί σε σχέση με τις εγκρίσεις που θα δοθούν σε θεραπείες αφορά τις λεπτομέρειες στις γενετικές διαφοροποιήσεις και τις διαφορετικές διατροφικές και περιβαλλοντικές συνήθειες που έχουν οι λαοί. «Τα φάρμακα που θα έχουν αποτελεσματικότητα σε αυτές τις χώρες και θα εγκριθούν δεν θα έχουν τον ίδιο θεραπευτικό έλεγχο στους κατοίκους των ΗΠΑ», διατείνεται ο Ντέιβιντ Χολμς, καθηγητής στο ερευνητικό και θεραπευτικό ίδρυμα Mayo Clinic. Επιπλέον, οι ειδικοί από τις ΗΠΑ και τη Δυτική Ευρώπη δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί οι φαρμακευτικές δοκιμάζουν νέα φάρμακα σε φτωχές χώρες που δεν πρόκειται ποτέ να τα αγοράσουν, όπως γίνεται με τα φάρμακα του AIDS στην Αφρική.
Το δεύτερο πρόβλημα των δυτικών γιατρών είναι η εμπιστοσύνη στην ποιότητα των κλινικών μελετών. «Δεν γνωρίζω τον τρόπο με τον οποίο οι συνάδελφοι στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Κίνας κάνουν την έρευνά τους. Μπορεί να είναι αυστηρά τα πρωτόκολλα. Μπορεί και όχι. Στις ΗΠΑ και στον Καναδά είμαι βέβαιος πως ακολουθούνται οι συγκεκριμένες προϋποθέσεις που προβλέπονται από τους νόμους», σχολιάζει ο δρ Μάικλ Κρόφορντ.
Αντίθετη άποψη έχουν οι ειδικοί από την Ασία και οι φαρμακευτικές εταιρείες, υποστηρίζοντας πως η κατάσταση στις χώρες όπου είναι φθηνές οι κλινικές δοκιμές δεν είναι όπως ήταν πριν από 20 χρόνια. Ακολουθούνται ακριβώς τα ίδια, αυστηρά πρωτόκολλα με αυτά στις ΗΠΑ, γι' αυτό γίνονται και δεκτοί οι φάκελοι από τον FDA.


Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του δρος Ζανγκ Τσενιού, ο οποίος έπειτα από εννέα χρόνια εμπειρίας ως κλινικός ερευνητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ ηγείται του δικού του, σύγχρονου εργαστηρίου στο Πανεπιστήμιο του Νανκίνγκ, που βρίσκεται περίπου τρεις ώρες έξω από τη Σαγκάη. Ο δρ Ζανγκ και οι συνεργάτες του έχουν ανακαλύψει μία ειδική αιματολογική εξέταση η οποία μπορεί να προβλέψει έως και τρία χρόνια πριν από την κλινική διάγνωση τον καρκίνο του πνεύμονα. Τα δείγματα αίματος για τις κλινικές δοκιμές που εξετάζονται δεν προέρχονται μόνο από Κινέζους, αλλά έρχονται κατά εκατοντάδες και από τις ΗΠΑ.
«Μόνο έτσι θα είναι έγκυρο το διαγνωστικό τεστ που ετοιμάζω με την ομάδα μου», λέει ο Ζανγκ. Ο ίδιος εξηγεί πως, εάν πριν από 20 χρόνια μιλούσε στην Κίνα για πολυκεντρικές μελέτες, θα τον κοιτούσαν σαν εξωγήινο, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν ισχύει σήμερα. «Υπάρχει και αποδεικνύεται η εξέλιξη», απαντά σε όλες τις μομφές των συναδέλφων του από τις ΗΠΑ. Επιπλέον, όπως εξηγεί, «οι γενετικές διαφοροποιήσεις στις διεθνείς μελέτες είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό κεφάλαιο, καθώς διευκολύνουν την έρευνα για νέες, στοχευμένες θεραπείες αλλά και την κατανόηση προέλευσης της νόσου».
Επιπλέον, όπως ισχυρίζονται στελέχη φαρμακευτικών επιχειρήσεων, το σωστό και ανθρώπινο είναι να δίνεις σε αυτούς που δεν έχουν να αγοράσουν και κινδυνεύει η ίδια τους η ζωή και όχι να παρέχεις δωρεάν θεραπείες σε χώρες και λαούς που ευημερούν, ασχέτως εάν είναι πελάτες σου ή όχι.
Source : TA NEA

Κυριακή 26 Ιουνίου 2011

"Κίνημα Πολιτών-καταναλώνουμε ότι παράγουμε"

