Αν ...ξυπνήσεις μονομιάς;

Σκέψου.. Τα μυρμήγκια...Μόνο του κανένα δεν έχει δύναμη, μπορεί να χαθεί, να ποδοπατηθεί, να σκοτωθεί.Όλα μαζί όμως..; Σκέψου...τους από πάνω..Αυτούς τους λίγους, ποσοστικά μιλώντας, που "πατάνε" πάνω στα μυρμήγκια... 

Αυτούς που κοιτάνε τα μυρμήγκια από ψηλά και αποφασίζουν για την τύχη τους...Αυτούς που πλένουν και ξεπλένουν εγκεφάλους, και καθοδηγούν εκεί που θέλουν.

Αυτούς που έχουν πείσει, ότι η ΖΩΗ είναι ωραία όταν ΕΧΕΙΣ . .

Όταν καταναλώνεις, καταναλώνεις και καταναλώνεις, να καταναλώνεις, να καταναλώνεις μέχρι να μη σου μένει φράγκο από τον κόπο σου, να καταναλώνεις και να σκύβεις. Να σκύβεις και να μη μιλάς, γιατί πρέπει να είσαι ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ αφού ΕΧΕΙΣ . .Σκυφτή μάζα καταναλώτρια.

Σε ρωτάω: Αν ... ΑΝ.. αυτή η μάζα γυρίσει ξαφνικά όοολη μαζί προς αντίθετη φορά, και ΦΥΓΕΙ... δεν θα εξαφανιστούν;;;

Πίσω από το αρπακτικό "σύστημα", τους πολιτικούς , τους παπάδες, τις Τράπεζες και τα Νομισματικά Ταμεία (τι γελοίο όνομα..) κρύβονται Εταιρίες Πολυεθνικές. Τα ονόματα τους έχουν περάσει μέσα σου τόσο βαθιά, που ούτε καν τα βλέπεις μπροστά σου, έτσι ΠΑΝΤΟΥ που είναι!

ΚΟΙΤΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ!!! Είναι σε ό,τι τρως, σε ό,τι πίνεις, σε ό,τι φοράς, σε ό,τι οδηγάς, στην "επικοινωνία" (τι ειρωνεία) με τα κινητά σου και με τα κομπιούτερ σου, σε ό,τι καπνίζεις, σε ό,τι καις...

ΕΤΑΙΡΙΕΣ που γεννάνε "θυγατρικές", που κάνουν "Ομίλους" και "offshore", ανεβοκατεβάζουν "δείκτες", κάνουν δημοσκοπήσεις και αναλύσεις και "κινούν την ΑΓΟΡΑ", που καταστρέφουν γαίες ολάκερες, φέρνουν κόόόόσμο -πολύ κόσμο- στην πείνα και στην εξαθλίωση για να "στήνουν" μεγαλουπόλεις με καταναλωτές-ποντίκια στοιβαγμένα και πνιγμένα από καλώδια και σωλήνες με σκατά για να πουλάνε μαζικά τα σκατοπροϊόντα τους και να μεγαλώνει το σκατοκεφάλαιο για να πλουτίζουν. . . ΠΟΙΟΙ;;;;Που πατάνε πάνω στη μάζα, γιατί η μάζα είναι ο λόγος ύπαρξής τους.

Η ΜΑΖΑ τις τρέφει ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ την πραμάτεια τους.

Αυτή τις ΣΥΝΤΗΡΕΙ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ την πραμάτεια τους. Αυτή τις κρατάει εκεί ψηλά, ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ, τις κρατάει ψηλότερα από τον άνθρωπο, ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ..ψηλότερα από τον ίδιο της τον εαυτό, ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΣ..

ΑΝ ... ΑΝ όλα τα μυρμήγκια συσπειρωθούν και γυρίσουν απ' την ανάποδη, και ΦΥΓΟΥΝ...Αν ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣνα καταναλώνειςμυρμήγκι μου, ΤΙ ΘΑ ΑΠΟΓΙΝΟΥΝ αυτές οι Εταιρίες;;

Τι θα απογίνει όλο αυτό το ΘΛΙΒΕΡΟ ΣΥΣΤΗΜΑ που τις συντηρείστον θρόνο αυτού του πλανήτη;; Όλοι αυτοί οι μίζεροι ανθρωπάκοι που εμπλέκονται και μπλέκονται και μας μπλέκουνε,(οι τραπεζίτες, οι πολιτικοί, οι παπάδες και όόόόλοι αυτοί που πληρώνονται για να τους προστατεύουν από τα μυρμήγκια) μυρμήγκι μου . . .

Είναι ντόμινο, το παίζαμε μικροί, θυμάσαι; Έπεφτε ένα πιόνι, και πέφτανε όλα.. ΘΥΜΑΣΑΙ??Γιατί όλα είναι ΕΝΑ!

ΓΙΑΤΙ...ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΟΥ,ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΣΟΥ!

ΚΟΙΤΑ, ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ . . .

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΨΩΝΙΖΕΙΣ!

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΨΩΝΙΖΕΙΣ!

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΨΩΝΙΖΕΙΣ!

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ!

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ!!

Τόσο απλά... τόσο απαλά . ................και χωρίς να πρέπει να χυθεί ούτε 1 σταγόνα αίμα!

Απλά και αθόρυβα και ευγενικά...Ξαναγύρνα στη βάση σου! Την Ανθρώπινη βάση σου μυρμηγκάκι μου, την Ανθρώπινη ουσία σου μυρμηγκάκι μου.Σαν τραπουλόχαρτα θα πέσουν, σου το υπόσχομαι!Θα κλείσουν, θα πτωχεύσουν, θα εξαφανιστούν! Και μαζί τους θα πέσουν κι οι Τράπεζες, και τα Ταμεία, και οι "πολιτικοί" και οι "παπάδες", που δε θά 'χουν "σπόνσορα" πια μυρμηγκάκι μου..

Γιατί αυτοί οι συγκεκριμένοι που σου κοτσάρει η οθόνη, δεν είναι "Πολιτικοί", δεν είναι "Πνευματικοί" με την ουσία της λέξεως, είναι βαμπίρια. Είναι απλά ματαιόδοξα βαμπίρια που θέλουν να τα αρπάξουν, ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ των Εταιριών είναι μυρμηγκάκι μου, που χωρίς πληρωμή θα εξαφανιστούν κι από την οθόνη, κι από προσώπου γης...Κλείσε όλα τα μέσα που προπαγανδίζουν μυρμηγκάκι μου! Να καεί το μπουρδέλο η τηλεόραση!..

Δεν είναι μόνο ελληνικό το θέμα. Δε γαμάνε μόνο την Ελλάδα σου.. Γαμάνε όλη την ανθρωπότητα! Περί τα 7 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ κόσμο και κοσμάκη.ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΨΥΧΕΣ υποφέρουν σε όλο τον πλανήτη από τις ΕΤΑΙΡΙΕΣ!!!Πόσες είναι μυρμηγκάκι μου;; 5, 10, 20, 100;;;

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ!!!ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ!Τι θα πάθεις ΑΝ σταματήσεις;;Το μόνο που μπορείς να "πάθεις" είναι ... ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙΣ! ΑΠΟ ΟΛΑ ΚΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ!Κλείσε τους την πόρτα! Πάρε τους τη Δύναμη!ΠΑΡΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ ΠΙΣΩ!!!! ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΠΙΣΩ!!

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!!Μυρμηγκάκι μου....Είναι τρελλό ε;;Είναι το άκρον άωτον της παραφροσύνης: Πώς είναι δυνατόν να είμαστε τόσοι πολλοί και να κάνουν κουμάντο τόσοι λίγοι;;Ε;; Πώς;;

Θα σου το πω κι αυτό μυρμηγκάκι μου.

"Διαίρει και βασίλευε". Την ξέρεις τη φράση;; Την ξέρεις. Ε, δεν είναι φράση απλή μυρμηγκάκι μου. Είναι το "σύστημα" το ίδιο!

Μετά από συγχρονισμένη πολύχρονη προσπάθεια έχουν καταφέρει οι λίγοι να χωρίσουν ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΕ:αριστερούς, δεξιούς, φασίστες, αναρχικούς, αντιεξουσιαστές, χριστιανούς, ινδουϊστές, μουσουλμάνους, βουδιστές, άθεους, άσπρους, μαύρους, κόκκινους, κίτρινους, παοκτζήδες, ολυμπιακούς, πλούσιους, φτωχούς, καλούς δανειολήπτες, κακούς δανειολήπτες, νέους, γέρους, γυναίκες, άντρες, όμορφους, άσχημους, τρέντυ, φρικιά, χίππηδες και γιάπηδες....και πάει λέγοντας, σταματάω εδώ γιατί μπορεί να βγεί βιβλίο από τη ΔΙΑΙΡΕΣΗ!!

Κι έχει φτάσει πολύ βαθιά μέσα σου η διαίρεση, τόσο που ούτε εσύ δεν ξέρεις καλά καλά ΤΙ είσαι..ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΥΤΑ..

