Ελληνική Αγροτική Ανάπτυξη

Ελληνική Αγροτική Ανάπτυξη

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

ΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

(Ομιλία Βάσως Κανελλοπούλου, εκπροσώπου του ΠΕΛΙΤΙ, στο Διεθνές Συνέδριο του Ινστιτούτου Πουλαντζά, Αθήνα, 12-13/12/2014) ΕΙΣΑΓΩΓΗ Οι σπόροι είναι η αφετηρία της διατροφικής αλυσίδας ανθρώπου και ζώων. Χρησιμοποιούνται επί του παρόντος από το διεθνοποιημένο κεφάλαιο ως εργαλείο για επιβολή σε παγκόσμιο επίπεδο του βιομηχανικού τύπου εντατικής γεωργίας που περιλαμβάνει έντονες χημικές και ενεργειακές εισροές. Αυτό το αγροτικό μοντέλο αποκλείει τους μικρούς τοπικούς αγρότες, τους διώχνει από τη γη τους και οδηγεί στην αρπαγή γης από τις πολυεθνικές εταιρίες. Οδηγεί επίσης σε αύξηση της πείνας. Αρχικά οι σπόροι ήταν Κοινά Αγαθά αλλά στην εποχή μας ένας σημαντικός αριθμός διατροφικών σπόρων έχει «ιδιωτικοποιηθεί». Έτσι τώρα έχουμε τους βιομηχανικούς σπόρους που προστατεύονται από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, ή/και με πατέντες ειδικότερα στη περίπτωση των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών. Οι αποκαλούμενοι «παραδοσιακοί σπόροι ή τοπικοί, ή διατηρητέες ποικιλίες ή σπόροι των αγροτών» παραμένουν μεν Κοινό Αγαθό αλλά απειλούνται από γενετική διάβρωση κυρίως για πολιτικούς λόγους. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO), to 75% της γεωργικής βιοποικιλότητας έχει χαθεί. Τα κοινωνικά κινήματα όλου του πλανήτη που παλεύουν για τους σπόρους ως δημόσιο αγαθό προσπαθούν να σώσουν το υπόλοιπο 25%. Χρειαζόμαστε αυτούς τους σπόρους για να καταπολεμήσουμε την Πείνα. Επίσης τους χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε την πολιτική κυριαρχία που μας επιβάλλεται μέσω των σπόρων της βιομηχανίας. Η συγκεντρωτική «ιδιοκτησία σπόρων» οδηγεί σε έλεγχο της διατροφικής αλυσίδας και δημιουργεί ένα καινοφανές είδος «κατοχής». Επίσης αντιτίθεται στους νόμους της φύσης, καθώς σχεδόν σταματά την φυσική εξέλιξη των ειδών αντικαθιστώντας την αποκλειστικά με την εξέλιξη εντός των εργαστηρίων. Στη φύση η εξέλιξη προϋποθέτει συνεχή προσαρμογή κάτι που αποτελεί εγγύηση για τη συνέχεια της ζωής. (ειδικά σε περίοδο κλιματικής αλλαγής). Σήμερα, το διεθνοποιημένο αγρο-χημικό κεφάλαιο προωθεί την εντατικοποίηση αυτής της «ιδιοκτησίας σπόρων», χρησιμοποιώντας ως κύρια εργαλεία: α. Έντονη «νομική προστασία της καινοτομίας σε σπόρους» β. συνεχείς εξαγορές μικρών εταιριών βελτίωσης φυτών, δηλαδή συγκεντροποίηση της βιομηχανίας σπόρων και γ. πολιτικές πιέσεις για εθνικές και διεθνείς νομοθεσίες η οποίες ουσιαστικά εξαιρούν τους παραδοσιακούς σπόρους από την αγορά. Μέσω της “ιδιοκτησίας σπόρων” το διεθνές κεφάλαιο αποκτά μονοπώλιο στην επιλογή των «κριτηρίων καινοτομίας». Οι τύποι των σπόρων που μπαίνουν στην αγορά είναι πράγματι παραγωγικοί αλλά ταιριάζουν μόνον στη βιομηχανική γεωργία. Μέσω του ελέγχου των σπόρων μας επιβάλλεται η εντατική βιομηχανική γεωργία και οι καταναλωτές δεν έχουν επιλογή. Τα μικρά οικογενειακά αγροκτήματα και οι μικρής ιδιοκτησίας αγρότες απειλούνται με εξαφάνιση. Επιπλέον, η βιομηχανική βελτίωση φυτών περιορίζει τη γενετική βάση που στηρίζει τη διατροφική μας αλυσίδα και οδηγεί στη απώλεια πολλών ανεκτίμητων αγροτικών φυτών. Αυτό το φαινόμενο αποκαλείται γενετική διάβρωση. Οι αποκαλούμενοι παραδοσιακοί σπόροι είναι και παλιοί και νέοι καθώς οι αγρότες ακόμα δημιουργούν νέους μέσω διασταυρώσεων και επιλογών στο χωράφι. Αυτοί οι σπόροι που αποτελούν Κοινά Αγαθά αποκαλούνται «τοπικοί» αλλά στην πραγματικότητα είναι μόνον «τοπικά προσαρμοσμένοι». Πριν να προσαρμοσθούν στα δεδομένα μιας συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής ταξίδεψαν σχεδόν σε όλο τον πλανήτη και-μέσω της συνεχούς προσαρμογής και εξέλιξης μας πρόσφεραν ένα τεράστιο πλούτο φυτικών ποικιλιών. Στην εποχή μας το διεθνοποιημένο κεφάλαιο προσπαθεί να επιβάλει αποκλειστικά την ανθρωπογενή εντός του εργαστηρίου εξέλιξη καθώς εμποδίζει τη συνέχιση της φυτικής βελτίωσης στον αγρό μέσω εγγραφής σε κατάλογο και αποκλεισμού από την αγορά. Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ Αρχικά ήταν οι αγρότες που έκαναν τη βελτίωση των φυτικών ποικιλιών: Οι καινοτομίες των αγροτών μέσα στα τελευταία 10.000 χρόνια, μας έχουν προσφέρει έναν τεράστιο πλούτο διατροφικών ποικιλιών που είναι διαθέσιμες για την τροφική μας αλυσίδα. Οι αγρότες εξημέρωσαν σταδιακά τους άγριους συγγενείς των σημερινών διατροφικών φυτών. Αυτό το σύστημα βασίσθηκε στα ακόλουθα: - Οι αγρότες κρατούσαν σπόρο για να τον φυτέψουν την επόμενη χρονιά. (για τα μονοετή φυτά- πολλές από τις βασικές μας τροφές προέρχονται από μονοετή) -Ελεύθερη ανταλλαγή σπόρων μεταξύ καλλιεργητών -Ελεύθερη μεταφορά σπόρων από τους ανθρώπους σε άλλες γεωγραφικές περιοχές. Σήμερα στις αποκαλούμενες αναπτυγμένες χώρες, οι αγρότες πρέπει να αγοράσουν το σπόρο τους κάθε χρόνο από την εταιρία (για νομικούς ή/και για τεχνικούς λόγους). Οι αγρότες βρίσκονται εκτός φυτικής βελτίωσης, δηλαδή εξαιρούνται από την καινοτομία σε θέματα σπόρων. Οι επιστήμονες (που κυρίως εργάζονται για τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιριών έχουν σήμερα αναλάβει αποκλειστικά τις δράσεις φυτικής βελτίωσης. Σε αυτές τις χώρες οι αγρότες έχουν ξεχάσει την τέχνη της σποροπαραγωγής (κράτημα σπόρου από τη σοδειά). Αντίθετα, στις αναπτυσσόμενες χώρες αρκετοί αγρότες συνεχίζουν να κρατούν σπόρο. Αυτοί υπολογίζεται ότι ανέρχονται σε 1.5 δισεκατομμύριο άτομα, αποτελούν δηλαδή μια τεράστια δυνητική αγορά για το διεθνοποιημένο κεφάλαιο: γι αυτό το λόγο ασκούνται τεράστιες πολιτικές πιέσεις με στόχο την αύξηση της χρήσης των βιομηχανικών σπόρων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Αυτή η τάση στο χώρο της φυτικής βελτίωσης άρχισε στο τέλος του 19ου αιώνα αλλά ουσιαστικά εντατικοποιήθηκε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Αρχικά οι επιστήμονες που δημιουργούσαν νέες φυτικές ποικιλίες εργάζονταν κυρίως για δημόσιους φορείς χρησιμοποιώντας πολλά διαφορετικά κριτήρια για τις καινοτομίες τους. Αλλά η σταδιακή ιδιωτικοποίηση της βελτίωσης οδήγησε τους δημόσιους φορείς σε απαξίωση και στην τεράστια αύξηση των ιδιωτικών φορέων φυτικής βελτίωσης. Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο μερικές χημικές ή/και φαρμακευτικές διακρατικές εταιρίες που είχαν χάσει πλέον την πολεμική αγορά, επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στη γεωργία με στόχο να ανοίξουν νέες αγορές για τη χημική τους υποδομή που είχε χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η νέα αγορά αφορούσε παρασιτοκτόνα, εντομοκτόνα και λιπάσματα, η δε ανάπτυξη της συνέπεσε με την αποκαλούμενη «πράσινη επανάσταση» των δεκαετιών 1950, 1960, 1970 and 1980. Η παραγωγικότητα ήταν η λέξη κλειδί και η απάλειψη της πείνας ήταν η ηθική βάση. Όπως αναφέρθηκε, σταδιακά απαξιώθηκαν οι περισσότεροι δημόσιοι φορείς. Τη φυτική βελτίωση την ανέλαβαν ιδιωτικά διεθνοποιημένα συμφέροντα και ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΦΥΤΙΚΗΣ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ επικεντρώνοντας κυρίως στην εξάρτηση από χημικά, στην ομοιομορφία, την παραγωγικότητα και την παρατεταμένη διάρκεια ζωής στο ράφι. Αυτά όμως είναι κριτήρια για μια παγκόσμια αγορά, για την οποίαν οι σπόροι πρέπει να έχουν ομοιόμορφη παραγωγή ακόμα κι αν καλλιεργούνται σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές το δε προϊόν πρέπει να διανύει μεγάλες αποστάσεις μέχρι το τελικό σημείο πώλησης. Αυτά δεν είναι κριτήρια για τοπική αγορά. Το επιχείρημα του ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ, γνωστό από την οικονομική θεωρία χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία εντατικών εξαγωγικών μονοκαλλιεργειών, για την καταστροφή των τοπικών ποικιλόμορφων διατροφικών συστημάτων και τέλος για να εκδιωχθούν οι μικρής κλίμακας αγρότες από τη γη τους και να μεταβληθούν σε άνεργους και πεινασμένους κατοίκους των πόλεων. Ένα σημαντικό εργαλείο για αυτόν τον έλεγχο της διατροφικής αλυσίδας μέσω της «ιδιοκτησίας του σπόρου» είναι η νομοθεσία η οποία είναι αποτέλεσμα των πιέσεων εκ μέρους του διεθνοποιημένου κεφαλαίου. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία όλοι οι σπόροι πρέπει να εγγράφονται σε κατάλογο με κριτήρια την ομοιομορφία και τη σταθερότητα. Αυτά τα κριτήρια αποτελούν χαρακτηριστικά των βιομηχανικών σπόρων αλλά δεν ταιριάζουν στους παραδοσιακούς σπόρους οι οποίοι δεν είναι σταθεροί και ομοιόμορφοι ακριβώς γιατί διαθέτουν ευρεία γενετική βάση και συνεχώς εξελίσσονται μέσω της προσαρμογής. Αυτό το ιδιαίτερα ωφέλιμο χαρακτηριστικό, εξαιρετικά σημαντικό σε εποχές κλιματικής αλλαγής τιμωρείται από τον νομοθέτη. Επομένως οι παραδοσιακοί σπόροι δεν μπορούν να εγγραφούν και έτσι τίθενται εκτός αγοράς. Με στόχο να διορθωθεί αυτή η κατάσταση η ΕΕ εξέδωσε νέα οδηγία το 2008. Αυτή η οδηγία αντιμετωπίζει τους παραδοσιακούς σπόρους ως την εξαίρεση στα πλαίσια της αγοράς. Η πώλησή τους περιορίζεται στην γεωγραφική περιοχή καταγωγής. Επίσης τίθενται ποσοτικοί περιορισμοί στις πωλήσεις. Ως αποτέλεσμα έχουμε εντατικοποίηση της γενετικής διάβρωσης. Ένα άλλο σημαντικό εργαλείο για τον έλεγχο του σπόρου είναι η συνθήκη για την ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΦΥΤΙΚΩΝ ΠΟΙΚΙΛΙΩΝ που διεθνώς αποκαλείται UPOV σε συντομογραφία. Γενικά, οι κανόνες της UPOV, καθιστούν παράνομες πράξεις το κράτημα, την ανταλλαγή, την πώληση ή τη βελτίωση σπόρου που θεωρείται νομικά προστατευμένος, παρόλο που οι προστατευμένες βιομηχανικές ποικιλίες δημιουργήθηκαν από τη δωρεάν χρήση (για βελτίωση), των παραδοσιακών σπόρων που αποτελούν Κοινά Αγαθά. Η συνθήκη UPOVέχει επιβληθεί σε πολλές χώρες μέσω των εμπορικών συμφωνιών. Οι πολυμερείς και διμερείς εμπορικές συμφωνίες, για τις οποίες οι διαπραγματεύσεις καλύπτονται συνήθως από μυστικότητα, υποχρεώνουν τις χώρες να συμμετάσχουν στη UPOV. Συχνά οι συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου απαιτούν από τις συνυπογράφουσες χώρες να πατεντάρουν τα φυτά και τα ζώα και να ακολουθούν τους κανόνες UPOV. Το 1991 η συνθήκηUPOVτροποποιήθηκε ώστε να δίνει ακόμα μεγαλύτερη μονοπωλιακή δύναμη στην αγρο-βιομηχανία σε βάρος των μικρών ντόπιων γεωργικών κοινοτήτων. Η εκδοχή του 1991 της UPOVπροωθείται τώρα ευρύτατα μέσω των εμπορικών διαπραγματεύσεων. Σύμφωνα με την μη κυβερνητική οργάνωση GRAIN “Ένας σημαντικός δρόμος συμμετοχής σε αυτόν τον αγώνα είναι η υποστήριξη της εκστρατείας ενάντια στις νέες εμπορικές συμφωνίες όπως: TTIP,CETA, TPPκαι EPAs – και η απαίτηση αναθεώρησης των παλιών συμφωνιών όπως αυτές των ΗΠΑ και της ΕΕ με το Μεξικό, την Κεντρική Αμερική, και την Χιλή. Αυτοί οι κανόνες συνήθως εγγράφονται στις εμπορικές συμφωνίες και από εκεί πρέπει να απαλειφθούν.” Άλλο εργαλείο για τον έλεγχο του σπόρου είναι η διατροφική βοήθεια προς την Αφρική μέσω της οποίας επιβάλλονται οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί στους ντόπιους αγρότες. Τέλος ένα πολύ σημαντικό εργαλείο είναι οι πανάκριβες παγκόσμιες εκστρατείες δημοσίων σχέσεων που χρηματοδοτούνται από τις πολυεθνικές μέσω των οποίων προσπαθούν να μας πείσουν ότι θα μας σώσουν από την πείνα, την ξηρασία, την κλιματική αλλαγή κλπ. κλπ. Αυτές οι εκστρατείες περιλαμβάνουν πολλούς μύθους (πχ η ιστορία της γλυκοπατάτας στην Κένυα.) Αλλά σύμφωνα με έρευνες που χρηματοδοτήθηκαν από τον ΟΗΕ, οι μικρής κλίμακας αγρότες τρέφουν τον κόσμο. ΟOlivierdeShutterπρώην υπεύθυνος του ΟΗΕ σε θέματα γεωργίας, μετά από 6 χρόνια θητείας επεσήμανε ότι είναι οι μικρής κλίμακας αγρότες αυτοί που πρέπει να προστατευθούν. Προειδοποίησε για την ανάγκη ριζικής αλλαγής του παρόντος βιομηχανικού μοντέλου γεωργίας με στόχο την εξάλειψη της πείνας και την αποφυγή τηε περαιτέρω διάβρωσης των φυσικών πόρων. Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ Η παγκόσμια αγορά σπόρων χαρακτηρίζεται από ολιγοπώλιο: 75% των εμπορικών πωλήσεων σπόρων ελέγχεται από 10 εταιρίες. Στην Ευρώπη: 95% των πωλήσεων σπόρων για κηπευτικά καλύπτεται από 5 εταιρίες. Στην Ευρώπη: 74% των πωλήσεων σπόρων καλαμποκιού (για σπορά) καλύπτεται από 5 εταιρίες. Στην Ευρώπη, από το 2000 μέχρι το 2009, οι τιμή των σπόρων αυξήθηκε κατά μέσο όρο 30%. ΕΠΙΛΟΓΟΣ Οι οργανώσεις των σπορο-φυλάκων που προστατεύουν το δικαίωμα του αγρότη να κρατά σπόρο για την επόμενη χρονιά, αντιτίθενται στην ισχύουσα και την προταθείσα ευρωπαϊκή νομοθεσία οι οποίες στηρίζουν μόνον τους σπόρους της βιομηχανίας και διαχειρίζονται τους παραδοσιακούς σαν μια περιορισμένη εξαίρεση. Αυτά τα δίκτυα προστασίας της βιοποικιλότητας προωθούν -τους σπόρους που είναι ελεύθεροι πνευματικών δικαιωμάτων, -την αντίστοιχη γνώση ώστε να κρατά ο καλλιεργητής σπόρο, που έχει χαθεί σε πολλές χώρες -τη συμμετοχική βελτίωση φυτών (συνεργασία αγρότη-επιστήμονα-πανεπιστήμιο με στόχο τη φυτική βελτίωση με πολύ ευρύτερα κριτήρια από τα βιομηχανικά) Οι οργανώσεις των σπορο-φυλάκων και τα δίκτυα προστασίας της βιοποικιλότητας πιστεύουν ότι στη θέση του σημερινού ολιγοπωλίου της βιομηχανίας πρέπει να μπει μια εκτεταμένη αποκέντρωση της «ιδιοκτησίας σπόρου» ως προϋπόθεση της Δημοκρατίας. Επικεντρώνουμε σε θετικές δράσεις, δηλαδή στο κτίσιμο της βάσης για ένα διαφορετικό μέλλον. Η δημιουργία εναλλακτικών δομών είναι μοναδικό εργαλείο για να απαντήσουμε στους ηγεμονικούς στόχους των πολυεθνικών. Απαιτούνται εναλλακτικές δομές σε πολλούς τομείς-κοινωνικούς-πολιτιστικούς-χρηματοδοτικούς. Δεν είναι αρκετό να λέμε ΟΧΙ στις επιθυμίες του διεθνοποιημένου κεφαλαίου. Πρέπει να δημιουργήσουμε τον κόσμο που οραματιζόμαστε. [i] ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ, ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Κρίση, Κράτος και Δημοκρατία Αξιοποιώντας τη θεωρία του Νίκου Πουλαντζά για την αντιμετώπιση του αυταρχικού καπιταλισμού Αθήνα, Παρασκευή 12, Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014 Ομιλία Βάσως Κανελλοπούλου, Πελίτι, ΜΚΟ προστασίας παραδοσιακών σπόρων