Το «Κίνημα Πολιτών – καταναλώνουμε ότι παράγουμε» αποτελεί πρωτοβουλία εκατό προσωπικοτήτων από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα ΑΕΙ, τους Δικηγορικούς, Ιατρικούς και Τεχνικούς Συλλόγους, τα Επιμελητήρια, τον Επιστημονικό και Καλλιτεχνικό κόσμο και τον Τύπο μαζί με τους Προέδρους των ανωτάτων και ανωτέρων Συνδικαλιστικών Οργάνων των εργαζομένων του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, Πρόεδρους Εμπορικών και Επαγγελματικών Επιμελητηρίων, Ομοσπονδιών, Συλλόγων και Συνδέσμων του Εμπορίου και της Αγοράς κ.α.

Στο Διοικητικό Συμβούλιο συμμετέχουν ο τ. Δήμαρχος Αθηναίων Δημήτρης Μπέης (Πρόεδρος), ο τ. Υπουργός Νίκος Σκουλάς και ο Αντιπρόεδρος της ΓΕΣΕΒΕ και ΓΓ της ΠΟΕΣΕ Γιώργος Καββαθάς (Αντιπρόεδροι), ο Καθηγητής Κωνσταντίνος Μουντζούρης (Γ. Γραμματέας), η Δικηγόρος Έλενα Αναστασίου (Αναπληρώτρια Γ.Γ.), η Στέλλα Τσιάμη (Ταμίας) και οι Δημήτρης Αρχοντάκης, Λουκάς Δημάκας, Ιωάννα Καρανδινάκη, Νίκος Κατσαρός, Νίκος Μεγγρέλης, Κυριάκος Ντινιακός, Φωτεινή Σακελλαρίδου (Μέλη).

Το «Κίνημα Πολιτών – καταναλώνουμε ότι παράγουμε» προτρέπει όλους τους Έλληνες να μετέχουν ενεργά στον αγώνα για να προστατευθούν οι θέσεις εργασίας και να μειωθεί η ανεργία, να σταματήσει το κλείσιμο των καταστημάτων και των επιχειρήσεων, να στηριχθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η βιοτεχνία και η βιομηχανία μας, ο εσωτερικός Τουρισμός, οι αγρότες και οι παραγωγοί μας – με δυο λόγια η Εθνική μας οικονομία!

Μια πολύ σημαντική δράση του «Κινήματος Πολιτών – καταναλώνουμε ότι παράγουμε» αποτελεί η προώθηση του μηνύματος «ντύνομαι ελληνικά, τρώω ελληνικά, κάνω τουρισμό ελληνικά» μέσα από τις μεγαλύτερες αλυσίδες λιανικής της χώρας μας με δύο βασικούς τρόπους:



(α) Με ειδικές αφίσες που τοποθετούνται μέσα στα καταστήματα λιανικής πώλησης

(β) Με την εκτύπωση από κάθε αλυσίδα του μηνύματος «ντύνομαι ελληνικά, τρώω ελληνικά, κάνω τουρισμό ελληνικά» στις πλαστικές σακούλες που προσφέρονται στους καταναλωτές για να βάλουν τα ψώνια τους.

Η εξαιρετική αυτή προσπάθεια του «Κινήματος Πολιτών – καταναλώνουμε ότι παράγουμε» βρήκε άμεσα υποστήριξη στις σημαντικότερες αλυσίδες λιανικής της χώρας μας: Το πρόγραμμα ήδη εφαρμόζεται στα καταστήματα των αλυσίδων λιανικής ΑΒ Βασιλόπουλος, Σκλαβενίτης, My Market Ομίλου Παντελιάδη, Βερόπουλος (και στην αλυσίδα του Ομίλου που λειτουργεί στην Κρήτη με το σήμα Χαλκιαδάκης), Γαλαξίας και Θανόπουλος.

Γίνονται συζητήσεις για την ένταξη στο πρόγραμμα της υπ΄ αριθμ. 1 αλυσίδας λιανικής της χώρας μας (Carrefour – Μαρινόπουλος) αλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Μια άλλη σημαντική αλυσίδα της Β. Ελλάδος (Μασούτης) στην οποία δεν προτάθηκε καν η ένταξή της στο πρόγραμμα (η δράση ξεκίνησε με αρχικό «πυρήνα» την πρωτεύουσα) έσπευσε μόνη της να ζητήσει την εφαρμογή του προγράμματος στα καταστήματα της, γεγονός που την τιμά ιδιαίτερα (περισσότερα για την Μασούτης στο άρθρο μας Μασούτης: Από την Βόρεια Ελλάδα εξαπλώνεται συνεχώς με την υποστήριξη των καταναλωτών και την πιστή εφαρμογή των αρχών που τον καθιέρωσαν).