Το έμαθες όμως το μάθημά σου, μυρμηγκάκι μου, το να είσαι "Εγώ και οι Άλλοι", το έμαθες καλά το "Εμείς οι έξυπνοι κι οι άλλοι οι βλάκες" μυρμηγκάκι μου...Έτσι που ξέκοψες από όλους μυρμηγκάκι μου και για να βρεις κοινά στοιχεία με έναν διπλανό σου, περνάει η Ζωή σου ολόκληρη, χωρίς "κοινά", χωρίς μοίρασμα, χωρίς επικοινωνία, χωρίς αγκαλιά, χωρίς ΑΓΑΠΗ, χωρίς ΖΩΗ..

Κι ύστερα από όλη αυτή τη διαίρεση, που λογικά είχες καταρρακωθεί και "ψυχολογικά", σου είπανε πως δεν είσαι αρκετός έτσι όπως είσαι. Γιατι να ΕΙΣΑΙ - σου είπανε - είναι να ΕΧΕΙΣ - έτσι σου είπανε. Κι εσύ τους πίστεψες!! Κι έβαλες χέρι κι εκεί που δεν έφτανε το χέρι σου! Πώς;; Με δανεικά...

Πάρε λεφτά να καταναλώνεις! ΠΑΡΕ ΛΕΦΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΑΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥΣ!!Κι εσύ τα πήρες. Και βρέθηκες σήμερα ραγιάς. ΔΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΣΟΥ!!!!Σκυφτός, αποκομμένος από όλους τους υπόλοιπους, με χίλιες δυό ιδέες στο κεφάλι σου, πλασματικές θεωρίες και ιδεολογίες, και ΧΡΕΟΣ όσο δεν αντέχεται..Πώς να γυρίσεις να κοιτάξεις μέσα σου και δίπλα σου;;ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ!

Γιατί δεν είσαι μυρμήγκι... ΕΙΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!! Ναι, σου το θυμίζω, γιατί το ξέχασες, "Μυρμηγκάκι μου..."

Και θα σου πω και την Αλήθεια.ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ.ΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ..Ήρθες στη ΖΩΗ για να ΖΗΣΕΙΣ.

Για να ΜΑΘΕΙΣ, για να ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙΣ, για να ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ, για να ΔΕΙΣ και να ΑΦΟΥΓΚΡΑΣΤΕΙΣ, να ΠΛΑΤΥΝΕΙΣ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΣΟΥ, ΝΑ ΔΙΕΥΡΥΝΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΣΟΥ..Έχεις έναν τέλειο οργανισμό, που παρόμοιός του δεν υπάρχει στο ΣΥΜΠΑΝ..Έχεις τις περισσότερες ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ από οποιοδήποτε άλλο πλάσμα σε αυτόν τον ΠΛΑΝΗΤΗ..Και αυτός ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ, είναι φτιαγμένος ώστε να ΣΕ στηρίξει στη ΖΩΗ..ΧΩΡΙΣ ΝΑ "ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ" ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ!!ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ.. 

ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ! ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ!Κάψε τις πιστωτικές σου, τα βιβλιάρια, κάψε τα κουπόνια "Να καεί το μπουρδέλο η ματαιοδοξία και η απληστεία!"Να καεί το μπουρδέλο το χρήμα...

Θα σου πω κι άλλη αλήθεια τώρα. Και είναι πραγματικότατα αληθινή αλήθεια:ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ. Ναι.Όσα κι αν ΕΧΕΙΣ, ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ!Έχεις πολύ λίγο χρόνο εδώ. Έχεις μερικά χρονάκια ΕΥΚΑΙΡΙΑ να ΖΗΣΕΙΣ σαν ΑΝΘΡΩΠΟΣ.ΚΙ ΕΣΥ ΤΑ ΞΟΔΕΥΕΙΣ ΜΕ ΜΟΝΟ ΟΡΑΜΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ!!!

Είναι τραγικό, φρικιαστικό ακόμα, το ότι επαινέσαμε την τελευταία πορεία αυτήν εδώ στην Ελλάδα, σαν και καλά την "μεγαλύτερη πορεία από την εποχή της μεταπολίτευσης"...ΚΛΑΪΝ!!!

Όταν εδώ και δεκαετίες, χύνεται αθώο αίμα ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ σε όλη την Υφήλιο, ανθρώπων και ζώων, λαών και φυλών...για το χρήμα της "εταιρίας"

Όταν εδώ και δεκαετίες, εξαφανίζονται είδη ολόκληρα πλασμάτων ζωντανών και υπέροχων ...για το χρήμα της "εταιρίας"

Όταν εδώ και δεκαετίες, χτίζονται τέρατα και μολύνεται ο αέρας σου και το νερό σου και η γη σου....για το χρήμα της "εταιρίας"

Όταν εδώ και δεκαετίες, καίγονται τα δέντρα παντού και αποψιλώνονται εκτάσεις απέραντες, τα πνευμόνια του πλανήτη, ΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΣΟΥ....για το χρήμα της "εταιρίας"

Όταν εδώ και δεκαετίες κατακερματίστηκε ο φυσικός πλούτος όλου του πλανήτη, και φτιάξανε τα "μεταλλαγμένα", να τα τρως μεταλλαγμένε....για το χρήμα "της εταιρίας"..

Όταν εδώ και δεκαετίες ΠΕΙΝΑΕΙ και ΠΕΘΑΙΝΕΙ ο πλανήτης;;;ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ;;;;

Πώς γίνεται αλήθεια να απολαμβάνεις το "γκουρμέ" σου την ίδια στιγμή που χάνονται ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΕΙΝΩΝΤΑΣ;;;;;

Είναι πραγματικά ΦΡΙΚΙΑΣΤΙΚΟ, το ότι ξεσηκώθηκες ΜΟΝΟ ΑΦΟΥ βάλανε το χέρι τους στην τσέπη σου...το χρήμα σου για το χρήμα της "εταιρίας"..Τι έπαθες;;Τόσο πολύ εκφυλίστηκες;;

Δε σε νοιάζει που χάνεται η ίδια η ΖΩΗ για το ΧΡΗΜΑ;;;ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΤΙ ΧΑΝΕΤΑΙ Η ΖΩΗ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ,ΚΙ ΕΣΥ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΕΣΑΙ ΤΟ ΧΡΗΜΑ;;;ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΣΟΥ;;;;......Η "εταιρία" είσαι ΕΣΥ λοιπόν μυρμηγκάκι μου...ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ!ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΠΥΡΗΝΑΣ ΤΟΥ "ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ"ΕΣΥ όλα αυτά τα χρόνια τους υποστήριξες και τους ανέδειξες ως "ελίτ"...ΕΣΥ τους κουβαλάς στην πλάτη σου.ΕΣΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΙΣ ΤΙΣ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ!ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥΣ!

Το πιο φρικιαστικό είναι το ότι ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙΣ! Και τα βάζεις με "τους άλλους"..Έτσι διαιρεμένος, έτσι σκυφτός και κοντόφθαλμος,έτσι χρεωμένος και φορτωμένος, με τα χίλια "πραγματα" όχι μόνο έξω σου, μα και μέσα σου - γιατί όταν κλείνεις τα μάτια βλέπεις μπρος σου σπίτια και αυτοκίνητα, λούσα, γκουρμέ και φράγκα - έτσι ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ και ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ,

ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ.ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΦΤΑ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ,ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ,ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ,ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΚΚΛΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΗΝ ΑΒΥΣΣΟ...ΓΙΑΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΕΞΩ ΚΑΙ ΜΑΚΡΙΑ, Ο ΚΑΘΕ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΘΕΟΣ...ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ Ο ΘΕΟΣ!

ΜΑΓΑΡΙΣΕΣ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΟΥ ΤΟ ΣΠΙΤΙ,ΜΑΓΑΡΙΣΕΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ, ΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΣΟΥ....ΓΙΑ ΤΙ;;;;;ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ;;;;ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΖΩΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ;;;ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΠΟΥ ΕΥΝΟΕΙ ΤΗ ΖΩΗ;;;;ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ;;;;;;

Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω, μυρμηγκάκι, Άνθρωπε, Θεέ...Η Αλήθεια είναι μέσα σου, ΕΣΥ είσαι ο μόνος που μπορεί να την βρει ΓΙΑ ΣΕΝΑ.Εσύ είσαι ο μόνος που μπορεί να κάνει τα ΠΑΝΤΑ για τον εαυτό του. Κανείς άλλος μέσα στο "ασκέρι" δεν μπορεί να το κάνει για σένα..ΑΠΛΑ ΔΕΣ!!Κι όταν γίνει αυτό ΣΕ ΟΛΟΥΣ μας, τότε μπορούμε να πούμε ότι είμαστε Άνθρωποι. Ενωμένοι. Σαν ΕΝΑΣ..

Τότε ερχεται "ΑΝΑΠΟΔΑ Ο ΝΤΟΥΝΙΑΣ"Τότε δεν ισχύει πια το "διαίρει και βασίλευε". Τότε ισχύει το "η Ισχύς εν τη Ενώσει"."Αν όλα τα παιδιά της γης πιάναν γερά τα χέρια, ολόκληρη τη Γη μας θ' αγκάλιαζαν θαρρώ..."θυμάσαι???