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

13 είδη ψωμιού από τον 5ο αιώνα πΧ

Όπως έχουμε ξαναπεί, οι πρόγονοι μας ήταν πολύ υπερήφανοι για τα τρία βασικά συστατικά της διατροφής τους: το λάδι, το κρασί και το ψωμί. Όλοι οι λαοί της Εγγύς Ανατολής και της ανατολικής Μεσογείου έτρωγαν πίτες, όπως άλλωστε κάνουν μέχρι και τώρα. Οι Έλληνες είναι οι πρώτοι που φτιάχνουν ψωμί όπως το ξέρουμε σήμερα. Κάθε σπίτι έφτιαχνε το ψωμί του. Η νοικοκυρές αφιέρωναν τουλάχιστον πέντε ώρες για να κοπανίσουν, να αποφλοιώσουν, να αλέσουν, να ζυμώσουν και να ψήσουν το ψωμί. Όμως, ήδη από τον -5ο αιώνα στην Αθήνα φαίνεται να συμβαίνει κάτι που δεν είχε ξαναγίνει ποτέ: είναι γεμάτη αρτοποιεία, απ’ όπου οι Αθηναίοι αγόραζαν το ψωμί τους. Ο Πλάτων στον «Γοργία» αναφέρει σε κάποιο σημείο «τον Θεαρίωνα τον αρτοποιό». Ο Θεαρίων, λοιπόν, όπως επιβεβαιώνουν και πολλοί άλλοι συγγραφείς, θεωρείται πως εφηύρε το φούρνο για τη μαζική παραγωγή ψωμιού. Μαζί με τα πρώτα αρτοποιεία εμφανίστηκαν και οι πρώτοι σύλλογοι αρτοποιών, οι οποίοι έθεσαν κανονισμούς για τη νυχτερινή εργασία. Οι συγγραφείς επίσης αναφέρουν 72 διαφορετικά είδη ψωμιών (άρτων), μερικά από τα οποία και θα αναφέρω. 1. Εσχαρίτης: ψωμί ψημένο πάνω σε πλάκα. 2. Μάζα: το ψωμί του απλού λαού, φτιαγμένο από αλεύρι κριθαριού και ζυμωμένο σαν γαλέτα. 3. Ιπνίτης: ψωμί ψημένο σε γάστρα. 4. Συγκομιστός: ψωμί από διάφορα γεννήματα (πολύσπορο). 5. Σεμιγδαλίτης: από σιμιγδάλι. 6. Μακωνίδης: ψωμί πανάρχαιο, το οποίο αναφέρει ο Αλκμάν, με σπόρους παπαρούνας. 7. Κόλλυρα ή κολλίκια: η γνωστή μας κουλούρα. 8. Λάγανο ή αρτολάγανο: ο πρόγονος της σημερινής λαγάνας και των λαλαγγιών, που φτιάχνουν ακόμα στη Μάνη. 9. Κριβανίτης: ψωμί ψημένο σε κρίβανο (φορητό πήλινο φούρνο). 10. Αλιφατίτης: το γνωστό λαδόψωμο, μπορούσε να έχει και ζωικό λίπος· ένα τέτοιο είδος, σύμφωνα με το Larousse Gastronomique, είναι ο πρόγονος της σφολιάτας με βούτυρο. 11. Υγεία: θυσιαστικό ψωμί από κριθάρι· προσφερόταν στον Ασκληπιό και έφερε παραστάσεις ή σφραγίδα που έγραφε Υγεία ή Ζωή ή και τα δύο. 12. Πλυτός ή Βασυνία: βραστό ψωμί που, όταν ψήνεται, ανεβαίνει στην επιφάνεια· στην Κρήτη, ακόμη και σήμερα, φτιάχνουν τα «ζεματιστά κουλούρια». 13. Πλακούντες: κάτι ανάλογο με τα σημερινά κέικ, με ζύμη ψωμιού, γάλα, λίπος, μυρωδικά και μπαχαρικά. Και να μην ξεχνάμε πως τα βασικά αρωματικά για το ψωμί ήταν το μάραθο, αντίστοιχο με τον γλυκάνισο που βάζουμε εμείς, και ο δυόσμος. Ο Γαληνός λέει πως το ψωμί που έχει ψηθεί σε μεγάλο φούρνο είναι πιο ευκολοχώνευτο. Προφανώς την ίδια άποψη είχαν και οι Αθηναίοι και γι’ αυτό προτιμούσαν να αγοράζουν το ψωμί τους από τα αρτοποιεία. Πηγή: Γ. Λεμονής, Καθημερινή