Οι αλυσίδες λιανικής που ήδη συμμετέχουν στο πρόγραμμα τον μήνα αυτό (Ιούνιος 2011) βοηθούν αποφασιστικά να περάσει το μήνυμά για την προτίμηση των ελληνικών προϊόντων σε πολύ μεγάλο αριθμό πολιτών - καταναλωτών σε ολόκληρη τη χώρα.



Είναι κρίμα που μέχρι σήμερα οι δύο μεγαλύτερες αλυσίδες καταστημάτων –τις οποίες η δική μας προτίμηση οδήγησε στις κορυφαίες θέσεις της Ελληνικής αγοράς - δεν συμμετέχουν ακόμα στην πολύ σημαντική αυτή καμπάνια ώστε να στηρίξουν και αυτές τις προσπάθειες υποστήριξης της Ελληνικής οικονομίας στην μεγάλη κρίση που περνάει την περίοδο αυτή.

Πάντως, η ευαισθητοποίηση των Ελλήνων καταναλωτών αρχίζει σταδιακά να «ενεργοποιείται» και η μαζική στροφή σε προϊόντα με την ένδειξη «Ελληνικό προϊόν» είναι βέβαιο πως θα προσφέρει ανάσα ζωής στην Εθνική μας οικονομία συρρικνώνοντας τις εισαγωγές προϊόντων, αυξάνοντας την απασχόληση και μειώνοντας δραστικά το έλλειμμα του εμπορικού μας ισοζυγίου.
Πρόσφατο δείγμα της ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης στην μεγάλη ανάγκη που έχει η οικονομία μας να αγοράζουμε όλοι για τις καθημερινές μας ανάγκες προϊόντα που παράγονται στην χώρα μας -σαν ένα απλό και εξαιρετικά αποτελεσματικό τρόπο αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης- αποτελεί η παραπάνω αφίσα που δημιούργησε ο σκιτσογράφος – γραφίστας και web designer Κώστας Ψώνης (http://www.concept-psonis.gr).

Εμπρός λοιπόν, ας κάνουμε το σύνθημα του «Κινήματος Πολιτών – καταναλώνουμε ότι παράγουμε» πράξη: «ντύνομαι ελληνικά, τρώω ελληνικά, κάνω τουρισμό ελληνικά»!
Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για την Ελλάδα, την οικογένεια μας και τον ίδιο μας τον εαυτό!
Source : casss.gr

Στήριξη των ελληνικών προϊόντων

Στο πλαίσιο του σύγχρονου παγκοσμιοποιημένου περιβάλλοντος, νέες προοπτικές δημιουργούνται για την προβολή των επώνυμων ποιοτικών προϊόντων της χώρας μας στην εσωτερική αγορά, αλλά και για τις εξαγωγές προς τις διεθνείς αγορές. Η στήριξη των ελληνικών προϊόντων ανοίγει πολλαπλές διόδους τόσο σε εμπόρους όσο και παραγωγούς, ενώ βοηθά την εγχώρια οικονομία και κάνει τη χώρα μας πιο ανταγωνιστική σε σχέση με άλλες παραγωγούς χώρες.

Στηρίζω τα εγχώρια προϊόντα σημαίνει δημιουργώ ή διατηρώ θέσεις εργασίας, ενώ με τις εξαγωγές στηρίζω το εμπορικό ισοζύγιο, εισάγω συνάλλαγμα. Άρα με τη στήριξη των ελληνικών προϊόντων μπορεί να μειωθεί η ανεργία, να σταματήσει το κλείσιμο των καταστημάτων, να στηριχτούν ο εσωτερικός τουρισμός, οι αγρότες μας, οι Έλληνες παραγωγοί, η ελληνική οικονομία.

Την ανάγκη υποστήριξης των εγχώριων προϊόντων –τα οποία είναι και φθηνότερα και ποιοτικότερα από τα αντίστοιχα εισαγωγής, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά φρέσκα προϊόντα αγροτικής παραγωγής– συνειδητοποιούν όλο και περισσότεροι θεσμικοί και μη παράγοντες.
Η οικονομική κρίση αλλά και το γεγονός ότι πολλοί κατάλαβαν πλέον ότι σε μεγάλο βαθμό η χώρα μας εξαρτάται από εισαγωγές προϊόντων που μέχρι πρότινος παρήγε η χώρα μας και τα εξήγε, ευαισθητοποίησε μεγάλη μερίδα θεσμικών και μη.