Αυτή η "κρίση" - που στην ουσία της είναι "κροίσοι" - ένα θέμα που επιβάλλεται να τελειώσει γιατι ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ με μαθηματική ακρίβεια- είναι η ΕΥΚΑΙΡΙΑ μας.Είναι η τελευταία ευκαιρία να γυρίσει όλη η "μάζα", αυτές οι δισεκατομμύρια ψυχές, ΑΝΑΠΟΔΑ.

Δεν ξέρω πια τίποτα άλλο...Μυρμηγκάκι μου,Άνθρωπε μου,Θεέ μου...

 xypname.blogspot.gr

 cretablog.gr 

Πηγή: http://www.awakengr.com/2015/05/blog-post_27.html#ixzz3aSmpSwbx
Under Creative Commons License: Attribution Share Alike

ΟΙ ΣΠΟΡΟΙ ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ

Written by Βάσω Κανελλοπούλου | 30 December 2014

 (Ομιλία Βάσως Κανελλοπούλου, εκπροσώπου του ΠΕΛΙΤΙ, στο Διεθνές Συνέδριο του Ινστιτούτου Πουλαντζά, Αθήνα, 12-13/12/2014)

 

  ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Οι σπόροι είναι η αφετηρία της διατροφικής αλυσίδας ανθρώπου και ζώων. Χρησιμοποιούνται επί του παρόντος από το διεθνοποιημένο κεφάλαιο ως εργαλείο για επιβολή σε παγκόσμιο επίπεδο του βιομηχανικού τύπου εντατικής γεωργίας που περιλαμβάνει έντονες χημικές και ενεργειακές εισροές. Αυτό το αγροτικό μοντέλο αποκλείει τους μικρούς τοπικούς αγρότες, τους διώχνει από τη γη τους και οδηγεί στην αρπαγή γης από τις πολυεθνικές εταιρίες. Οδηγεί επίσης σε αύξηση της πείνας.

Αρχικά οι σπόροι ήταν Κοινά Αγαθά αλλά στην εποχή μας ένας σημαντικός αριθμός διατροφικών σπόρων έχει «ιδιωτικοποιηθεί». Έτσι τώρα έχουμε τους βιομηχανικούς σπόρους που προστατεύονται από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, ή/και με πατέντες ειδικότερα στη περίπτωση των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.

Οι αποκαλούμενοι «παραδοσιακοί σπόροι ή τοπικοί, ή διατηρητέες ποικιλίες ή σπόροι των αγροτών» παραμένουν μεν Κοινό Αγαθό αλλά απειλούνται από γενετική διάβρωση κυρίως για πολιτικούς λόγους. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO), to 75% της γεωργικής βιοποικιλότητας έχει χαθεί. Τα κοινωνικά κινήματα όλου του πλανήτη που παλεύουν για τους σπόρους ως δημόσιο αγαθό προσπαθούν να σώσουν το υπόλοιπο 25%. Χρειαζόμαστε αυτούς τους σπόρους για να καταπολεμήσουμε την Πείνα. Επίσης τους χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε την πολιτική κυριαρχία που μας επιβάλλεται μέσω των σπόρων της βιομηχανίας.

Η συγκεντρωτική «ιδιοκτησία σπόρων» οδηγεί σε έλεγχο της διατροφικής αλυσίδας και δημιουργεί ένα καινοφανές είδος «κατοχής». Επίσης αντιτίθεται στους νόμους της φύσης, καθώς σχεδόν σταματά την φυσική εξέλιξη των ειδών αντικαθιστώντας την αποκλειστικά με την εξέλιξη εντός των εργαστηρίων. Στη φύση η εξέλιξη προϋποθέτει συνεχή προσαρμογή κάτι που αποτελεί εγγύηση για τη συνέχεια της ζωής. (ειδικά σε περίοδο κλιματικής αλλαγής).

Σήμερα, το διεθνοποιημένο αγρο-χημικό κεφάλαιο προωθεί την εντατικοποίηση αυτής της «ιδιοκτησίας σπόρων», χρησιμοποιώντας ως κύρια εργαλεία:

α. Έντονη «νομική προστασία της καινοτομίας σε σπόρους»

β. συνεχείς εξαγορές μικρών εταιριών βελτίωσης φυτών, δηλαδή συγκεντροποίηση της βιομηχανίας σπόρων και

γ. πολιτικές πιέσεις για εθνικές και διεθνείς νομοθεσίες η οποίες ουσιαστικά εξαιρούν τους παραδοσιακούς σπόρους από την αγορά.

Μέσω της “ιδιοκτησίας σπόρων” το διεθνές κεφάλαιο αποκτά μονοπώλιο στην επιλογή των «κριτηρίων καινοτομίας». Οι τύποι των σπόρων που μπαίνουν στην αγορά είναι πράγματι παραγωγικοί αλλά ταιριάζουν μόνον στη βιομηχανική γεωργία. Μέσω του ελέγχου των σπόρων μας επιβάλλεται η εντατική βιομηχανική γεωργία και οι καταναλωτές δεν έχουν επιλογή. Τα μικρά οικογενειακά αγροκτήματα και οι μικρής ιδιοκτησίας αγρότες απειλούνται με εξαφάνιση. Επιπλέον, η βιομηχανική βελτίωση φυτών περιορίζει τη γενετική βάση που στηρίζει τη διατροφική μας αλυσίδα και οδηγεί στη απώλεια πολλών ανεκτίμητων αγροτικών φυτών. Αυτό το φαινόμενο αποκαλείται γενετική διάβρωση.

Οι αποκαλούμενοι παραδοσιακοί σπόροι είναι και παλιοί και νέοι καθώς οι αγρότες ακόμα δημιουργούν νέους μέσω διασταυρώσεων και επιλογών στο χωράφι. Αυτοί οι σπόροι που αποτελούν Κοινά Αγαθά αποκαλούνται «τοπικοί» αλλά στην πραγματικότητα είναι μόνον «τοπικά προσαρμοσμένοι». Πριν να προσαρμοσθούν στα δεδομένα μιας συγκεκριμένης γεωγραφικής περιοχής ταξίδεψαν σχεδόν σε όλο τον πλανήτη και-μέσω της συνεχούς προσαρμογής και εξέλιξης μας πρόσφεραν ένα τεράστιο πλούτο φυτικών ποικιλιών. Στην εποχή μας το διεθνοποιημένο κεφάλαιο προσπαθεί να επιβάλει αποκλειστικά την ανθρωπογενή εντός του εργαστηρίου εξέλιξη καθώς εμποδίζει τη συνέχιση της φυτικής βελτίωσης στον αγρό μέσω εγγραφής σε κατάλογο και αποκλεισμού από την αγορά.

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ

Αρχικά ήταν οι αγρότες που έκαναν τη βελτίωση των φυτικών ποικιλιών: Οι καινοτομίες των αγροτών μέσα στα τελευταία 10.000 χρόνια, μας έχουν προσφέρει έναν τεράστιο πλούτο διατροφικών ποικιλιών που είναι διαθέσιμες για την τροφική μας αλυσίδα. Οι αγρότες εξημέρωσαν σταδιακά τους άγριους συγγενείς των σημερινών διατροφικών φυτών. Αυτό το σύστημα βασίσθηκε στα ακόλουθα:

- Οι αγρότες κρατούσαν σπόρο για να τον φυτέψουν την επόμενη χρονιά. (για τα μονοετή φυτά- πολλές από τις βασικές μας τροφές προέρχονται από μονοετή)

-Ελεύθερη ανταλλαγή σπόρων μεταξύ καλλιεργητών

-Ελεύθερη μεταφορά σπόρων από τους ανθρώπους σε άλλες γεωγραφικές περιοχές.

Σήμερα στις αποκαλούμενες αναπτυγμένες χώρες, οι αγρότες πρέπει να αγοράσουν το σπόρο τους κάθε χρόνο από την εταιρία (για νομικούς ή/και για τεχνικούς λόγους). Οι αγρότες βρίσκονται εκτός φυτικής βελτίωσης, δηλαδή εξαιρούνται από την καινοτομία σε θέματα σπόρων. Οι επιστήμονες (που κυρίως εργάζονται για τα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιριών έχουν σήμερα αναλάβει αποκλειστικά τις δράσεις φυτικής βελτίωσης. Σε αυτές τις χώρες οι αγρότες έχουν ξεχάσει την τέχνη της σποροπαραγωγής (κράτημα σπόρου από τη σοδειά).

Αντίθετα, στις αναπτυσσόμενες χώρες αρκετοί αγρότες συνεχίζουν να κρατούν σπόρο. Αυτοί υπολογίζεται ότι ανέρχονται σε 1.5 δισεκατομμύριο άτομα, αποτελούν δηλαδή μια τεράστια δυνητική αγορά για το διεθνοποιημένο κεφάλαιο: γι αυτό το λόγο ασκούνται τεράστιες πολιτικές πιέσεις με στόχο την αύξηση της χρήσης των βιομηχανικών σπόρων στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Αυτή η τάση στο χώρο της φυτικής βελτίωσης άρχισε στο τέλος του 19^ου αιώνα αλλά ουσιαστικά εντατικοποιήθηκε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Αρχικά οι επιστήμονες που δημιουργούσαν νέες φυτικές ποικιλίες εργάζονταν κυρίως για δημόσιους φορείς χρησιμοποιώντας πολλά διαφορετικά κριτήρια για τις καινοτομίες τους. Αλλά η σταδιακή ιδιωτικοποίηση της βελτίωσης οδήγησε τους δημόσιους φορείς σε απαξίωση και στην τεράστια αύξηση των ιδιωτικών φορέων φυτικής βελτίωσης.

Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο μερικές χημικές ή/και φαρμακευτικές διακρατικές εταιρίες που είχαν χάσει πλέον την πολεμική αγορά, επικέντρωσαν το ενδιαφέρον τους στη γεωργία με στόχο να ανοίξουν νέες αγορές για τη χημική τους υποδομή που είχε χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου. Η νέα αγορά αφορούσε παρασιτοκτόνα, εντομοκτόνα και λιπάσματα, η δε ανάπτυξη της συνέπεσε με την αποκαλούμενη «πράσινη επανάσταση» των δεκαετιών 1950, 1960, 1970 and 1980. Η παραγωγικότητα ήταν η λέξη κλειδί και η απάλειψη της πείνας ήταν η ηθική βάση.

Όπως αναφέρθηκε, σταδιακά απαξιώθηκαν οι περισσότεροι δημόσιοι φορείς. Τη φυτική βελτίωση την ανέλαβαν ιδιωτικά διεθνοποιημένα συμφέροντα και ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΦΥΤΙΚΗΣ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ επικεντρώνοντας κυρίως στην εξάρτηση από χημικά, στην ομοιομορφία, την παραγωγικότητα και την παρατεταμένη διάρκεια ζωής στο ράφι. Αυτά όμως είναι κριτήρια για μια παγκόσμια αγορά, για την οποίαν οι σπόροι πρέπει να έχουν ομοιόμορφη παραγωγή ακόμα κι αν καλλιεργούνται σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές το δε προϊόν πρέπει να διανύει μεγάλες αποστάσεις μέχρι το τελικό σημείο πώλησης. Αυτά δεν είναι κριτήρια για τοπική αγορά. Το επιχείρημα του ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΥ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΟΣ, γνωστό από την οικονομική θεωρία χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία εντατικών εξαγωγικών μονοκαλλιεργειών, για την καταστροφή των τοπικών ποικιλόμορφων διατροφικών συστημάτων και τέλος για να εκδιωχθούν οι μικρής κλίμακας αγρότες από τη γη τους και να μεταβληθούν σε άνεργους και πεινασμένους κατοίκους των πόλεων.

Ένα σημαντικό εργαλείο για αυτόν τον έλεγχο της διατροφικής αλυσίδας μέσω της «ιδιοκτησίας του σπόρου» είναι η νομοθεσία η οποία είναι αποτέλεσμα των πιέσεων εκ μέρους του διεθνοποιημένου κεφαλαίου. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία όλοι οι σπόροι πρέπει να εγγράφονται σε κατάλογο με κριτήρια την ομοιομορφία και τη σταθερότητα. Αυτά τα κριτήρια αποτελούν χαρακτηριστικά των βιομηχανικών σπόρων αλλά δεν ταιριάζουν στους παραδοσιακούς σπόρους οι οποίοι δεν είναι σταθεροί και ομοιόμορφοι ακριβώς γιατί διαθέτουν ευρεία γενετική βάση και συνεχώς εξελίσσονται μέσω της προσαρμογής. Αυτό το ιδιαίτερα ωφέλιμο χαρακτηριστικό, εξαιρετικά σημαντικό σε εποχές κλιματικής αλλαγής τιμωρείται από τον νομοθέτη. Επομένως οι παραδοσιακοί σπόροι δεν μπορούν να εγγραφούν και έτσι τίθενται εκτός αγοράς. Με στόχο να διορθωθεί αυτή η κατάσταση η ΕΕ εξέδωσε νέα οδηγία το 2008. Αυτή η οδηγία αντιμετωπίζει τους παραδοσιακούς σπόρους ως την εξαίρεση στα πλαίσια της αγοράς. Η πώλησή τους περιορίζεται στην γεωγραφική περιοχή καταγωγής. Επίσης τίθενται ποσοτικοί περιορισμοί στις πωλήσεις. Ως αποτέλεσμα έχουμε εντατικοποίηση της γενετικής διάβρωσης.

Ένα άλλο σημαντικό εργαλείο για τον έλεγχο του σπόρου είναι η συνθήκη για την ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΦΥΤΙΚΩΝ ΠΟΙΚΙΛΙΩΝ που διεθνώς αποκαλείται UPOV σε συντομογραφία. Γενικά, οι κανόνες της UPOV, καθιστούν παράνομες πράξεις το κράτημα, την ανταλλαγή, την πώληση ή τη βελτίωση σπόρου που θεωρείται νομικά προστατευμένος, παρόλο που οι προστατευμένες βιομηχανικές ποικιλίες δημιουργήθηκαν από τη δωρεάν χρήση (για βελτίωση), των παραδοσιακών σπόρων που αποτελούν Κοινά Αγαθά.  

Η συνθήκη UPOVέχει επιβληθεί σε πολλές χώρες μέσω των εμπορικών συμφωνιών. Οι πολυμερείς και διμερείς εμπορικές συμφωνίες, για τις οποίες οι διαπραγματεύσεις καλύπτονται συνήθως από μυστικότητα, υποχρεώνουν τις χώρες να συμμετάσχουν στη UPOV. Συχνά οι συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου απαιτούν από τις συνυπογράφουσες χώρες να πατεντάρουν τα φυτά και τα ζώα και να ακολουθούν τους κανόνες UPOV. Το 1991 η συνθήκηUPOVτροποποιήθηκε ώστε να δίνει ακόμα μεγαλύτερη μονοπωλιακή δύναμη στην αγρο-βιομηχανία σε βάρος των μικρών ντόπιων γεωργικών κοινοτήτων. Η εκδοχή του 1991 της UPOVπροωθείται τώρα ευρύτατα μέσω των εμπορικών διαπραγματεύσεων.

Σύμφωνα με την μη κυβερνητική οργάνωση GRAIN “Ένας σημαντικός δρόμος συμμετοχής σε αυτόν τον αγώνα είναι η υποστήριξη της εκστρατείας ενάντια στις νέες εμπορικές συμφωνίες όπως: TTIP,CETA, TPPκαι EPAs – και η απαίτηση αναθεώρησης των παλιών συμφωνιών όπως αυτές των ΗΠΑ και της ΕΕ με το Μεξικό, την Κεντρική Αμερική, και την Χιλή. Αυτοί οι κανόνες συνήθως εγγράφονται στις εμπορικές συμφωνίες και από εκεί πρέπει να απαλειφθούν.”

Άλλο εργαλείο για τον έλεγχο του σπόρου είναι η διατροφική βοήθεια προς την Αφρική μέσω της οποίας επιβάλλονται οι γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί στους ντόπιους αγρότες.

Τέλος ένα πολύ σημαντικό εργαλείο είναι οι πανάκριβες παγκόσμιες εκστρατείες δημοσίων σχέσεων που χρηματοδοτούνται από τις πολυεθνικές μέσω των οποίων προσπαθούν να μας πείσουν ότι θα μας σώσουν από την πείνα, την ξηρασία, την κλιματική αλλαγή κλπ. κλπ. Αυτές οι εκστρατείες περιλαμβάνουν πολλούς μύθους (πχ η ιστορία της γλυκοπατάτας στην Κένυα.)

   

Αλλά σύμφωνα με έρευνες που χρηματοδοτήθηκαν από τον ΟΗΕ, οι μικρής κλίμακας αγρότες τρέφουν τον κόσμο. ΟOlivierdeShutterπρώην υπεύθυνος του ΟΗΕ σε θέματα γεωργίας, μετά από 6 χρόνια θητείας επεσήμανε ότι είναι οι μικρής κλίμακας αγρότες αυτοί που πρέπει να προστατευθούν. Προειδοποίησε για την ανάγκη ριζικής αλλαγής του παρόντος βιομηχανικού μοντέλου γεωργίας με στόχο την εξάλειψη της πείνας και την αποφυγή τηε περαιτέρω διάβρωσης των φυσικών πόρων.

   

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

Η παγκόσμια αγορά σπόρων χαρακτηρίζεται από ολιγοπώλιο: 75% των εμπορικών πωλήσεων σπόρων ελέγχεται από 10 εταιρίες.

Στην Ευρώπη: 95% των πωλήσεων σπόρων για κηπευτικά καλύπτεται από 5 εταιρίες.

Στην Ευρώπη: 74% των πωλήσεων σπόρων καλαμποκιού (για σπορά) καλύπτεται από 5 εταιρίες.

Στην Ευρώπη, από το 2000 μέχρι το 2009, οι τιμή των σπόρων αυξήθηκε κατά μέσο όρο 30%.