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ Το υπάρχον σύστημα διαχείρισης του τομέα αγροτικής ανάπτυξης και τροφίμων στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από μια ολοκληρωτική προσαρμογή στις επιταγές της εκάστοτε Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης , ήδη από την εποχή της εισόδου της Ελλάδας το 1981 στην τότε Ε.Ο.Κ. Το οργανόγραμμα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων , αποτυπώνει κατά τον καλύτερο τρόπο τις προτεραιότητες αλλά και τους ανασταλτικούς παράγοντες που προκύπτουν από την χωρίς ουσιαστική διαπραγμάτευση αποδοχή των επιταγών της εκάστοτε Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Προσθέτοντας στα παραπάνω και τις στρεβλώσεις που δημιουργεί η γραφειοκρατία και η διαφθορά ,που προκύπτει από αυτήν ,σε όλα τα επίπεδα της αγροτικής οικονομίας ,καταλήγουμε στην διαπίστωση ότι ο αγροτικός τομέας στην Ελλάδα παρουσιάζει σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα τα οποία και χρήζουν μιας περισσότερο ελληνοκεντρικής παρά ευρωκεντρικής προσέγγισης και επίλυσής τους. ΟΡΓΑΝΟΓΡΑΜΜΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ Η ηλεκτρονική διεύθυνση για το οργανόγραμμα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων http://www.minagric.gr/index.php/el/the-ministry/domiorganosi.html Παρατηρείται ότι οι Διευθύνσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης που ασχολούνται αποκλειστικά με τα προγράμματα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής ανέρχονται σε πέντε , οι Διευθύνσεις που ασχολούνται αποκλειστικά με κρίσεις και έκτακτες ανάγκες στον αγροτικό τομέα ανέρχονται σε τρείς και επίσης υπάρχουν δύο Γενικές Διευθύνσεις με τέσσερεις Διευθύνσεις έκαστη που ασχολούνται αποκλειστικά με την Ζωϊκή Παραγωγή και συναφή με αυτήν αντικείμενα. Αντίθετα υποβαθμισμένος είναι ο τομέας της Γεωργικής Έρευνας με μόλις μια Διεύθυνση Έρευνας και χωρίς την οποιαδήποτε μέριμνα για διασύνδεση της έρευνας με την εκπαίδευση καθώς και για την τουλάχιστον εύρυθμη λειτουργία Ερευνητικών Ιδρυμάτων και Ινστιτούτων. Σε επίπεδο Περιφερειών οι Διευθύνσεις Αγροτικής Ανάπτυξης κατά προτεραιότητα ασχολούνται με τις διαδικασίες κοινοτικών επιδοτήσεων και λιγότερο με θέματα εκπαίδευσης και ενημέρωσης παραγωγών και προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης. Δεδομένης της σχεδόν μονόπλευρης βαρύτητας που δίδεται σε θέματα Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και των επιδοτήσεων που προκύπτουν από αυτήν είναι χρήσιμη η εξέταση των υπέρ και των κατά που προκύπτουν μέσα από την εμπειρία μιας τριακονταετίας εφαρμογής. Παρατηρείται ότι οι Διευθύνσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης που ασχολούνται αποκλειστικά με τα προγράμματα της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής ανέρχονται σε πέντε , οι Διευθύνσεις που ασχολούνται αποκλειστικά με κρίσεις και έκτακτες ανάγκες στον αγροτικό τομέα ανέρχονται σε τρείς και επίσης υπάρχουν δύο Γενικές Διευθύνσεις με τέσσερεις Διευθύνσεις έκαστη που ασχολούνται αποκλειστικά με την Ζωϊκή Παραγωγή και συναφή με αυτήν αντικείμενα. Αντίθετα υποβαθμισμένος είναι ο τομέας της Γεωργικής Έρευνας με μόλις μια Διεύθυνση Έρευνας και χωρίς την οποιαδήποτε μέριμνα για διασύνδεση της έρευνας με την εκπαίδευση καθώς και για την τουλάχιστον εύρυθμη λειτουργία Ερευνητικών Ιδρυμάτων και Ινστιτούτων. Σε επίπεδο νομών οι Διευθύνσεις Αγροτικής Ανάπτυξης κατά προτεραιότητα ασχολούνται με τις διαδικασίες κοινοτικών επιδοτήσεων και λιγότερο με θέματα εκπαίδευσης και ενημέρωσης παραγωγών και προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης. Η εστίαση στους ανασταλτικούς παράγοντες που θα εξακολουθήσουν να ανακόπτουν την όποια προσπάθεια αγροτικής ανάπτυξης στην Ελλάδα και με τις νέες προτάσεις για την Κοινή Αγροτική Πολιτική της περιόδου 2013 - 2020, μας βοηθά στην διατύπωση των προτάσεων που κρίνουμε ότι η εφαρμογή τους θα συντελέσει στην αναβάθμιση του ελληνικού αγροτοδιατροφικού τομέα. Οι νέες προτάσεις για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής έχουν ήδη ξεσηκώσει διαμαρτυρίες οργανώσεων αγροτών, καταναλωτών, κινημάτων και άλλων εμπλεκόμενων, ακριβώς επειδή για άλλη μια φορά οι ενισχύσεις θα είναι προσανατολισμένες στην γεωργία βιομηχανικού τύπου. Δηλαδή στη μορφή που είναι απόλυτα συνδεδεμένη με τα συμφέροντα μιας αγρο-βιομηχανίας η οποία επιχειρεί να ελέγξει πλήρως, μέσω ευρωπαϊκής νομοθεσίας, και την διακίνηση των σπόρων, να ελέγξει με λίγα λόγια πλήρως την πρόσβαση των αγροτών σε πρωτογενείς πόρους, απαγορεύοντας έμμεσα ή άμεσα χρήση σπόρου που δε θα είναι αγορασμένος από εταιρείες. Οι διάφορες απόψεις που κυκλοφορούν ότι δηλαδή δεν παράγουμε τίποτα, λέγονται ακριβώς για να κρύψουν με ποια Κοινή Αγροτική Πολιτική έχουμε συμφωνήσει χρόνια τώρα. Ποια είναι αυτή; Η βίαιη αναδιάρθρωση του πρωτογενούς τομέα υπέρ της βιομηχανικής γεωργίας, που αφήνει εκτός την συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών στην Ελλάδα. Αυτή την πολιτική τη συμπλήρωσαν πολύ “ωραία” με τη διάλυση-ιδιωτικοποίηση της Αγροτικής Τράπεζας, τους συνεταιρισμούς-Ανώνυμες Εταιρείες, με τον ΕΛΓΑ ως αγροτική ασφάλιση με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και με την αγροτική γη θυσία στις επιχειρήσεις φωτοβολταϊκών . Το δόγμα της περιβόητης «ανταγωνιστικότητας» και των προκλήσεων της αγοράς, που θα είναι στο επίκεντρο και στην νέα ΚΑΠ, έχει μοναδικό στόχο τη διασφάλιση της κερδοφορίας των κολοσσών της αγροδιατροφικής αλυσίδας, των διεθνών κερδοσκόπων στα χρηματιστήρια αγροτικών προϊόντων, των πολυεθνικών εφοδίων και πολλαπλασιαστικού υλικού, των γιγαντιαίων αλυσίδων super market και των επιχειρήσεων ενέργειας του «πράσινου» καπιταλισμού, για να ολοκληρώσουν, μαζί με την εργασιακή, και την κοινωνική εξόντωση των εργαζομένων. Ζούμε όμως στη δίνη μιας κρίσης που δε μας επιτρέπει πια να μιλάμε για Αγροτική Πολιτική και να μη συμπεριλαμβάνουμε σε αυτήν την διατροφική ασφάλεια, την επάρκεια τροφίμων για όλο τον πληθυσμό και την αυτάρκεια της χώρας. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Αξιολογώντας ως κρισιμότερους ανασταλτικούς παράγοντες της ελληνικής αγροτικής ανάπτυξης : 1. Την δαιδαλώδη και αντιπαραγωγική δομή των κρατικών υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για δημιουργία και εφαρμογή της αγροτικής πολιτικής 2. Την χωρίς ουσιαστική διαπραγμάτευση αποδοχή και εφαρμογή της εκάστοτε Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που συστηματικά αγνοεί τόσο τις ιδιαιτερότητες όσο και τα στρατηγικά πλεονεκτήματα της ελληνικής αγροτικής οικονομίας 3. Την απαξίωση της γεωργικής έρευνας και την ανυπαρξία διασύνδεσής της με τις Γεωτεχνικές Σχολές κάθε βαθμίδας 4. Την μη αξιοποίηση της τεχνολογίας στον τομέα εκπαίδευσης και ενημέρωσης των παραγωγών 5. Την έλλειψη συνεργατικών δικτύων με Έλληνες επιστήμονες και φορείς αγροτικής έρευνας στο εξωτερικό , ώστε να αξιοποιηθεί το δυναμικό της ελληνικής Διασποράς. 6. Την έλλειψη πηγών χρηματοδότησης της γεωργικής έρευνας και των γεωργικών υποδομών , πέραν από τα δημόσια και Κοινοτικά κονδύλια. 7. Την υποβάθμιση των Διευθύνσεων Αγροτικής Ανάπτυξης των νομών σε συμπληρωματικό ρόλο όσον αφορά τη διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων , απεμπολώντας τον ρόλο τους ως φορείς γνώσεων και δεξιοτήτων και ως σύμβουλοι οργάνωσης των ομάδων και συμπράξεων παραγωγών Προτείνουμε τις κάτωθι στρατηγικές αναβάθμισης οι οποίες εξοικονομούν πόρους και βελτιστοποιούν όλους τους συντελεστές ανάπτυξης της Ελληνικής Γεωργίας : 1. Όσον αφορά τις υπηρεσίες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης : α. Συγχώνευση των πέντε Διευθύνσεων που ως αντικείμενο έχουν την αντιμετώπιση προβλημάτων και εκτάκτων καταστάσεων στον αγροτικό χώρο, σε μια Διεύθυνση Διαχείρισης Κρίσεων , υπό την άμεση εποπτεία του εκάστοτε Υπουργού. β. Συγχώνευση των δύο Διευθύνσεων και της Ειδικής Υπηρεσίας εφαρμογών τους που ως αντικείμενο έχουν την διαχείριση και εφαρμογή της εκάστοτε Κοινής Αγροτικής Πολιτικής σε μια Διεύθυνση Κοινοτικών Υποθέσεων, υπαγόμενη στη Γενική Διεύθυνση Διεθνών Σχέσεων. γ. Υπό την Γενική Διεύθυνση Διεθνών Σχέσεων δημιουργία της Διεύθυνσης Συντονισμού Γεωτεχνικών της Διασποράς και της Διεύθυνσης Χρηματιστηρίου Εμπορευμάτων. Η Διεύθυνση Συντονισμού Γεωτεχνικών της Διασποράς ως αντικείμενο θα έχει την καταγραφή των ελληνικής καταγωγής επιστημόνων , εταιρειών και παραγωγών ανά τον κόσμο, την δημιουργία διαδικτυακού κόμβου ενημέρωσής τους καθώς και την δημιουργία ερευνητικών και επιχειρηματικών συμπράξεων μεταξύ των αντιστοίχων ελληνικών φορέων σε όποιο μέρος της γης και αν δραστηριοποιούνται. Η Διεύθυνση Χρηματιστηρίου Εμπορευμάτων ως αντικείμενο θα έχει την λειτουργία Χρηματιστηρίου Εμπορευμάτων όπου θα διαπραγματεύονται προθεσμιακά συμβόλαια αγροτικών προϊόντων για την ευρύτερη αγορά των Βαλκανίων και της Ν.Α. Μεσογείου. Τα έσοδα που θα προκύπτουν από το Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων θα καλύπτουν κατά προτεραιότητα τα έξοδα λειτουργίας του Υπουργείου και των Διευθύνσεων Αγροτικής Ανάπτυξης με ιδιαίτερη μέριμνα για την χρηματοδότηση προγραμμάτων εκπαίδευσης και έρευνας. Σημειωτέον ότι κάποτε η Ελλάδα διέθετε Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων στο Πειραιά ( πηγή :www. capital.gr/news.asp?id=216428) 2. Όσον αφορά την Γεωργική Εκπαίδευση και Έρευνα : Τα Ινστιτούτα σε συνεργασία με τα Γεωπονικά Πανεπιστήμια και τις γεωτεχνικές σχολές στα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα δημιουργούν ερευνητικές συμπράξεις με στόχο την δημιουργία καινοτόμων προϊόντων, διατήρηση , κατοχύρωση και προβολή ελληνικών παραδοσιακών ποικιλιών, δημιουργία τραπεζών γενετικού υλικού και οτιδήποτε άλλο παράγεται και προάγεται από τις αγροτικές έρευνες. Για την χρηματοδότηση των συνεργαζομένων Ινστιτούτων και Σχολών οι ερευνητικές συμπράξεις αποκτούν νομική μορφή και προβλέπεται η δημιουργία εμποροβιομηχανικών θυγατρικών εταιρειών τους στο εξωτερικό έτσι ώστε τα προϊόντα της έρευνάς τους να κυκλοφορούν στη διεθνή αγορά προσκομίζοντάς τους τα ανάλογα έσοδα από τις πωλήσεις τους. 3. Όσον αφορά την αξιοποίηση της τεχνολογίας στους τομείς εκπαίδευσης και ενημέρωσης των παραγωγών : Οι Διευθύνσεις Αγροτικής Ανάπτυξης σε κάθε νομό της χώρας ως κύριο αντικείμενό τους έχουν την ενημέρωση και εκπαίδευση των παραγωγών μέσω ημερίδων, σεμιναρίων και διαδικτυακής ενημέρωσης τόσο για θέματα αγροτικής παραγωγής όσο και για θέματα προγραμματισμού καλλιεργειών και προώθησής τους στην ελληνική και διεθνή αγορά. Στο έργο τους περιλαμβάνονται η καθημερινή διαδικτυακή ενημέρωση των παραγωγών για χρηματοδοτικά προγράμματα , για τις διακυμάνσεις τιμών των προϊόντων τους σε ελληνικό και διεθνές επίπεδο καθώς και η καθοδήγηση των παραγωγών για την δημιουργία πλατφορμών ηλεκτρονικού εμπορίου των προϊόντων τους. 4. Όσον αφορά την αναβάθμιση των Διευθύνσεων Αγροτικής Ανάπτυξης : Οι Διευθύνσεις Αγροτικής Ανάπτυξης απαρτίζονται από επτά τμήματα τα οποία είναι τα αντίστοιχα των Γενικών Διευθύνσεων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και επιτελούν αντίστοιχο έργο σε επίπεδο νομού. Αυτά είναι : α. Διοίκηση β. Οικονομική Υπηρεσία γ. Φυτική Παραγωγή δ. Ζωϊκή Παραγωγή ε. Αλιεία ( όπου υπάρχει τέτοια δραστηριότητα) στ. Έρευνα Οι Διοικήσεις είναι υπεύθυνες για τον συντονισμό των δράσεων των υπολοίπων τμημάτων καθώς και για θέματα επιδοτήσεων και αντιμετώπισης κρίσεων . Τα τμήματα Φυτικής Παραγωγής, Ζωϊκής Παραγωγής και Αλιείας είναι υπεύθυνα για την εκπαίδευση και ενημέρωση των παραγωγών στις αντίστοιχες παραγωγικές δραστηριότητες . Τα τμήματα Έρευνας διεξάγουν μελέτες όσον αφορά τα είδη που μπορούν να αναπτυχθούν στους αντίστοιχους νομούς δραστηριότητάς τους, εισηγούνται δράσεις για την προστασία της βιοποικιλότητας και του παραδοσιακού γενετικού υλικού της περιοχής τους και συμμετέχουν στα ερευνητικά προγράμματα των Ινστιτούτων και Πανεπιστημιακών Σχολών που οργανώνονται στην περιοχή τους. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η εξωστρέφεια και η έμφαση στην έρευνα και την εκπαίδευση είναι τα βασικά προαπαιτούμενα για να αναπτυχθεί ο ελληνικός αγροτικός τομέας. Χωρίς να παραγνωρίζουμε τη σημασία της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής για την ελληνική αγροτική οικονομία, είναι απαραίτητη η δημιουργία συμπράξεων σε διεθνές επίπεδο οι οποίες θα ανοίξουν νέες αγορές για τα ελληνικά προϊόντα και συγχρόνως θα ενισχύσουν τους δεσμούς της Διασποράς με την Ελλάδα. Οι θετικές συνέπειες αυτών των συμπράξεων ξεπερνούν τα όρια μιας αγροτικής πολιτικής . Η χρηματοδότηση των φορέων της αγροτικής οικονομίας και πολιτικής από πηγές πέραν των Κοινοτικών επιδοτήσεων θα δώσει την απαραίτητη αυτονομία και διαπραγματευτική ισχύ στην Ελλάδα ώστε να αποκτήσει ένα μεγαλύτερο και καθοριστικό ρόλο στην Ευρώπη και στον κόσμο. ΠΗΓΗ : Παντελής Ρίτσος, Γεωπόνος