Έτσι, τα σούπερ μάρκετ, αποδεχόμενα σχετική πρόταση του «Κινήματος Πολιτών - Καταναλώνουμε Ό,τι Παράγουμε», έχουν ανακοινώσει ότι εντός του Ιουνίου θα ξεκινήσουν δράσεις ενημέρωσης των καταναλωτών προκειμένου να προτιμούν τα ελληνικά προϊόντα. Σε ανακοίνωσή της, η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών Βιοτεχνών Εμπόρων Ελλάδος (ΓΣΕΒΕΕ) αναφέρει ότι τα περισσότερα μεγάλα σούπερ μάρκετ δέχτηκαν το αίτημα να στηρίξουν ενεργά τον αγώνα για την προτίμηση των ελληνικών προϊόντων.

Καμπάνια αλά ελληνικά
Συγκεκριμένα, τα σούπερ μάρκετ ΑΒ Βασιλόπουλος, Σκλαβενίτης, My Market, Βερόπουλος, Θανόπουλος, Γαλαξίας και Χαλκιαδάκης θα εκτυπώσουν αφίσες στις οποίες θα προβάλλεται το σύνθημα «Ντύνομαι ελληνικά, τρώω ελληνικά, κάνω τουρισμό ελληνικά».

Το σύνθημα θα τυπωθεί και στις πλαστικές τους σακούλες. «Οι Έλληνες καταναλωτές θα έχουν ακόμα μία ευκαιρία να σκεφτούν και να συνειδητοποιήσουν ότι η προτίμηση των ελληνικών προϊόντων αποτελεί καθήκον όλων μας. Έτσι, μετέχουμε κι εμείς οι πολίτες ενεργά στη μάχη για την καταπολέμηση της ανεργίας, τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, της βιοτεχνίας και της βιομηχανίας μας, τη στήριξη των αγροτών και παραγωγών μας, του τουρισμού μέσα στη χώρα μας. Έτσι, στηρίζουμε την εθνική μας οικονομία» σημειώνει σε ανακοίνωσή της η ΓΣΕΒΕΕ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα σημαντικότερα εξαγόμενα προϊόντα είναι μεταξύ άλλων το ελαιόλαδο, ο κρόκος Κοζάνης, η μαστίχα, ενώ σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα εμφανίζουν τα μήλα, τα μεταποιημένα ροδάκινα και πολλά ακόμη προϊόντα. Σημαντική εξαγωγική δραστηριότητα παρουσιάζουν επίσης πολλά προϊόντα Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ), όπως τυριά και ποτά.

Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι το Κίνημα Πολιτών - Καταναλώνουμε Ό,τι Παράγουμε, που δημιουργήθηκε με τις υπογραφές πολιτικών, ακαδημαϊκών, συνδικαλιστών και επιχειρηματιών, έχει συνδράμει αρκετά στη στήριξη των εγχώριων προϊόντων.

Στόχος αυτής της κίνησης είναι η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης σχετικά με την προτίμηση ελληνικών προϊόντων. Η πρωτοβουλία απευθύνεται σε όλους τους Έλληνες και στοχεύει, μέσω της ανακύκλωσης του εισοδήματος, στη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Ειδικότερα, η ΕΣΕΕ προτείνει:

■ Προβολή και προώθηση των ελληνικών προϊόντων, με στόχο την αύξηση της ζήτησης και συνακόλουθα της αύξησης της παραγωγής τους.
■ Επενδύσεις για την ανάπτυξη των ελληνικών επιχειρήσεων-υπηρεσιών και συνολικά της οικονομίας, με σκοπό τη μείωση του κόστους μέσα από την αύξηση της εγχώριας παραγωγής.
■ Ενημέρωση των ξένων αγορών για τα ελληνικά προϊόντα, ώστε να αυξηθεί η δυναμική των εξαγωγών.
Τέλος, στοιχεία δείχνουν ότι 6 στα 10 προϊόντα που καταναλώνουν οι Έλληνες προέρχονται από το εξωτερικό. Επιπλέον, οι Έλληνες δαπανούν 9 δισ. ευρώ το χρόνο σε προϊόντα-μαϊμού, ενώ κλάδοι, όπως αυτοί της υπόδυσης και των τροφίμων, παρ’ ότι απαξιώνονται στη χώρα μας, γνωρίζουν απρόσμενη απήχηση στην Ευρώπη, την Κίνα και τις ΗΠΑ.

Source : citypress.gr