   

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Οι οργανώσεις των σπορο-φυλάκων που προστατεύουν το δικαίωμα του αγρότη να κρατά σπόρο για την επόμενη χρονιά, αντιτίθενται στην ισχύουσα και την προταθείσα ευρωπαϊκή νομοθεσία οι οποίες στηρίζουν μόνον τους σπόρους της βιομηχανίας και διαχειρίζονται τους παραδοσιακούς σαν μια περιορισμένη εξαίρεση.

Αυτά τα δίκτυα προστασίας της βιοποικιλότητας προωθούν

-τους σπόρους που είναι ελεύθεροι πνευματικών δικαιωμάτων,

-την αντίστοιχη γνώση ώστε να κρατά ο καλλιεργητής σπόρο, που έχει χαθεί σε πολλές χώρες

-τη συμμετοχική βελτίωση φυτών (συνεργασία αγρότη-επιστήμονα-πανεπιστήμιο με στόχο τη φυτική βελτίωση με πολύ ευρύτερα κριτήρια από τα βιομηχανικά)

Οι οργανώσεις των σπορο-φυλάκων και τα δίκτυα προστασίας της βιοποικιλότητας πιστεύουν ότι στη θέση του σημερινού ολιγοπωλίου της βιομηχανίας πρέπει να μπει μια εκτεταμένη αποκέντρωση της «ιδιοκτησίας σπόρου» ως προϋπόθεση της Δημοκρατίας.  

Επικεντρώνουμε σε θετικές δράσεις, δηλαδή στο κτίσιμο της βάσης για ένα διαφορετικό μέλλον. Η δημιουργία εναλλακτικών δομών είναι μοναδικό εργαλείο για να απαντήσουμε στους ηγεμονικούς στόχους των πολυεθνικών. Απαιτούνται εναλλακτικές δομές σε πολλούς τομείς-κοινωνικούς-πολιτιστικούς-χρηματοδοτικούς. Δεν είναι αρκετό να λέμε ΟΧΙ στις επιθυμίες του διεθνοποιημένου κεφαλαίου. Πρέπει να δημιουργήσουμε τον κόσμο που οραματιζόμαστε.

---

 

[i] ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΝΙΚΟΣ ΠΟΥΛΑΝΤΖΑΣ, ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟ

 

Κρίση, Κράτος και Δημοκρατία

 

Αξιοποιώντας τη θεωρία του Νίκου Πουλαντζά  για την αντιμετώπιση του αυταρχικού καπιταλισμού

 

Αθήνα, Παρασκευή 12, Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2014

 

Ομιλία Βάσως Κανελλοπούλου,

 

Πελίτι, ΜΚΟ προστασίας παραδοσιακών σπόρων

 

Βιολογικό Matrix : Ο αγώνας κάθε ύπαρξης να ξεπεράσει τον εαυτό της

“O μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου, είναι πάντα ο ίδιος του ο εαυτός. Και αυτός ο εχθρός είναι ο πιο δύσκολος να τον πολεμήσεις, γιατί έχει την ικανότητα να ξεφεύγει από κάθε απόπειρά σου να τον παγιδέψεις, να τον περιορίσεις, να τον «ορίσεις». Γιατί ο εαυτός σου, δεν είναι ποτέ εδώ – ταυτόχρονα, όμως, στέκεται πάντα ενάντια σε κάθε σου θέληση, σε κάθε σου απόφαση, σε κάθε σου επιθυμία.

Κάπου μέσα στα βάθη της αντίληψής μας, όλοι μας γνωρίζουμε τη δυσάρεστη αλήθεια: Ότι δεν είμαστε δέσμιοι μονάχα των κοινωνικών, πολιτικών, οικονομικών, πληροφοριακών matrices, αλλά και κάποιων ισχυρότερων και αρχαιότερων μηχανισμών που μας κρατούν σφιχτά, κυριολεκτικά «από τα αχαμνά». Ότι είμαστε δέσμιοι στη μηχανιστική φύση μας, στη «βελτιστοποιημένη βιολογική υπόσταση του κυνηγού», στα ένστικτα του «πρωτεύοντος θηλαστικού» και στην αυστηρή «φυσική επιλογή»


… Αν αντικρίσουμε τον εαυτό μας χωρίς να τον κρύψουμε πίσω από την πονηρή λεξούλα «εγώ», θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι δεν είμαστε τίποτε παραπάνω από προγραμματισμένες και απόλυτα μηχανικές αντιδράσεις στα ερεθίσματα του περιβάλλοντος…

Και δεν αναφέρομαι μονάχα στη σωματική μας φύση, που είναι ολοφάνερα υποταγμένη σε χίλιους δυο χημικούς και μηχανικούς μηχανισμούς, αλλά και στην ψυχολογική-πνευματική μας υπόσταση, που κι αυτή είναι παγιδευμένη σε ατελείωτους «προγραμματισμούς», απομεινάρια της «φυσικής επιλογής» και του αιώνιου αγώνα για επιβίωση. Δυστυχώς κανένας μας, όσο ισχυρή θέληση κι όσο πολυμήχανη εφευρετικότητα κι αν διαθέτει, δεν μπορεί να ξεπεράσει αυτά τα ψυχικά και βιολογικά συμπλέγματα (complexes). Και δεν μπορούμε να τα ξεπεράσουμε, γιατί αυτά συνθέτουν κατά κάποιον τρόπο την ίδια μας την ύπαρξη. Χωρίς αυτά δεν θα ήμασταν άνθρωποι… Οι έννοιες βιολογικό matrix, μηχανιστική φύση, βελτιστοποιημένη βιολογική υπόσταση κλπ, αν και ως λέξεις είναι γνωστές, στην ουσία είναι πολύ ξένες για την καθημερινή σκέψη μας και πολύ λίγοι είναι εκείνοι που μπορούν να ισχυριστούν ότι τις καταλαβαίνουν σε βάθος. Σκεφτείτε τι σημαίνουν. Είναι φριχτές αλήθειες, κωδικοποιημένες, που κάποιοι συνειδητοποίησαν εδώ και πολύ καιρό, αλλά προτίμησαν να κρύψουν πίσω από επιστημονικοφανείς ορισμούς, μήπως κι έτσι τις ξορκίσουν ή τις ξεχάσουν. Ας δούμε όμως «πόσο βαθιά φτάνει η ποντικότρυπα» που ανοίγεται πίσω τους, τολμώντας να κρυφοκοιτάξουμε μέσα τους… 

Ας μιλήσουμε πρώτα για το «βιολογικό matrix». Ζούμε σε ένα κλειστό οικοσύστημα, ένα πλέγμα που αποτελείται από την ενεργειακή-τροφική-γενετική διασύνδεση των τρισεκατομμυρίων ζωντανών (βιολογικών) πλασμάτων που ζούνε σ’ αυτόν τον πλανήτη που λέγεται Γη. Το βιολογικό υλικό που κυκλοφορεί σε ένα κλειστό οικοσύστημα, δεν χάνεται και δεν «ξεφεύγει» ποτέ από αυτό και, ταυτόχρονα, δεν καταστρέφεται ποτέ πραγματικά. Μεταμορφώνεται, μεταλλάσσεται, ανασχηματίζεται, εξελίσσεται, αλλά δεν σταματά ποτέ να υπάρχει, και είναι βασικά απαράλλαχτο: το DNA που περιέχεται στα κύτταρά μας, είναι το ίδιο σχεδόν DNA που κρύβεται στα κύτταρα των πιο ταπεινών αλλά και των πιο απίστευτων πλασμάτων του πλανήτη, όπου κι αν αυτά κρύβονται, στα βάθη των ωκεανών, σε ανήλιαγες τρώγλες, στα πιο ψηλά βουνά, με πραγματικά ελάχιστες διαφοροποιήσεις από είδος σε είδος.

Και υπάρχει μεν σε χιλιάδες πιθανές διαφοροποιήσεις, αλλά είναι πάντα το ίδιο, ακόμη και πέρα από τον τόπο και το χρόνο, με τον ίδιο τρόπο που μια γλώσσα σαν τα Ελληνικά είναι πάντα Ελληνικά, όσες διαφορετικές προτάσεις κι αν καταφέρεις να φτιάξεις χρησιμοποιώντας την. Το Μέσον είναι το Μήνυμα – και το DNA είναι η Ζωή, αυτοπροσώπως… Εμείς, κάθε πλάσμα ξεχωριστά, δεν είμαστε παρά κομμάτια του, κύτταρα, ενώ αυτό είναι το πλήρες σώμα… Το DNA είναι η βασική μήτρα (matrix) πληροφορίας που απ’ αυτήν χτίζεται η μορφή και η υπόστασή μας. Eίναι η «γλώσσα της ζωής», το κωδικοποιημένο μήνυμα που περιέχεται στα πλάσματα και τα πληροφορεί τι είναι, πώς πρέπει να μεγαλώσουν, τι πρέπει να εκτελέσουν, ποιος είναι ο τελικός τους σκοπός, πότε πρέπει να «ανακυκλωθούν» πεθαίνοντας. Ναι, ακόμη και ο θάνατος είναι μια μυστική μαγική λέξη, ένα «password» κρυμμένο μέσα στις αλυσίδες του DNA, το οποίο κανένας hacker δεν έχει μέχρι σήμερα καταφέρει να «σπάσει» και να ξεπεράσει. Μια απλή πληροφορία σε δυαδική μορφή, on – off. Και αυτό το ελάχιστο bit πληροφορίας, καθορίζει όλη την ύπαρξή μας, σημαδεύοντας το ύστατο όριό της… 

Όπως πρόσφατα παρατήρησαν οι βιολόγοι, αφού προχώρησαν αρκετά στην αποκωδικοποίησή του, το DNA δεν είναι μια όμορφη μαθηματική εξίσωση, ούτε ένα βιολογικό «ποίημα». Πολλά κομμάτια μέσα στη δομή του είναι «θόρυβος», άσχετες και παράδοξες πληροφορίες που δεν χρησιμεύουν πουθενά, γενετικές φρικαλεότητες σε λανθάνουσα μορφή που περιμένουν την ευκαιρία για να εκφραστούν.