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Αρωματικά και Φαρμακευτικά Φυτά στην Ελλάδα του 2017.

Μετά από μια σωρεία γραπτών αναφορών και του έντονου ενδιαφέροντος για την ανάπτυξη της καλλιέργειας των αρωματικών φυτών, καλούμαστε να αποτιμήσουμε την κατάσταση στην παρούσα φάση , η οποία εξακολουθεί να είναι σε δυναμική εξέλιξη ως προς την ανάπτυξη νέων καλλιεργειών αλλά και της δυνατότητας μεταποίησης τους. Πράγματι νέες καλλιέργειες με αρωματικά φυτά ξεκίνησαν τόσο από νέους όσο & από παλαιούς καλλιεργητές. Υψηλής ποιότητας παραγόμενα προϊόντα ξηρής δρόγης και αιθέριων ελαίων διακινούνται πάντα σύμφωνα με τη δυναμική προώθησης του κάθε παραγωγού. Η αδυναμία του συστήματος καταγράφεται στις μικρές εκτάσεις κάτω των δέκα στρεμμάτων και στην έλλειψη συνέργειας κατά τη φάση της δημιουργίας ενός προϊόντος και της διάθεσης του. Αυτό δημιουργεί αδυναμία στη δημιουργία προϊόντων υψηλών προδιαγραφών & αυξημένης προστιθέμενης αξίας κατά συνέπεια μιλάμε για μείωση εισοδημάτων. Ως παρατηρητές κυρίως και εξειδικευμένοι σε θέματα marketing θα λέγαμε ότι το επόμενο διάστημα θα πρέπει να εστιάσουμε στη δημιουργία ομάδων παραγωγών ή/και συνεταιρισμών, με σκοπό την βελτίωση της επιχειρηματικότητας με τους όρους της σύγχρονης οικονομίας και αγοράς. Είναι μάλιστα επιτακτική ανάγκη οι Νέοι Καλλιεργητές να εστιάσουν στην τυποποίηση των συγκομισμένων καλλιεργειών, δηλαδή την ορθή αποξήρανση και τον ορθό τεμαχισμό – καθαρισμό και στην συνέχεια την τυποποίηση και συσκευασία πάντα σε οικολογικές συσκευασίας ( κυκλοφορούν πολλές στο εμπόριο) και σύμφωνα με το κοινό – στόχο που θέλουμε να απευθυνθούμε για την πώληση των Αρωματικών και Φαρμακευτικών φυτών μας ( Ελλάδα; σε μικρή Λιανική, Super Market ; Εξαγωγές ; ). Ζούμε στην εποχή των πιστοποιήσεων! Για την Καλλιέργεια το Agro 2.1 και Agro 2.2. ή Βιολογική πιστοποίηση. Και για την συνέχεια ( Συσκευασία Αρωματικών φυτών). Για Ελλάδα θα πρέπει το συσκευαστήριο που θα μας συσκευάσει τα φακελάκια κλπ να έχει προδιαγραφές ασφαλείας HACCP. Για Εξαγωγή για E.E. απαιτείτε από το συσκευαστήριο να διαθέτει επί πρόσθετα του HACCP και ISO2200 για ασφάλεια τροφίμων και ISO9001 για ορθή διαχείριση. Και μην ξεχάσετε να ζητήσετε τα MSDS των υλικών συσκευασία ιδιαίτερα αν θελήσετε να κάνετε εξαγωγές. ΠΗΓΗ http://agroepidotiseis.blogspot.gr

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Πρόταση διαχειριστικής δομής οικοκοινότητας