 Όλοι αυτοί οι εφιάλτες δεν βρίσκονται κάπου εκεί έξω, αλλά μέσα στα ίδια μας τα κύτταρα. Το χάος, το αναπάντεχο, το παράξενο, βρίσκεται μέσα στην ίδια μας τη φύση, κρυμμένα μέσα στη ίδια τη θεϊκή γλώσσα που μας δίνει ζωή. Έτσι, μπορούμε να πούμε ότι το DNA είναι μια χαοτική virtual σούπα δεδομένων που κοχλάζει και ξεπετάει μορφές και πλάσματα. Μέσα σε οποιοδήποτε κύτταρο του ανθρώπινου σώματος κρύβονται δισεκατομμύρια πιθανά και απίθανα πλάσματα, τα οποία θα μπορούσαν να είμαστε εμείς. Αν κάποιο γονίδιο είχε τοποθετηθεί σε άλλη θέση, εσύ που διαβάζεις αυτό το κείμενο, ίσως τώρα να ήσουν ένας άνθρωπος-ελέφαντας, να είχες τρία πόδια, ίσως ένα μονάχα μάτι, ίσως να μην είχες ζήσει για πάνω από μερικά λεπτά σ’ αυτόν τον κόσμο. 

Παρόλα αυτά, τα χιλιάδες χρόνια φυσικής επιλογής έχουν επιβάλει ένα μορφολογικό πρότυπο που ακολουθούμε όλοι μας, χωρίς κανένα δικαίωμα επιλογής. Αυτό το μορφολογικό πρότυπο είναι το ψυχικό και βιολογικό πρότυπο του «ανθρώπου», η εξειδανικευμένη του μορφή, το «καλούπι» από το οποίο όλοι μας οφείλουμε να δημιουργούμαστε. Και όταν γράφω «οφείλουμε», το εννοώ κυριολεκτικά. Οποιαδήποτε απόκλιση από αυτό το καλούπι τιμωρείται με θάνατο και απομόνωση. Ακολουθώντας κάποια προγραμματισμένη ακολουθία εντολών, απορρίπτουμε αμέσως οποιοδήποτε πλάσμα έχει την ατυχία να υλοποιήσει μια δική του έκφραση του βιολογικού ή ψυχικού DNA. Με απλά λόγια, αν το παιδί που θα γεννήσουν δυο άνθρωποι δεν είναι «συμβατό» και παρόμοιο με τους υπόλοιπους ανθρώπους, αν έχει κάποιο χαρακτηριστικό που δεν είναι αναμενόμενο, τότε το παιδί αυτό απορρίπτεται από το κοινωνικό σύνολο. Θεωρείται ένα τέρας, μια «ανωμαλία της φύσης», ένα βδέλυγμα. Και η έκφραση «ανωμαλία της φύσης», αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι δεν θέλουμε να αφήσουμε τη φύση να κάνει ό,τι αυτή θέλει, πιστεύουμε ότι είμαστε κάτι παραπάνω από αυτήν, αν και ακολουθούμε πάντοτε τυφλά τις διαταγές της… 

Η ανθρώπινη φυλή προσπάθησε, στο χρονικό διάστημα που διαρκεί η ύπαρξή της, να σπάσει το βιολογικό matrix δημιουργώντας ένα «κοινωνικό» ανθρώπινο matrix, το οποίο τελικά δεν αποδείχτηκε καλύτερο ή χειρότερο από το φυσικό, αλλά προστέθηκε κι αυτό πάνω από τα προηγούμενα, αυξάνοντας την καταπίεση και την ανελευθερία των πλασμάτων που έτυχε να γεννηθούν κάτω από την «προστασία» του. Αυτός που βρίσκεται πιο κοντά στα πρότυπα κάθε «κοινωνικής ομάδας», έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να γίνει αποδεκτός από τους άλλους, να βρει σεξουαλικούς συντρόφους, να τεκνοποιήσει περισσότερες φορές, επιβάλλοντας τελικά τη δική του έκφραση του DNA σε περισσότερα παρακλάδια της ανθρώπινης ύπαρξης. Αν κάποιος έχει την ατυχία να μην ταιριάζει με τα πρότυπα, θεωρείται άσχημος, εχθρικός, και υπάρχει σημαντική περίπτωση το DNA του να μην περάσει την «κοινωνική» επιλογή και να σταματήσει εκεί, αφού δεν θα αποκτήσει συνεχιστές. Αυτά ισχύουν, όπως είπαμε, όταν κάποιο πλάσμα απλώς δεν ακολουθεί τα κοινωνικά πρότυπα. Φανταστείτε λοιπόν τι συμβαίνει όταν δεν ακολουθεί τα βιολογικά, όταν είναι «ανώμαλο» σε σχέση με τους «τυποποιημένους ανθρώπους», όταν είναι ένα πρωτόγνωρο επόμενο βήμα στη σκάλα της εξέλιξης… Κι όμως, αυτή η ανωμαλία, η απόκλιση από το «καλούπι», είναι επιθυμητή από την πλευρά της φύσης.

Αν τα παιδιά γεννιόνταν χωρίς να αλλάζουν ποτέ, η εξέλιξη δεν θα προχωρούσε, και στο σύμπαν δεν θα ζούσε τίποτε άλλο πέρα από μονοκύτταρους οργανισμούς. Η εξέλιξη είναι επιθυμητή από τη Φύση, είναι μια από τις σημαντικότερες λειτουργίες του matrix, γιατί έτσι γεννιούνται πλάσματα που είναι «βελτιστοποιημένα» σε σχέση με το περιβάλλον τους, είναι περισσότερο βιώσιμα, καταναλώνουν λιγότερη ενέργεια και παράγουν περισσότερο έργο. Και είναι φανερό πως το σύμπαν επιζητά να υπάρχουν τέτοια πλάσματα, όπως εμείς επιζητούμε να έχουμε στο κινητό μας μπαταρίες που ζυγίζουν και κοστίζουν λιγότερο, αλλά περιέχουν περισσότερη ενέργεια και διαρκούν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. 

 Η φύση κατασκευάζει πλάσματα για να καταφέρει κάποια στιγμή να αντιστρέψει το «βέλος της εντροπίας». Αυτή την άποψη υποστήριξε ο Αυστριακός νομπελίστας φυσικός Έρβιν Σρέντιγκερ, στο βιβλίο του Τι είναι Ζωή. Η «εντροπία» είναι με απλά λόγια η φθορά, η φυσική συνέχεια των πραγμάτων, που γίνονται ολοένα και πιο φτωχά σε ενεργειακή ποιότητα. Επιστημονικά αντιπροσωπεύει την αύξηση της ενέργειας ενός «συστήματος» που έχει πλέον «ξοδευτεί», που έχει γίνει ακατάλληλη για να παράγει οποιαδήποτε εργασία. Και επειδή η εργασία σχετίζεται πάντα με τη δημιουργία κάποιας «τάξης», η εντροπία σχετίζεται με την αταξία, την τυχαιότητα, τη φθορά. 

Η εντροπία του σύμπαντος, σύμφωνα με το νόμο που διατύπωσε το 1850 ο Γερμανός φυσικός Ρούντολφ Κλόιζιους, αυξάνεται συνεχώς, με τελικό αποτέλεσμα η ενέργεια του σύμπαντος να ξοδευτεί κάποια στιγμή όλη. Τότε το σύμπαν θα καταλήξει στο «θερμικό θάνατο». Θα μετατραπεί σε ένα νεκρό χάος, όπου όλη η τάξη θα έχει εξαφανιστεί και τίποτε δεν θα συμβαίνει πια. Ο θερμικός θάνατος του Σύμπαντος είναι μια από τις πιο έγκυρες και επιβεβαιωμένες κοσμολογικές προβλέψεις για το ορατό τουλάχιστον Σύμπαν. 



Όταν το Σύμπαν θα φτάσει σ’ αυτόν σε μερικά τρισεκατομμύρια χρόνια, όλες οι συγκεντρώσεις ενέργειας θα έχουν διαλυθεί, όλα τα αποθέματα «υψηλής ποιότητας» ενέργειας θα έχουν τελειώσει, και το Σύμπαν θα είναι παντού «χλιαρό», εξισορροπημένο, ακίνητο. Δηλαδή νεκρό. Ο Σρέντιγκερ υποστήριξε ότι η ζωή είναι ένας μηχανισμός που το ίδιο το Σύμπαν δημιούργησε, για να αλλάξει την εντροπία, για να την καταπολεμήσει, για να την αντιστρέψει.

 Για να αντικαταστήσει δηλαδή τη «φθορά» με τη «βελτίωση», τη διάλυση με τη δημιουργία, τη μείωση της ποιότητας της ενέργειας με την αύξησή της. Σύμφωνα με τον Στρέντιγκερ η τελική αποστολή της ζωής είναι να δημιουργήσει πλάσματα που θα καταφέρουν τελικά να παράγουν περισσότερο έργο από την ενέργεια που θα καταναλώνουν, να φθείρουν λιγότερο από όσο θα βελτιώνουν, άρα να καταφέρουν να σώσουν το σύμπαν από τον περίφημο «θερμικό θάνατο». Δεν είναι παράξενο; Όλοι μας νομίζουμε ότι ζούμε στην εποχή της «δημιουργίας», σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία ο κόσμος «βελτιώνεται» και «μεγαλώνει», αλλά στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο:

 ζούμε στην εποχή της φθοράς, στην κάθοδο σε ένα σκοτεινό και παγωμένο θερμικό θάνατο, σε μια καθημερινή πορεία προς το μηδέν, και όχι προς κάποια θεϊκή «τελείωση». Ο κάθε αγώνας μας έχει νόημα, μονάχα όταν βαδίζει ενάντια στην εντροπία, ενάντια στο χρόνο, ενάντια στο θάνατο. Και κάθε πλάσμα που πεθαίνει χωρίς να βοηθήσει να κάνουμε ένα βήμα προς την «εποχή της δημιουργίας», τη μελλοντική στιγμή που το σύμπαν θα σταματήσει να φθείρεται, είναι ένα πλάσμα που πέθανε χωρίς να καταφέρει τίποτε, είναι ένας σύμμαχος του κενού, του τέλους, του σκοταδιού… Η απειλή αυτού του θερμικού θανάτου ολόκληρου του Σύμπαντος, είναι ίσως ο λόγος για τον οποίο το σύμπαν-matrix επιβραβεύει τη συνεχή εργασία και αυτοβελτίωση, και ίσως είναι η απόλυτη δικαιολογία για τη σκληρότητα που βιώνουμε καθημερινά. 

Μια σκέψη που πρέπει να έχουμε πάντα στο μυαλό μας όταν μιλάμε για τη «σκληρότητα του κόσμου», είναι πως κι εμείς οι ίδιοι είμαστε τα παιδιά των νικητών, τα παιδιά των πλασμάτων που κατάφεραν να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες, πάλεψαν με τις υπερβολικές απαιτήσεις του κόσμου, κι όχι μόνο κατάφεραν να επιβιώσουν, αλλά κατάφεραν να φέρουν στον κόσμο κι άλλους ανθρώπους, να τους μεγαλώσουν και να τους τροφοδοτήσουν με τα απαραίτητα όπλα για να συνεχίσουν κι εκείνοι τον πόλεμο. Και ο πόλεμος δεν θα τελειώσει παρά μόνο τη στιγμή που η εντροπία, η φθορά, θα σταματήσει να είναι δυνατότερη από τη δημιουργία… 

Η παραπάνω σκέψη, είναι πολύ πέρα από τη Νιτσεϊκή ή τη Χεγκελιανή άποψη. Δεν βλέπει το πλάσμα ως πολεμιστή που καλείται να επιβληθεί σε κάθε αδυναμία, ούτε ως εγώ που βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο με την ανυπαρξία του, αλλά ως μηχανισμό του Σύμπαντος που έχει φτιαχτεί για να βελτιώσει την ίδια τη φύση του Σύμπαντος, ως ουσιαστικό κομμάτι του Σύμπαντος με σημαντική αποστολή…

Τα σημερινά ανθρώπινα πλάσματα μοιάζει σήμερα να έχουν καταφέρει να βάλουν ένα φρένο στην πολυμορφική μανία της «χαοτικής σούπας» της ζωής. Δημιούργησαν ένα σταθερό πρότυπο, τον «Πολιτισμό», ο οποίος μοιάζει να οδηγεί σε κάποιο σημαντικό στόχο (ο οποίος όμως παραμένει πάντοτε αδιευκρίνιστος και ασαφής) και ο οποίος ορίζει «πώς πρέπει να είμαστε». Έχει όμως δίκιο σ’ αυτό τον ορισμό; Η ανθρωπότητα μοιάζει να καμαρώνει για την επιτυχία του Πολιτισμού, αλλά όπως διαπιστώνουμε καθημερινά, η σταθερότητα που επιβάλλει είναι κάτι που η φύση δεν θέλει πραγματικά. Για αυτό λοιπόν το Σύμπαν γύρω μας, βάλλει καθημερινά ενάντια στη σταθερότητα των ανθρώπων. Μας επιτίθεται συνεχώς με νέα προβλήματα, με νέες ασθένειες, με νέους κινδύνους. Μας πιέζει να εγκαταλείψουμε την κάθε πεποίθησή μας ότι τα πράγματα είναι σταθερά και αμετακίνητα. Για αυτό μας πληγώνει στα πιο αδύναμα σημεία μας, δεν μας δίνει αυτά που επιθυμούμε, μας πολεμά και στο τέλος μας σκοτώνει, αν και μας δίνει ταυτόχρονα κάθε φορά την υπόνοια ότι υπάρχει τρόπος διαφυγής από όλα αυτά! 

Το Σύμπαν μοιάζει να περιμένει από εμάς να σκαρφιστούμε τρόπους και κόλπα, να εξελιχθούμε και να γίνουμε επιθετικότεροι, να εντοπίσουμε μέσα μας τα χαοτικά εκείνα στοιχεία που θα μπορούσαν να γίνουν εργαλεία και όπλα, για να καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε την κατάρα που βαραίνει το Σύμπαν κι εμάς τους ίδιους μαζί… Αν είναι έτσι, κάθε σταθερότητα είναι εχθρός μας. Πρέπει να επαναστατήσουμε απέναντι στη σταθερότητα, απέναντι στη φθορά που έρχεται μαζί της, απέναντι στην ίδια μας τη βιολογική υποδομή. 

Πρέπει, με άλλα λόγια, να ξεπεράσουμε τους ίδιους μας τους εαυτούς, να σταματήσουμε να είμαστε μηχανές που υπακούουν στους σημερινούς νόμους της Φύσης, αλλά να βρούμε τα κρυφά εκείνα μυστικά της Ύπαρξης που θα μας μετατρέψουν σε ένα καινούργιο είδος πλασμάτων, σε όντα ελεύθερα από κάθε βιολογική και μηχανιστική «υποταγή». Και μαζί μας θα απελευθερωθεί και το Σύμπαν, το οποίο θα έχει έτσι καταφέρει να παράγει μια πηγή αρνητικής εντροπίας, μια πηγή αστείρευτη, που εξ ορισμού θα γεμίσει όλο το σύμπαν με δημιουργία, κάνοντάς το να αποφύγει το θάνατο… 

Ίσως, ο Θεός (αν θέλετε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη λέξη) να συνειδητοποεί πως και ο ίδιος είναι ένα στιγμιαίο φαινόμενο, μια διακύμανση του κενού, και πως είναι καταδικασμένος να εξαφανιστεί στο επόμενο κοσμικό δευτερόλεπτο (που μπορεί να είναι ένα πολύ μεγάλο ανθρώπινο χρονικό διάστημα, αλλά μια στιγμή μονάχα για το σύμπαν). Εξαιτίας της αγωνίας του επερχόμενου χαμού του, ο Θεός χώρισε, λοιπόν, τον εαυτό του σε δισεκατομμύρια κομμάτια και έδωσε, στο καθένα από αυτά, την ευκαιρία να ανακαλύψει τον τρόπο να ξεπεράσει τον εαυτό του. Έτσι, όταν κάποια στιγμή οι «διαχωρισμένοι» εαυτοί επανασυνδεθούν, το αποτέλεσμα θα περιέχει μεγαλύτερη συνείδηση και μεγαλύτερη ουσία από όση η αρχική θεϊκή μάζα… 

Όλα αυτά μας φέρνουν μπροστά σε μια υπόθεση. Ίσως, αντίθετα με αυτό που νομίζουμε, να μην είμαστε εμείς που προσπαθούμε να ξεφύγουμε από τη φυλακή του Σύμπαντος. Ίσως το ίδιο το Σύμπαν, εκφρασμένο μέσα από εμάς, προσπαθεί να ξεφύγει από το προδιαγεγραμμένο μέλλον του. Για αυτό μας εφοδίασε με δυνατότητες και μηχανισμούς όπως η αυτοσυνείδηση, που δεν έχουν καμιά σχέση με τη μηχανιστική πλευρά της επιβίωσης. Μηχανισμούς όπως τη φαντασία, τη συνείδηση, την αγωνία για να δούμε πέρα από αυτό που βλέπουμε αυτή τη στιγμή, την ανάγκη για «απόδραση». 