Ο κόσμος μας περνάει από ένα κρίσιμο σημείο .Η ανθρωπότητα και ο πλανήτης βρίσκονται σε κατάσταση ταχύτατης αλλαγής .Τα γεγονότα που όλοι καθημερινά βιώνουμε δείχνουν του λόγου το αληθές . Μπροστά μας ένα σταυροδρόμι ανοίγεται .Μια ευθύνη επιλογής .Θα πρέπει να διαλέξουμε όλοι μαζί σε τι κόσμο θέλουμε να ζήσουμε , εμείς και οι απόγονοί μας ,να βρούμε τις λύσεις , να κάνουμε τις επιλογές μας ,να δομήσουμε .Τώρα , τώρα είναι η στιγμή να αφυπνιστούμε , δεν υπάρχουν χρονικά περιθώρια . Ονειρευόμαστε μια αλληλέγγυα κοινωνία , χωρίς αδικίες και ανισότητες ,χωρίς ιεραρχική εξουσία , χωρίς καμία βίαιη ή εξαναγκαστική ενέργεια . Ομάδες ανθρώπων που ζουν αρμονικά από κοινού μέσα στην αφθονία της φύσης , με πλήρη συνείδηση , με πλήρη σεβασμό . Πιστεύουμε στην δύναμη ενωμένων ανθρώπων και στην αφθονία της φύσης Νιώθουμε την ανάγκη αυτονομίας-απεξάρτησης από το βάναυσο σύγχρονο σύστημα αξιών .Βλέπουμε ότι η αλλαγή θα γίνει μόνο με την πράξη .Θέλουμε να πάψουμε να στηρίζουμε το σύστημα ,και αντί αυτού να τροφοδοτήσουμε το όραμα μας για έναν καλύτερο κόσμο .Μια ομάδα αλληλέγγυων ανθρώπων που εργάζεται για την δημιουργία όλων των προϋποθέσεων αυτονομίας είναι ο σκοπός .Μια ομάδα που προάγει την ζωή ,τον σεβασμό , την δημιουργικότητα , την διαφορετικότητα , την υπεύθυνη ελευθερία 1. ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ Αγάπη, ευγένεια, σεβασμός, αλληλεγγύη, ισότητα, αρμονία, συνύπαρξη, οικολογία, διαφορετικότητα, αυτοδιαχείριση, υπευθυνότητα, ελευθερία. Το περιβάλλον στο οποίο ζούμε, η φύση, η μητέρα γη, αποτελείται από άπειρες δραστηριότητες και άπειρες μορφές ζωής. Δεν παύει όμως ποτέ να αποτελεί μια ενιαία οντότητα , ένα ζωντανό οργανισμό. Οι άπειρες μορφές ζωής συνδέονται-αλληλοεπηρεάζονται και συνυπάρχουν, εξελίσσονται. Κάθε δραστηριότητα στην οικοκοινότητα θα πρέπει να είναι αρμονική με το περιβάλλον και να το ενισχύει. Οποιαδήποτε δράση βλάπτει την φύση, απορρίπτεται. 2. ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ Βιοδυναμική καλλιέργεια, διάσωση ντόπιων ποικιλιών φυτών, εναλλακτικές μορφές ενέργειας, βιοκλιματική αρχιτεκτονική τύπου cob, yurt και γεωδαισίας με οικολογικά υλικά, εναλλακτικές μορφές θεραπείας, μουσική, θεατρικά, ζωγραφική, αγγειοπλαστική, χειροτεχνίες, εκπαιδευτικά σεμινάρια, εθελοντισμός, κοινοβιακή ζωή, πνευματικότητα, ανακύκλωση, αναδασώσεις, βιώσιμη διαχείριση πόρων, οικολογική διατροφή , σεβασμό στο τοπίο, διάσωση και υποστήριξη άγριων ζώων . 3. ΕΛΠΙΔΑ Ελπίδα μας είναι να δούμε ανταπόκριση από ανθρώπους που διψάνε πραγματικά για αυτό το όνειρο και μαζί να ξεκινήσουμε στην δημιουργία. Ευελπιστούμε το χωριό να μπορέσει να ολοκληρωθεί μέχρι το 2018. Ελπίζουμε να έχουν γίνει μέχρι τότε άλλα 3-4 τέτοια χωριά στην χώρα και η οικοκοινότητα να πάρει μορφή κινήματος στην Ελλάδα και να μεταμορφώσει τον τόπο. Ελπίζουμε πάλι , αυτό να συμβεί σε όλο τον πλανήτη. 4. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ Η κοινότητα σέβεται τα προσωπικά πιστεύω όλων, τη στιγμή που δεν καταπατάνε τα δικαιώματα και τα πιστεύω άλλων ανθρώπων. 5. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ Το οικολογικό χωριό θα εγκατασταθεί σε ορεινή, ημιορεινή περιοχή. Θα πρέπει να υπάρχει πλούσιο δάσος, κοντινό ποτάμι, όμορφη θέα και να είναι κάπως απόμακρο από την ανθρώπινη δραστηριότητα της σημερινής κοινωνίας. Βασικό κριτήριο επιλογής είναι η ¨καθαρότητα¨ του περιβάλλοντος. Η έκταση είτε θα παραχωρηθεί στην κοινότητα από ιδιώτη, σύλλογο ή δήμο, είτε θα μισθωθεί για τουλάχιστον 20 χρόνια, είτε θα αγοραστεί με την υποστήριξη χρηματοδότη ή οικονομική συμμετοχή των μελών. 6. ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ Ο ελάχιστος αριθμός ανθρώπων για μια βιώσιμη και ολοκληρωμένης διαχείρισης κοινότητα είναι περίπου στα 12 άτομα και ο μέγιστος στα 50. Αν υπάρχει μεγαλύτερος αριθμός ανθρώπων που επιθυμούν να ζήσουν σε μια οικοκοινότητα, θα έχουν όλη την υποστήριξη που θα μπορούσαν να έχουν από την κοινότητα μας για την δημιουργία μιας καινούριας κοινότητας σε κοντινή ή όχι περιοχή . 7. ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΚΟ Όλη η Γη και η κοινότητα ανήκει σε ένα Νομικό Πρόσωπο (σύλλογο ή μη κερδοσκοπικό οργανισμό ). Μέλη του Νομικού Προσώπου είναι τα μέλη της κοινότητας. Η κοινότητα δεν αναγνωρίζει ιδιοκτησία. Πιστεύει στην κοινοκτημοσύνη και θεωρεί πως όλα ανήκουν σε όλους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σέβεται την ανάγκη για προσωπικό χώρο και χρόνο Κάθε σπίτι ανήκει σε αυτούς που κατοικούν, συμμετέχουν και πρεσβεύουν τις αρχές της κοινότητας.Οι υπόλοιποι χώροι (εργαστήρια , αποθήκες , κουζίνα , θέατρο κ.τ.λ. )είναι κοινόχρηστοι. 8. ΛΗΨΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ Η κοινότητα έχει διαρκώς την ευθύνη να παίρνει αποφάσεις, να λύνει προβλήματα, να διαμορφώνει την καθημερινή πραγματικότητα που βιώνει . Η λήψη γενικότερων αποφάσεων ακολουθεί την πλειοψηφική διαδικασία ύστερα από κυκλική συζήτηση με την καθοδήγηση συντονιστή της γενικής συνέλευσης . Η απόφαση γίνεται αποδεκτή όταν υπάρχει πλειοψηφία 85% τουλάχιστον . Για αποφάσεις σε συγκεκριμένους τομείς αναλαμβάνει αυτόνομα και με δική του πρωτοβουλία η κάθε μικρή ομάδα 3-6 μελών που έχει αναλάβει συγκεκριμένους τομείς δραστηριότητας (π.χ. γεωργία , οργάνωση σεμιναρίων εργαστήρια κ.τ.λ. ) , ενημερώνοντας το συντομότερο δυνατό την γενική συνέλευση . Στις γενικές συνελεύσεις συμμετέχουν μόνο τα μέλη , και τα επανένταξη μέλη μετά την πάροδο 6 μηνών παραμονής . Γενικότερα η διαχειριστική δομή της κοινότητας είναι ως εξής 1.Γενική συνέλευση και συντονιστής . 2.Ομάδα γενικότερης διαχείρισης και σχεδιασμού . 3.Γενικότερες επιμέρους ομάδες διαχείρισης ,αφιερωμένες σε κάθε τομέα . Α)Επισκευές (κατασκευές , κτίρια , ενέργεια κ.τ.λ. ) Β)Αγροτικές δραστηριότητες Γ)Καθαριότητα Δ)Διατροφή Ε) Επικοινωνιακή (επαφές , διαδίκτυο ,οργάνωση σεμιναρίων ,εκδηλώσεων κ.τ.λ.) 9. ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ Κάθε μέλος προσφέρει την εργασία του εθελοντικά και σύμφωνα με τις δυνατότητες του και στο αντικείμενο εξειδίκευσης του . Υπάρχει δυνατότητα ύστερα από αίτημα μετακίνησης κάποιου μέλους σε άλλον τομέα εργασίας , ακόμα και κυκλική εναλλαγή των καθηκόντων ,ύστερα από απόφαση της γενικής συνέλευσης .Η διαδικασία μετατόπισης ευθυνών και εργασιών από μία ομάδα σε μία άλλη , πρέπει να γίνεται σιγά σιγά και σταδιακά , ώστε να μην διαταραχτεί η λειτουργία της κοινότητας . Τα αγαθά που παράγονται ανήκουν σε όλους σύμφωνα με τις ανάγκες τους. 10. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ Κάθε έσοδο κατατίθεται σε κοινό ταμείο προς κάλυψη αναγκών της κοινότητας ή κάποιου μέλους. Σημαντικό να διατίθεται κάποιο ευνόητο ποσό για κάλυψη κάποιον προσωπικών αναγκών των μελών. Η διαχείριση γίνεται από την γενική συνέλευση. Σε περίπτωση αποθεμάτων πέραν του αναγκαίου, μπορεί να προχωρήσουμε και σε προσφορές σε κάποιες αδύναμες κοινωνικές ομάδες ή να χρηματοδοτήσουμε οικολογικές και διαπαιδαγωγικές δραστηριότητες . Τρόπος εισροής εσόδων Πώληση παραγόμενων πρωτογενών προϊόντων Πώληση μεταποιημένων προϊόντων Πώληση χειροποίητων προϊόντων Αγροτουριστικές δραστηριότητες Οργάνωση σεμιναρίων και εκδηλώσεων . Λειτουργία θεραπευτικού κέντρου 11. ΝΕΑ ΜΕΛΗ Για να γίνει κάποιος νέο μέλος και να συμμετέχει στις γενικές συνελεύσεις θα πρέπει να εναρμονίζεται με τις αρχές της κοινότητας και τον τρόπο ζωής των μελών. Απαραίτητη η διαμονή στο χωριό για τουλάχιστον ένα χρόνο με δυνατότητα παράτασης του χρόνου κατά απόφασης της γενικής συνέλευσης. Δεν απαιτείται οικονομική συμμετοχή , αλλά συμβίωση . Την τελική έγκριση αποφασίζει η γενική συνέλευση . 12. ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ Αίτηση για επίσκεψη στην κοινότητα μπορεί να κάνει κάποιος μέσο του διαδικτύου ή ταχυδρομικώς , συμπληρώνοντας την ειδική φόρμα συμμετοχής. Αυτή περιλαμβάνει μια σειρά ερωτήσεων, οι οποίες θα αξιολογηθούν από την επικοινωνιακή ομάδα της κοινότητας.Οι επισκέπτες φιλοξενούνται κατά τις δυνατότητες της κοινότητας κάθε εποχή στους ξενώνες φιλοξενίας ή σε κάποια σπίτια των κατοίκων κατόπιν προσωπικής επιλογής. Μπορούν να παραμείνουν για 7 ημέρες. Πιο μακροχρόνια διαμονή μπορεί να δοθεί, αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι. Οι φιλοξενούμενοι μπορούν να έρθουν για να μας γνωρίσουν, να πάρουν μέρος σε ένα σεμινάριο ή γιορτή, να είναι εθελοντές, να είναι φίλοι των μελών, ή από περιέργεια . Θα πρέπει είτε με προσφορά εργασίας, είτε με το ελάχιστο χρηματικό αντίτιμο των 20 e για κάθε μέρα, να μην επιβαρύνουν την κοινότητα με τα έξοδα διαμονής και διατροφής τους . Ξεχωριστό τμήμα επισκεπτών είναι αυτοί που ανήκουν στο αγροτουριστικό τμήμα. Αυτό και γεωγραφικά βρίσκεται λίγο έξω από τα στενά όρια του χωριού. Εκεί επικρατεί οικονομικό μοντέλο επιχείρησης και τιμές αγοράς. 13. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΤΥΩΣΗ Όταν η κοινότητα αποκτήσει την αυτονομία της και λειτουργεί αρμονικά και δημιουργικά, θα ανοιχτεί προς τον έξω κόσμο, (και δεν μιλάω εδώ για άλλες κοινότητες και γενικότερα εναλλακτικούς ανθρώπους που είδη το κάνει όσο καλύτερα μπορεί) αλλά θα απευθυνθεί σε ομάδες ανθρώπων που χρειάζονται την στήριξη μας και την τεχνογνωσία μας (παιδιά, ανθρώπους που ζουν στην πόλη, άστεγους, φτωχές οικογένειες, μετανάστες κ.τ.λ.). Αυτό μπορεί να γίνει μέσα από οργάνωση σεμιναρίων, διακίνηση έντυπου υλικού, πολιτιστικές εκδηλώσεις, δημιουργία ψηφιακού χώρου-βάση δεδομένων για δικτύωση ομάδων και δράσεων, δωρεές και προσφορές αγαθών, εκπαιδευτικές εκδρομές και φιλοξενία . 14. ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ Το χωριό θα καλύπτει το 100% των αναγκών του σε ενέργεια με εναλλακτικές μορφές. Αιολικές και υδροηλεκτρικές γεννήτριες, ηλιακή και αιολική ενέργεια, κινητήρα υδρογόνου και μαγνητικές γεννήτριες. Η εσωτερική μετακίνηση των κατοίκων θα γίνεται με ποδήλατα, με προσαρμοσμένο καλάθι μεταφοράς πραγμάτων καθώς και με άλογα και κάρα. Η δε εξωτερική με αγροτικό και επιβατικό αυτοκίνητο και με 2 μικρά λεωφορεία. Αυτά θα έχουν προσαρμοσμένο κινητήρα ώστε να κινούνται με βιοκαύσιμα που η κοινότητα μπορεί να παράγει (αέριο-υδρογόνο-λάδι-οινόπνευμα-ηλεκτρισμό). 15. ΎΔΡΕΥΣΗ-ΘΕΡΜΑΝΣΗ-ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗ Ένα δίκτυο θα μεταφέρει το φρέσκο ποταμίσιο νερό στην δεξαμενή ύδρευσης, όπου με ήπια επεξεργασία με φυσικά μέσα θα φιλτράρεται και θα τροφοδοτεί σπίτια και εργαστήρια. Παράλληλα ένα ανοιχτό κανάλι θα μεταφέρει σε μόνιμη ροή το νερό κυκλικά σε όλο το χωριό. Κάθε κτίριο έχει σύνδεση με τον κεντρικό λέβητα πάνελ που παρέχει θέρμανση και ζεστό νερό. Παράλληλα κάθε κτίριο έχει δυνατότητα αυτόνομης θέρμανσης με ξυλόσομπες και ζεστό νερό με θερμοσίφωνες ξύλου. Κάθε κτίριο έχει την δική του αποχέτευση. 16. ΚΑΤΑΛΥΜΑΤΑ Αρχικά και πριν να χτιστούν οι μόνιμες κατοικίες, τα μέλη θα μείνουν σε πρόχειρο καταυλισμό από σκηνές-Τίπι και τροχόσπιτα. Οι μόνιμες κατοικίες που θα γίνουν πρέπει να είναι χτισμένες από οικολογικά υλικά τύπου cob, yurt και γεωδαισίας, αξιοποιώντας στο μέγιστο τις αρχές της βιοκλιματικής. Σε κάθε σπίτι θα μπορούν να κατοικήσουν από 2 έως 5 άτομα. Η επιφάνεια αυτών είναι από 50 έως 80 τετραγωνικά.Διαθέτουν αυτόνομη θέρμανση και ζεστό νερό, δύο ή τρία υπνοδωμάτια, ενιαία κουζίνα με καθιστικό, καθώς και μεγάλο εξωτερικό κήπο 100-200 τετραγωνικών. Θα χτιστούν 12 κατοικίες ικανές να φιλοξενήσουν 50 κάτοικους. 17. ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ Στο χωριό θα υπάρχουν τα εξής εργαστήρια , κατασκευές cob και yurt . Α) Μεταποίησης , επεξεργασίας και τυποποίησης τροφίμων, που θα αξιοποιούν την πρωτογενή αγροτική παραγωγή. Εδώ θα παρασκευάζονται και θα τυποποιούνται σάλτσες, γλυκά, κομπόστες, αποξηραμένα φρούτα και λαχανικά, παστέλια, γενικότερα τρόφιμα,αλλά και αφεψήματα, σαπούνια, κηραλοιφές και άλλα . Β) Μηχανουργείο και ξυλουργείο. Εδώ θα κατασκευάζονται και θα επισκευάζονται εργαλεία και κατασκευές, χρηστικά αντικείμενα, μηχανήματα κ.τ.λ. Γ)Εργαστήριο χειροτεχνίας και τέχνης. Εδώ θα μπορούν οι καλλιτέχνες να δημιουργήσουν και να οργανώσουν και σχετικά σεμινάρια. 18. ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΙ ΧΩΡΟΙ Α)Κουζίνα – χώρος εστίασης Β)Πλυσταριό Γ)Υπαίθριο θέατρο- χώρος δραστηριοτήτων Δ)Ξενώνας φιλοξενίας Ε) Θεραπευτικό κέντρο ΣΤ)Εκπαιδευτικό κέντρο Ζ)Γραφείο διαχείρισης και γραμματείας 19. ΑΠΟΘΗΚΕΣ Αποθήκες εγκαταστάσεων ηλεκτρικής ενέργειας και θέρμανσης Αποθήκη εργαλείων Αποθήκη ζωοτροφών Αποθήκη τροφίμων 20. ΣΤΑΒΛΟΙ Στάβλος ζώων διαμορφωμένος έτσι ώστε κάθε είδος να έχει τον δικό του χώρο και να κάνει εύκολο το μάζεμα της κοπριάς. 21. ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΕΣ Θα γίνουν οικολογικές καλλιέργειες ντόπιων ποικιλιών σε μεγάλη έκταση, ικανές να υπερκαλύψουν τις ανάγκες της κοινότητας και τα αποθέματα να μεταποιούνται και στη συνέχεια να προωθούνται προς πώληση ή προς προσφορά σε αδύναμες κοινωνικές ομάδες. Ακόμα θα κατασκευαστεί θερμοκήπιο – φυτώριο 250 τετραγωνικών, ικανό να μας εφοδιάζει με τον απαραίτητο αριθμό φυτών και ποικιλιών που χρειαζόμαστε. Πιο συγκεκριμένα οι καλλιέργειες θα είναι ως εξής 6 στρέμματα καλλιέργειας κηπευτικών 6 στρέμματα καλλιέργειας βοτάνων (ρίγανη, θυμάρι, θρούμπι, τσάι του βουνού, χαμομήλι, καλέντουλα, φασκόμηλο, λεβάντα, δυόσμο, μέντα, λεμονόχορτο, μέλισσα, βάλσαμο κ.τ.λ.) 10 στρέμματα καλλιέργειας σιτηρών (σιτάρι-κριθάρι) 2 στρέμματα καλλιέργειας φρουτόδεντρων (μηλιές, φιρικιές, αχλαδιές, δαμασκηνιές, μουσμουλιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, κυδωνιές κ.τ.λ.) 2 στρέμματα καλλιέργειας σκληροκέλυφων (καρυδιές-καστανιές-αμυγδαλιές ) 1 στρέμμα αμπέλι ½ στρέμμα ακτινίδια ½ στρέμμα μανιτάρια 22. ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΠΟΡΩΝ Πρέπει να δημιουργηθεί ένας ειδικός χώρος όπου θα μπορεί να διατηρηθεί όσο γίνεται καλύτερα η μεγαλύτερη δυνατή ποικιλία ντόπιων ποικιλιών δέντρων-φυτών, άγριων φυτών και θάμνων. Εκτός του ότι θα εξασφαλίσουν την αυτονομία στην κοινότητα, παράλληλα θα μπορούν να συμβάλουν στην διάδοση και διατήρηση των ντόπιων αυτοχθόνων ποικιλιών προσφέροντας τις σε καλλιεργητές και ομάδες που επιθυμούν να τις καλλιεργήσουν. Παράλληλα θα μπορούσε η κοινότητα να προσφέρει ένα ολοκληρωμένο σύστημα οικολογικής καλλιέργειας. 23. ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ Γενικότερα τα πιο πολλά μέλη της κοινότητας είναι χορτοφάγοι. Αναπτύσσουμε μια περιορισμένη μονάδα κτηνοτροφίας αυτόχθονων ειδών για να έχουμε γάλα, αυγά και να μπορούμε να παράγουμε τυρί, βούτυρο, γιαούρτι, τραχανά κ.τ.λ., καθώς και για δημιουργία κομπόστ για λίπασμα στις καλλιέργειές μας, ακόμα και παραγωγή μεθανίου ως ενεργειακή πηγή. Ακόμα κάποια άλογα και γαϊδούρια για εργασία στις καλλιέργειες και μεταφορά. Πιο συγκεκριμένα 20 κότες, 4 χήνες, 4 πάπιες, 2 γαλοπούλες, 4 κατσίκες, 2 αγελάδες, 2 άλογα είδους Αραβάνι, 1 γαϊδούρι. Ακόμα το χωριό θα έχει περίπου στα 50 μελίσσια για παραγωγή μελιού, γύρης, πρόπολης και φυσικού κεριού . 24. ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΧΘΟΥΝ Α. Φρέσκα λαχανικά, φρούτα και καρπούς εποχής Τομάτες, αγγούρια, μελιτζάνες, πιπεριές, κολοκυθάκια & κολοκύθες, φασολάκια, άνηθο, μαϊντανό, σέλινο, αντίδια, ραδίκια, μαρούλια, λάχανα, σπανάκια, σπαράγγια, πράσο, κουνουπίδια, καλαμπόκια, μπρόκολα, παντζάρια, πατάτες, ραπανάκια, καρότα, κρεμμύδια, σκόρδα, μανιτάρια, σύκα, μήλα, δαμάσκηνα, κυδώνια, ακτινίδια, μούσμουλα, μανταρίνια, πορτοκάλια, σταφύλια, φραγκοστάφυλα, βατόμουρα, μούρα, κάστανα, καρύδια, αμύγδαλα. Β. Προϊόντα κτηνοτροφίας Φρέσκα αυγά και γάλα, τυριά και βούτυρο . Γ. Μεταποιημένα και τυποποιημένα προϊόντα α) τρόφιμα (ελιές και ελαιόλαδο, διάφορα πατέ, σάλτσες τομάτας, διάφορα τουρσιά, συσκευασμένα έτοιμα φαγητά, κομπόστες, γλυκά κουταλιού, μαρμελάδες, επαλείματα, όσπρια, μούσλι, αρωματικά μείγματα βοτάνων, αλεύρι, ψωμί, μέλι, γύρη, βασιλικός πολτός, τραχανάς και κους-κούς, ζυμαρικά, τυριά ,κρίταμα, αποξηραμένα λαχανικά και φρούτα, καρύδια, κάστανα, αμύγδαλα και άλλα. β) θεραπείας (κεραλοιφές, βάμματα, εκχυλίσματα και διάφορα αφεψήματα ( ρίγανη, θυμάρι, θρούμπι, μελισσοβότανο, βασιλικός, γαϊδουράγκαθο, δάφνη, τσάι του βουνού, κολλιτσίδα, μέντα, δυόσμο, βάλσαμο, καλέντουλα, λεμονόχορτο, φασκόμηλο, λουίζα, λεβάντα, εχινάτσεα, μολόχα, γλυκάνισο, μάραθο, καρπούς άγριας τριανταφυλλιάς, καρπούς βατομουριάς, ζαμπούκος, μαντζουράνα, τσουκνίδα, αλθαία, αγριμόνιο, κράταιγος, αχίλλεια και άλλα. γ) καθαρισμού (σαπούνια, απορρυπαντικά, φυσικά καθαριστικά .) Δ) Προϊόντα χειροτεχνίας και τέχνης (Κοσμήματα από σπόρους ή άλλα φυσικά υλικά, χρηστικά αντικείμενα, κεράκια φυσικά, πίνακες ζωγραφικής, συνθέσεις, πήλινα αντικείμενα και άλλα ) . Ε) Φυτωρίου ( φυτά και σπόρους ντόπιων αυτοχθόνων ποικιλιών φυτών-βοτάνων –θάμνων δέντρων και λουλουδιών ). ΣΤ) Μηχανήματα τεχνολογίας μηχανουργείου (Ανεμογεννήτριες, ηλιακοί συσσωρευτές, μαγνητικές ηλεκτρογεννήτριες και διάφορα εργαλεία πατέντες που έχουν οικολογική φιλοσοφία και κάνουν την ζωή μας πιο εύκολη ). 25. ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ Α. Αγροτουρισμός ( διαμονή, διατροφή, άλογα ) Β. Φυσική διαβίωση (επιβίωση στην άγρια φύση, άγρια τροφή, φωτιά, πρόχειρος καταυλισμός, ορειβασία ) Γ. Σεμινάρια - εκπαιδευτικό πρόγραμμα (τι είναι η κοινότητα , αυτοδιαχείριση , βιοδυναμική καλλιέργεια , ανακύκλωση , κομπόστ , πνευματιστικού περιεχομένου , Δ. Τεχνογνωσία ( μεταφορά τεχνογνωσίας σε όλους τους τομείς δραστηριότητας ) Ε. θεραπευτικό κέντρο αποκατάστασης (αποκατάσταση και θεραπεία στην υγεία , διατροφή , ψυχολογικά , σχέσεων , με ολιστικές εναλλακτικές μεθόδους θεραπείας ) . 26. ΤΡΟΠΟΣ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια ομάδα καταναλωτών σε όλη την Ελλάδα όπου θα μπορεί να κάνει μαζικές παραγγελίες ανά περιοχή, θα κάνει εύκολη την διάθεση των προϊόντων, θα παίρνει ποιοτικά οικολογικά αγαθά σε πολύ καλές τιμές, θα αποτελεί μέλος της συλλογικότητας ώστε να υπάρχει πλήρη απαλλαγή φ.π.α. και επίσης θα έχει μια δυνατή γέφυρα επικοινωνίας με την κοινότητα, συμμετέχοντας στις δραστηριότητες . Ήδη υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός νοικοκυριών που ενδιαφέρονται, καθώς και ήδη υπάρχουσες ομάδες και κινήσεις. 27. ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΦΥΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΟΥΜΕ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ Αγριοκαστανιά, δρύς, έλατο, ευκάλυπτος, κυπαρίσσι, πλάτανος, πεύκος, κουμαριά, σφεντάμι, αγιόκλημα, αγριοπανσές, απήγανος, λαδανιά, λάπαθο, μαργαρίτα, μυρτιά, ύσσωπος, φλόμος , υοσκύαμος, σαμπούκος, γαρδένια, γιασεμί, ζίνια, καπουτσίνο, ηλίανθοι, ιπποφαές, κατιφές, κέδρος, άρκευθος, κράταιγος, κρόκος και άλλα πολλά. 28.ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Ανακύκλωση, ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, αναδασώσεις, βιοκλιματικά κτίρια, οικολογικές καλλιέργειες, βιώσιμη διαχείριση πόρων, διάσωση ντόπιων ποικιλιών, οικολογική διατροφή χρήση καθαριστικών και προϊόντων γενικότερα απαλλαγμένων από χημικές ουσίες και πρόσθετα, σεβασμό στο τοπίο, διάσωση και υποστήριξη άγριων ζώων. http://kyttaronewearth.webs.com

Εναλλαγή σιτηρών με όσπρια. Η ιδανικότερη εναλλαγή για ξηρικά χωράφια

Εναλλαγή σιτηρών με όσπρια. Η ιδανικότερη εναλλαγή για ξηρικά χωράφια Πολλοί αγρότες θα παραξενευτούν με τον τίτλο, «καλλιέργεια σιτηρών και οσπρίων». Σχεδόν όλοι θα έχουν ενστάσεις, για τα σιτηρά «…ότι δε συμφέρει οικονομικά η καλλιέργειά τους…» και για τα όσπρια «…μα δε τα καλλιεργεί σχεδόν κανείς…» ή «…ποιος θα τα αγοράσει…» Όσον αφορά τα σιτηρά, η μονοκαλλιέργειά τους υποβαθμίζει και εξαντλεί το έδαφος, επικρατούν συγκεκριμένα αγριόχορτα με τελικό αποτέλεσμα την πολύ χαμηλή τελική απόδοση των καλλιεργειών. Όσον αφορά τα όσπρια, η χώρα μας είναι ιδιαίτερα ελλειμματική (π.χ. εισάγουμε τουλάχιστον το 80% της εγχώριας κατανάλωσης φακής) Η πρότασή μας γα καλλιέργεια σιτηρών και οσπρίων γίνεται για αρκετούς λόγους: - είναι προϊόντα τα οποία ζητούνται έντονα από την ελληνική αγορά (ακόμα και στο σκληρό σιτάρι στο οποίο θεωρητικά είμαστε ως χώρα αυτάρκης, λίγες από τις παραγόμενες ποσότητες αφορούν ποιοτικό προϊόν), - συνδυάζονται άριστα στα πλαίσια της αμειψισποράς (δηλαδή της εναλλαγής των καλλιεργειών) και η καλλιέργειά τους άρει τα πολλά προβλήματα που δημιουργεί η μονοκαλλιέργεια - αξιοποιούν ακόμα και τα ξερικά και σχετικά άγονα αγροτεμάχια, στα οποία δεν μπορούν να καλλιεργηθούν πολλά είδη - δεν απαιτούν την καθημερινή σας παρουσία στους αγρούς αλλά είναι καλλιέργειες με εποχικές ανάγκες και ένταση εργασίας κατά την προετοιμασία των κτημάτων και τη σπορά (τέλος καλοκαιριού ως αρχές χειμώνα) και κατά τη συγκομιδή (αρχές καλοκαιριού). - τα όσπρια που θα επιλεγούν αποτελούν φυτά χλωρής λίπανσης και βελτιώνουν τις φυσικοχημικές ιδιότητες του εδάφους και όχι μόνο. Έτσι, αφρατεύουν το έδαφος, προσδίδουν σε αυτό άζωτο και οργανική ουσία, μειώνουν την εδαφική διάβρωση, αξιοποιούνται καλύτερα οι βροχοπτώσεις σε όφελος των φυτών κ.λπ. Μια από τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την καλλιέργεια σιτηρών και οσπρίων είναι ότι πρέπει να έχετε στη διάθεσή κάποια αξιόλογη έκταση ώστε αφενός να «συμφέρει» να έρθει στο κτήμα η θεριζοαλωνιστική μηχανή και αφετέρου να υπάρχει ικανή ποσότητα για την μεταποίηση – συσκευασία - εμπορία. Εναλλακτικά υπάρχει και η δυνατότητα της ενοικίασης (τα ξερικά χωράφια ενοικιάζονται μόλις με 10-20€/στρέμμα) ή της συνεργασία με άλλους αγρότες, ώστε να μοιραστούν τα έξοδα καλλιέργειας (γεωργικά μηχανήματα, πετρέλαια, κ.λ.π.) Ο ορθός σχεδιασμός της εναλλαγής σιτηρών με όσπρια επιβάλλει καταρχήν ένα πλάνο καλλιέργειας σε ορίζοντα 3-4 ετών. Εμείς παραθέτουμε ένα παράδειγμα με το τι θα μπορούσε να καλλιεργηθεί το πρώτο έτος και σας δίνουμε ρεαλιστικές οικονομικές παραμέτρους, έπειτα από έρευνα αγοράς. Σε κάθε περίπτωση οι άνθρωποι της ΟΛΥΜΠΙΑ ΕΥΠΡΑΞΙΣ μπορούν να σας συμβουλεύσουν και να σας προτείνουν το συγκεκριμένο Καλλιεργητικό Σχέδιο που ταιριάζει καλύτερα σε εσάς και τους συνεργάτες σας, αφού πρώτα αναλυθούν όλοι οι σχετικοί παράγοντες (διαθέσιμα αγροτεμάχια και κεφάλαια, υπάρχων εξοπλισμός, απόσταση από πιθανές αγορές κλπ) Ρεαλιστικό σενάριο για το πρώτο έτος καλλιέργειας: την πρώτη χρονιά η μισή έκταση θα αξιοποιηθεί με φακή και η υπόλοιπη με δίκοκκο σιτάρι, προϊόν που μπορεί να αξιοποιηθεί από τις βιομηχανίες ζυμαρικών, ζαχαροπλαστικής και αρτοπαρασκευασμάτων Προτείνουμε να πιστοποιήσετε τα προϊόντα αυτά ως βιολογικά, τόσο γιατί δεν είναι δύσκολη η βιοκαλλιέργειά τους όσο και διότι αυξάνεται κατακόρυφα η ζήτησή τους και η τιμή στην οποία θα τα διαθέσετε (τουλάχιστον κατά 20-30% σε σχέση με τα αντίστοιχα συμβατικά προϊόντα). Αν είστε ήδη αγρότης, πιθανότατα θα έχετε ήδη όλο τον απαραίτητο μηχανολογικό εξοπλισμό (γεωργικός ελκυστήρας, παρελκόμενα κ.λπ.). Στην περίπτωση αυτή θα υπολογίσετε μόνο το ετήσιο κόστος καλλιέργειας, το οποίο κυμαίνεται γύρω στα 60-70€/στρέμμα (υπολογίσαμε κόστος αγοράς σπόρων, θρέψης, συγκομιδής, πιστοποίησης βιολογικών προϊόντων, κ.λπ.). Στην περίπτωση που δεν είστε αγρότης, θα πρέπει να αποφασίσετε για το πώς θα προμηθευτείτε τον απαραίτητο πάγιο εξοπλισμό. Οι επιλογές σας είναι οι εξής: - είτε να ενοικιάσετε τον απαραίτητο αγροτικό εξοπλισμό (δηλαδή, πληρώνετε κάθε φορά το μηχάνημα με το χειριστή του για να πραγματοποιηθεί το όργωμα, η σπορά, οι ψεκασμοί, κλπ - είτε να αγοράσετε τον εξοπλισμό αυτό μεταχειρισμένο και σε περίπτωση που δε διαθέτετε το απαιτούμενο κεφάλαιο, μπορείτε να αγοράσετε από κοινού με άλλους (που έχουν το ίδιο πλάνο καλλιέργειας και τις ίδιες «ανάγκες» και οικονομικούς περιορισμούς με εσάς) το μεταχειρισμένο εξοπλισμό και μηχανήματα, μειώνοντας με τον τρόπο αυτό το κόστος του πάγιου κεφαλαίου που θα απαιτηθεί για να ξεκινήσετε την επένδυσή σας. Από έρευνα αγοράς που πραγματοποιήσαμε, υπολογίσαμε το ετήσιο κόστος ενοικίασης (για εργασίες προετοιμασίας εδάφους, σποράς και συγκομιδής) στα 30-40€/στρέμμα ή δε αγορά μεταχειρισμένου ελκυστήρα και των παρελκόμενων είναι στα 10.000€ - 15.000€ περίπου (για όλες τις εργασίες, εκτός της συγκομιδής). Οι αποδόσεις εξαρτώνται τόσο από την γονιμότητα των χωραφιών και τις ποικιλίες που θα χρησιμοποιήσουμε όσο και από τις κλιματικές συνθήκες της χρονιάς αλλά και την καλλιεργητική τεχνική που θα ακολουθήσουμε. Σε γενικές γραμμές η απόδοση για την φακή είναι 150 -200 κιλά/στρέμμα, ενώ για το δίκοκκο σιτάρι είναι 200-300 κιλά/στρέμμα. Η καθαρή πρόσοδος που μπορείτε να έχετε εξαρτάται από τον τρόπο που θα διαθέσετε το τελικό προϊόν. Στην περίπτωση που πωληθεί το προϊόν χύμα απευθείας στην βιομηχανία το κέρδος θα είναι αρκετά μικρότερο σε σχέση με το αν προβείτε σε τυποποίηση ή και μεταποίηση (π.χ. διάθεση συσκευασμένου αλευριού). Τα μηχανήματα που θα απαιτηθούν για τη μεταποίηση σε καμία περίπτωση δεν έχουν τιμές «απαγορευτικές», ακόμα και για όποιον ξεκινήσει με αρκετά περιορισμένο κεφάλαιο επένδυσης. Σε κάθε περίπτωση ο πιο προσοδοφόρος τρόπος διάθεσης (μέρους ή και όλης της παραγωγής) τόσο για τον παραγωγό όσο και για τον καταναλωτή είναι η απευθείας διάθεση δια μέσω δικτύων παραγωγών/καταναλωτών ή απευθείας από το κτήμα ή και από τις λαϊκές αγορές, φροντίζοντας πάντα να τηρείται η σχετική εθνική και κοινοτική νομοθεσία. ΠΗΓΗ : realfarm.gr

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

Ιδρυτική Διακήρυξη της Διατροφικής Κυριαρχίας στην Ελλάδα και την Ευρώπη

Οι λαοί της Ευρώπης αποκτούν τώρα την εμπειρία των πολιτικών δομικής προσαρμογής που επιβάλλονται από τις κυβερνήσεις τους. Πρόκειται για πολιτικές που προηγουμένως είχαν επιβληθεί σε λαούς άλλων περιοχών και ειδικότερα στο Νότο του πλανήτη. Όλα αυτά γίνονται με αποκλειστικό στόχο τη διάσωση του καπιταλισμού καθώς και εκείνων που ωφελούνται από αυτόν (ιδιωτικές τράπεζες, επενδυτικές ομάδες και πολυεθνικές εταιρίες).
 Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, στο κοντινό μέλλον τα αντικοινωνικά μέτρα και θα επεκταθούν και θα γίνουν πιο αυστηρά.  Οι πρώτες γενικευμένες κινητοποιήσεις καταγγελίας των οικονομικών και κυβερνητικών συστημάτων που μας έφεραν ως εδώ, έχουν δρομολογηθεί και εμείς προσφέρουμε-με δημιουργικότητα και με θετική ενέργεια- την ανταπόκριση των Ευρωπαϊκών κοινωνικών κινημάτων ώστε να αντιμετωπισθεί το σημερινό μοντέλο της παγκόσμιας γεωργίας που αντανακλά με ακρίβεια το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα από το οποίο δημιουργήθηκε.

Τα διατροφικά συστήματα έχουν περιορισθεί σε ένα μοντέλο βιομηχανoποιημένης γεωργίας ελεγχόμενο από λίγες πολυεθνικές του διατροφικού τομέα που λειτουργούν μαζί με μικρή ομάδα γιγάντιων λιανοπωλητών. Πρόκειται για ένα μοντέλο σχεδιασμένο για τα κέρδη και επομένως, αποτυγχάνει τελείως να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Αντί να είναι στοχεύει στην παραγωγή υγιεινής και οικονομικά προσιτής τροφής που ωφελεί τους ανθρώπους, επικεντρώνει όλο και περισσότερο στην παραγωγή πρώτων υλών όπως βιοκαύσιμα, ζωοτροφές ή φυτείες χρηματιστηριακών εμπορευμάτων. Από την μια πλευρά, έχει προκαλέσει τεράστια απώλεια
γεωργικών εκμεταλλεύσεων και των αντίστοιχων θέσεων εργασίας, ενώ από την άλλη, προωθεί ένα διαιτολόγιο βλαβερό για την υγεία το οποίο έχει ελλείψεις σε φρούτα, λαχανικά και δημητριακά.

Το βιομηχανικό μοντέλο της γεωργίας βασίζεται στα πεπερασμένα ορυκτά καύσιμα και σε χημικές εισροές, δεν αναγνωρίζει τους περιορισμούς σε πόρους όπως η γη και το νερό, ευθύνεται για δραστικές απώλειες στη βιοποικιλότητα και τη γονιμότητα ου εδάφους, συνεισφέρει στην κλιματική αλλαγή, σπρώχνει χιλιάδες ανθρώπους σε εργασίες στις οποίες δεν αναγνωρίζονται τα βασικά τους δικαιώματα και οδηγεί στην υποβάθμιση των συνθηκών για τους αγρότες και τους εργάτες, ειδικότερα τους μετανάστες. Μας απομακρύνει από μια βιώσιμη και σεβάσμια σχέση με τη φύση. Αυτό το είδος εκμετάλλευσης και διαχείρισης της γης, αποτελεί τη βασική αιτία για τη φτώχεια στις αγροτικές περιοχές και την πείνα από την οποίαν υποφέρουν περισσότεροι από ένα δις άνθρωποι (όπως συμβαίνει τώρα στο κέρας της Αφρικής). Επιπλέον, προκαλεί υποχρεωτική μετανάστευση, ενώ δημιουργεί πλεόνασμα βιομηχανικών τροφών που καταλήγει είτε στα σκουπίδια, ή στη διανομή σε αγορές εντός και εκτός Ευρώπης με αποτέλεσμα να καταστρέφεται η ντόπια παραγωγή.

Αυτή η κατάσταση είναι το αποτέλεσμα διατροφικών, οικονομικών, εμπορικών και ενεργειακών πολιτικών, που μας επιβάλλονται από τις κυβερνήσεις μας, από την η ΕΕ (εδικά μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής), από διεθνείς και οικονομικούς θεσμούς, και από πολυεθνικές εταιρίες. Εδώ περιλαμβάνονται και οι πολιτικές απορρύθμισης και απελευθέρωσης των αγροτικών αγορών καθώς και η κερδοσκοπία επί της τροφής. Η αλλαγή κατεύθυνσης σε αυτό το δυσλειτουργικό διατροφικό σύστημα είναι εφικτή μόνον μέσω πλήρους αλλαγής προσανατολισμού στις διατροφικές πολιτικές και πρακτικές. Είναι πολύ σημαντικό να επανασχεδιασθεί το διατροφικό σύστημα βασισμένο πλέον στις αρχές της Διατροφικής Κυριαρχίας, ειδικά στην Ευρώπη και αυτό πρέπει να γίνει τώρα.

Περισσότεροι από 400 εκπρόσωποι από 34 Ευρωπαϊκές χώρες από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια και τον Καύκασο, από την Αρκτική μέχρι τη Μεσόγειο, καθώς και διεθνείς εκπρόσωποι από ποικίλα κοινωνικά κινήματα και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, συναντήθηκαν από τις 16-21 Αυγούστου στο Κρεμς της Αυστρίας για να προωθήσουν περαιτέρω την ανάπτυξη ενός πανευρωπαϊκού κινήματος για τη Διατροφική Κυριαρχία.
Κτίζουμε επάνω στις βάσεις της Διακήρυξης του Φόρουμ Διατροφικής Κυριαρχίας «Νυελένι 2007» όπου είχε τεθεί το διεθνές πλαίσιο για τη Διατροφική Κυριαρχία- το δικαίωμα των ανθρώπων να ορίζουν με δημοκρατικά μέσα την διατροφή τους και τα αγροτικά τους συστήματα χωρίς να προκαλούν βλάβη σε άλλους ανθρώπους, ή στο περιβάλλον.

Υπάρχουν ήδη πολλές εμπειρίες και πρακτικές που βασίζονται στη Διατροφική Κυριαρχία και που δείχνουν πως μπορεί να εφαρμοσθεί.

Οι κοινές μας αξίες βασίζονται στα ανθρώπινα δικαιώματα. Θέλουμε ελεύθερη διακίνηση των ανθρώπων και όχι ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίου και εμπορευμάτων που συνεισφέρουν στην καταστροφή βιοπορισμών και επομένως σπρώχνουν προς την μετανάστευση. Στόχοι μας είναι η συνεργασία και η αλληλεγγύη σε αντιδιαστολή με τον ανταγωνισμό. Δεσμευόμαστε στην επανάκτηση της δημοκρατίας μας: όλοι να συμμετέχουν στα θέματα δημοσίου συμφέροντος και σχεδιασμού δημόσιας στρατηγικής και να αποφασίζουμε συλλογικά για την οργάνωση των διατροφικών συστημάτων. Αυτό απαιτεί τη δημιουργία δημοκρατικών συστημάτων και διαδικασιών, χωρίς βία και εταιρικές επιρροές, βασισμένα στην ισότητα των δικαιωμάτων για όλους και την ισοτιμία των φύλων, κάτι που επίσης θα οδηγήσει στην κατάργηση της πατριαρχίας.

Πολλοί από εμάς είμαστε νέοι που εκπροσωπούμε το μέλλον της κοινωνίας μας και των αγώνων μας. Θα χρησιμοποιήσουμε τη ζωτικότητά μας και τη δημιουργικότητά για να κάνουμε το κίνημά μας δυνατότερο. Για να γίνει αυτό πρέπει να συμμετέχουμε στην παραγωγή τροφίμων και να ενσωματωθούμε σε όλες τις δομές και αποφάσεις.
Είμαστε πεπεισμένοι ότι η Διατροφική Κυριαρχία δεν αφορά μόνον τα διατροφικά και αγροτικά συστήματα, αλλά είναι επίσης ένα πρώτο βήμα για ευρύτερη αλλαγή στις κοινωνίες μας. Γι αυτό δεσμευόμαστε στους ακόλουθους αγώνες:

Αλλαγή στην παραγωγή και κατανάλωση τροφής.
Προωθούμε ανθεκτικά συστήματα διατροφής, τα οποία προσφέρουν υγιεινή και ασφαλή τροφή για όλους τους κατοίκους της Ευρώπης, ενώ συγχρόνως διατηρούν τη βιοποικιλότητα, τους φυσικούς πόρους και εξασφαλίζουν ευζωία στα ζώα παραγωγής. Όλα αυτά προϋποθέτουν οικολογικά μοντέλα παραγωγής και αλιείας καθώς και την παρουσία πληθώρας μικρομεσαίων αγροτών, κηπουρών και ψαράδων που προμηθεύουν τοπική τροφή και λειτουργούν ως ραχοκοκαλιά του διατροφικού συστήματος. Αγωνιζόμαστε ενάντια στη χρήση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών, στο δε πλαίσιο των αγροτικών μας συστημάτων, καλλιεργούμε και διασώζουμε μεγάλη ποικιλία μη τροποποιημένων σπόρων και φυλών από ζώα παραγωγής. Προωθούμε βιώσιμες και ποικίλες μορφές διατροφικών πολιτισμών, ειδικότερα την κατανάλωση υψηλής ποιότητας τοπικής και εποχιακής
τροφής και όχι τις υπερβολικά επεξεργασμένες τροφές. Αυτή η στάση περιλαμβάνει μειωμένη κατανάλωση κρέατος και άλλων ζωικών προϊόντων, τα οποία πρέπει να παράγονται μόνον σε τοπικό επίπεδο με τη χρήση μη γενετικά τροποποιημένης τοπικής τροφής. Αγκαλιάζουμε και προωθούμε τις γνώσεις μαγειρικής και επεξεργασίας της τροφής μέσω της εκπαίδευσης και της ανταλλαγής δεξιοτήτων.

Αλλαγή στη διανομή τροφής
Στοχεύουμε στην αποκέντρωση των εμπορικών διατροφικών αλυσίδων, προωθούμε ποικίλες μορφές αγορών βασισμένων στην αλληλεγγύη και στις δίκαιες τιμές, όπως σύντομες προμηθευτικές αλυσίδες με πιο στενές σχέσεις μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών, οργανωμένων σε τοπικά διατροφικά δίκτυα ώστε να αντιμετωπισθεί η επέκταση και η δύναμη των σουπερμάρκετ. Επιθυμούμε να προμηθεύσουμε τα δομικά υλικά ώστε οι άνθρωποι να αναπτύξουν τα δικά τους συστήματα διανομής και οι αγρότες να μπορέσουν να παράγουν και να επεξεργάζονται τροφή για τις κοινότητές τους. Αυτό προϋποθέτει τοπικές υποδομές και κανόνες ασφαλείας υποστηρικτικούς για μικρομεσαίους αγρότες. Επίσης θέλουμε να εξασφαλίσουμε ότι η τροφή που παράγεται είναι προσιτή για όλους τους ανθρώπους, ακόμη και για εκείνους που έχουν μικρό-ή και καθόλου- εισόδημα.

Εκτίμηση και βελτίωση των εργασιακών και κοινωνικών συνθηκών στα διατροφικά και αγροτικά συστήματα
Αγωνιζόμαστε ενάντια στην εκμετάλλευση και υποβάθμιση των εργασιακών και κοινωνικών συνθηκών καθώς και για τα δικαιώματα όλων των γυναικών και ανδρών που παράγουν τροφή συμπεριλαμβανομένων των μεταναστών, των εργαζομένων στην επεξεργασία στη διανομή κλπ. Προωθούμε δημόσιες πολιτικές που σέβονται τα κοινωνικά δικαιώματα, θέτουν υψηλού επιπέδου προδιαγραφές, με τις οποίες η συμμόρφωση αποτελεί προϋπόθεση για τη δημόσια χρηματοδότηση.
Η κοινωνία πρέπει να δώσει μεγαλύτερη αξία στο ρόλο των παραγωγών και των εργαζομένων στον τομέα διατροφής. Για εμάς αυτό προϋποθέτει επαρκείς μισθούς για το βιοπορισμό. Σκοπεύουμε να κτίσουμε ευρύτερες συμμαχίες μεταξύ όλων των ανθρώπων που εργάζονται στη διατροφή.

Επανάκτηση του δικαιώματος επί των Κοινών Αγαθών
Είμαστε αντίθετοι και μαχόμαστε ενάντια στην εμπορευματοποίηση, τη μετατροπή σε χρηματιστηριακό εμπόρευμα και στην κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων ( πατεντάρισμα) των Κοινών μας Αγαθών όπως: γη, αναπαραγόμενοι σπόροι παραδοσιακά διαθέσιμοι στους αγρότες, φυλές ζώων παραγωγής και ιχθυοαποθέματa, δένδρα και δάση, νερό, ατμόσφαιρα και γνώση.
Η πρόσβαση σε αυτά τα Κοινά Αγαθά δεν πρέπει να εξαρτάται από το χρήμα και τις αγορές. Στη χρήση των κοινών πόρων πρέπει να εξασφαλίζουμε την εφαρμογή των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ισότητας μεταξύ φύλων καθώς και το όφελος για το κοινωνικό σύνολο. Αναγνωρίζουμε την ευθύνη μας για βιώσιμη χρήση των κοινών αγαθών με σεβασμό προς τη μητέρα γη.
Η διαχείριση των Κοινών Αγαθών πρέπει να υπόκειται σε συλλογικό δημοκρατικό και κοινοτικό έλεγχο.

Αλλαγή στις δημόσιες πολιτικές που διέπουν τα διατροφικά και αγροτικά μας συστήματα
Ο αγώνας μας συμπεριλαμβάνει την αλλαγή στις δημόσιες πολιτικές και δομές που διέπουν τα διατροφικά μας συστήματα- από το τοπικό στο εθνικό, το Ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο επίπεδο- και την απόνομιμοποίηση της εταιρικής παντοδυναμίας. Οι δημόσιες πολιτικές πρέπει να έχουν συνοχή, να λειτουργούν συμπληρωματικά, να προωθούν και να προστατεύουν τα διατροφικά συστήματα και τους αντίστοιχους διατροφικούς πολιτισμούς.
Πρέπει να βασίζονται στο δικαίωμα για τροφή, στην εξάλειψη της πείνας και της φτώχειας, στην εξασφάλιση της κάλυψης των βασικών ανθρωπίνων αναγκών και να συνεισφέρουν στην Κλιματική Δικαιοσύνη- στην Ευρώπη και παγκοσμίως. Χρειαζόμαστε νομικά πλαίσια που εξασφαλίζουν σταθερές και δίκαιες τιμές για τους παραγωγούς τροφής, προωθούν την φιλική προς το περιβάλλον γεωργία, ενσωματώνουν τα εξωτερικά κόστη στις τιμές των τροφίμων, υλοποιούν την αναβάθμιση του εδάφους. Αυτές οι πολιτικές θα έχουν ως αποτέλεσμα να έχουμε περισσότερους αγρότες στην Ευρώπη και πρέπει να σχεδιασθούν με τη στήριξη επιστημονικής έρευνας που προέρχεται από δημόσια χρηματοδότηση, ώστε να επιτευχθούν οι ανωτέρω στόχοι.
Πρέπει να εξασφαλισθεί ότι η κερδοσκοπία επί της τροφής θα απαγορευθεί και ότι δεν θα βλάπτονται πλέον τα υφιστάμενα τοπικά και περιφερειακά διατροφικά συστήματα – είτε μέσω του «dumping» ή μέσω της αρπαγής της γης στην Ευρώπη, ειδικότερα στην ανατολική Ευρώπη ή στο νότο του πλανήτη. Εργαζόμαστε για τη δημιουργία μιας νέας γεωργίας και νέων πολιτικών- διεθνώς φερέγγυων- για την τροφή, τους σπόρους, την ενέργεια, το εμπόριο, με στόχο τη Διατροφική Κυριαρχία στην Ευρώπη. Ειδικότερα αυτές οι πολιτικές περιλαμβάνουν μια διαφορετική Κοινή
Αγροτική και Διατροφική Πολιτική, την κατάργηση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για τα βιοκαύσιμα, και παγκόσμια διαχείριση του διεθνούς διατροφικού εμπορίου από τον Οργανισμό Διατροφής και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) και όχι από τον Παγκόσμιο Οργανισμό εμπορίου- όπως συμβαίνει σήμερα.


Καλούμε τους λαούς και τα κοινωνικά κινήματα της 

Ευρώπης να συμμετάσχουν μαζί μας σε όλους τους αγώνες 

για τον έλεγχο των διατροφικών συστημάτων και να

Κτίσουν το Κίνημα για Διατροφική Κυριαρχία στην Ευρώπη 

                                                      ΤΩΡΑ!!!

ΠΗΓΗ Έφημερίδα ΟΛΥΜΠΟΣ