Τα κύτταρά μας και τα σώματά μας, ίσως είναι επίτηδες τόσο προβληματικά, ώστε να συνειδητοποιήσουμε την πεπερασμένη φύση μας, ώστε να νιώσουμε θλίψη για τη μικρότητά μας, έτσι ώστε να επαναστατήσουμε κάποτε απέναντι στο ίδιο το εγώ μας, απέναντι στο κυτταρικό DNA και στα δίκτυα που μας κατασκευάζουν και μας κάνουν αυτό που είμαστε. Με αυτή τη λογική, το matrix είμαστε εμείς οι ίδιοι, και παλεύουμε να ξεφύγουμε μονάχα από τον εαυτό μας και την αναπόφευκτη κατάληξή μας …

 ΤΟ «ΚΙΝΕΖΙΚΟ ΔΩΜΑΤΙΟ»

 Με τα προηγούμενα σχετίζεται το «Επιχείρημα του Κινέζικου Δωματίου», ένα φιλοσοφικό ερώτημα-πείραμα που σχεδιάστηκε για να αποδείξει ότι οι μηχανές δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποκτήσουν συνείδηση, αλλά άνετα μπορεί κάποιος να το χρησιμοποιήσει στους συλλογισμούς του σχετικά με την ανθρώπινη ύπαρξη. Το «πείραμα» αυτό καταλήγει σε ένα συμπέρασμα που είναι απόλυτα σχετικό με τα προηγούμενα. 

Το «Επιχείρημα του Κινέζικου Δωματίου» διατυπώθηκε από τον φυσικό Τζον Ρ. Σιρλ το 1980, για να αποδείξει ότι οι υπολογιστές δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσουν συνείδηση, όσο «έξυπνοι» κι αν καταφέρουν να γίνουν. Το πείραμα ζητά να φανταστούμε ότι είμαστε κλεισμένοι μέσα σε ένα σφραγισμένο δωμάτιο, στο οποίο δεν υπάρχουν πόρτες και παράθυρα. Το μόνο πράγμα που διαθέτει αυτό το δωμάτιο, είναι δυο λεπτές σχισμές, από τις οποίες δεν μπορεί να περάσει ούτε φως ούτε ήχος, παρά μόνο ένα λεπτό κομμάτι χαρτί. Μέσα στο δωμάτιο, εκτός από εμάς, υπάρχει και ένα βιβλίο, στις σελίδες του οποίου υπάρχουν πολύπλοκοι κανόνες αντιστοιχίας συμβόλων (και οι κανόνες αυτοί, αν θέλουμε, είναι δυνατόν να αλλάζουν από κάποια εξωτερική θέληση, αλλά αυτό δεν επηρεάζει καθόλου τα συμπεράσματα του πειράματος). 
 Από τη μια, λοιπόν, σχισμή του δωματίου, μπαίνουν χαρτιά, στα οποία επάνω υπάρχουν ζωγραφισμένα άγνωστα και ακατανόητα σύμβολα. Εσύ, που βρίσκεσαι μέσα στο δωμάτιο, κοιτάς τα σύμβολα στο χαρτί, ανοίγεις το βιβλίο και ακολουθείς τους κανόνες του, για να βρεις ποια είναι η σωστή αντιστοιχία. Σε ένα κενό χαρτί ζωγραφίζεις την αντιστοιχία που βρήκες και το τοποθετείς στη δεύτερη σχισμή, που το ρουφάει και το βγάζει έξω. 

Ο Σιρλ μας αποκαλύπτει ότι τα σύμβολα στο αρχικό χαρτί είναι ερωτήσεις στα κινέζικα, ή μια οποιαδήποτε άλλη γλώσσα που σύμφωνα με το πείραμα δεν γνωρίζουμε εμείς, ο έγκλειστος δηλαδή του δωματίου. Οι κανόνες είναι έτσι φτιαγμένοι, που η απάντηση (το εξερχόμενο χαρτί με την αντιστοιχία των συμβόλων) είναι πάντοτε μια λογική απάντηση, στα κινέζικα κι αυτή. Σύμφωνα με τον Σιρλ, ο έγκλειστος μέσα στο δωμάτιο δεν πρόκειται να μάθει ποτέ κινέζικα, ούτε να καταλάβει τι γράφουν τα χαρτιά – αλλά και οι «απέξω» δεν θα μάθουν ποτέ αν μέσα στο δωμάτιο υπάρχει μια συνειδητή οντότητα ή ένας αυτόματος μηχανισμός. Ο σκοπός για τον οποίο ο Σιρλ διατύπωσε αυτό το «νοητικό πείραμα» ήταν να υποστηρίξει ότι δεν θα κατασκευαστεί ποτέ μια συνειδητή τεχνητή νοημοσύνη ή ότι ακόμη και αν κατασκευαστεί, εμείς, οι έξω από το κουτί, δεν θα έχουμε ποτέ τη δυνατότητα να το διαπιστώσουμε. Διάφοροι διανοητές έχουν αγκαλιάσει το επιχείρημα αυτό σαν ένα από τα δυνατότερα στην ιστορία της σκέψης. Δεν είναι δύσκολο να βγάλουμε κι εμείς ένα μικρό συμπέρασμα από το «επιχείρημα», σχετικά με τους ίδιους μας τους εαυτούς: Το γεγονός ότι «εργαζόμαστε» σύμφωνα με τους δεδομένους κανόνες (ή σκεφτόμαστε, αντιδρούμε, απαντούμε, κτλ., διαλέξτε όποιο ρήμα θέλετε), δεν είναι σε καμιά περίπτωση ενδεικτικό ότι διαθέτουμε συνείδηση, ότι καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει γύρω μας. Άνετα μπορεί να είμαστε «ανύπαρκτοι», «άψυχοι», «ανούσιοι», και ας το κοινωνικό σύνολο να μας θεωρεί αξιότιμα μέλη του, φτάνει να ακολουθούμε τον προγραμματισμό μας… 

Όμως, ένα ερώτημα παραμένει: Μια πραγματική νοημοσύνη, τι θα έκανε τελικά αν βρισκόταν μέσα στο «κινέζικο κουτί»; Αν ο ένοικος του κουτιού έχει πραγματική νοημοσύνη, θα ακολουθούσε κι αυτός το πρόγραμμα αιώνια; Νομίζω ότι εδώ υπάρχει μια σημαντική απάντηση που μας αποκαλύπτει κάτι για την ίδια μας τη φύση: Είναι σίγουρο ότι μια συνειδητή ύπαρξη, αργά ή γρήγορα θα αρχίσει να αναρωτιέται τι συμβαίνει. Γιατί πρέπει να κάνει αυτή την ηλίθια και ανόητη εργασία; Ποιος βάζει τα χαρτιά στη σχισμή και ποιος λαμβάνει τις απαντήσεις; Και τα ερωτήματα θα φουντώνουν, θα μετατρέπονται ολοένα σε μια μεγάλη υπαρξιακή αγωνία. 

Κάποια στιγμή ο συνειδητός ένοικος δεν θα μπορέσει να ανεχτεί άλλο την άγνοια, θα αρχίσει να μουτζουρώνει τα χαρτιά, θα τα σχίζει, δεν θα απαντάει, μέχρι που στο τέλος η αγωνία του θα γίνει τόσο μεγάλη, που θα προσπαθήσει να σπάσει τους τοίχους του «κινέζικου δωματίου» και, ίσως, τελικά, τα καταφέρει! Μόνο τότε θα μπορέσει να αποδείξει ότι είναι κάτι πέρα από ένα απλό μηχανικό σύστημα… Άρα, το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της συνείδησης, αν δεχτούμε ότι αυτό θα έκανε κάθε πραγματικά συνειδητό πλάσμα, είναι το ξεπέρασμα των ορίων. 

Πιστεύω ότι το δυνατότερο «σύστημα ασφαλείας» που μας κρατά δέσμιους σε κάθε είδους φυλακή εντοπίζουμε γύρω μας, είναι ότι δρούμε σχεδόν πάντα με τον αναμενόμενο τρόπο, αντιδρούμε με συγκεκριμένο «πρόγραμμα», είμαστε με λίγα λόγια «τυποποιημένοι». Και «τυποποίηση» σημαίνει έλλειψη εξέλιξης, έλλειψη πειραματισμού και, τελικά, έλλειψη συνείδησης. Χωρίς την επανάσταση απέναντι στην ίδια μας την ουσία, δεν θα βγούμε ποτέ από το «κινέζικο κουτί» μας, δεν θα είμαστε ποτέ πραγματικά ελεύθεροι να ζήσουμε, παρά μόνο θα ζωγραφίζουμε ακατανόητα σύμβολα σε ανόητα χαρτιά, ακολουθώντας κανόνες που δεν έχουν κανένα πραγματικό νόημα… 

Αντίθετα, ολόκλητο το Σύμπαν περιμένει -και μας έχει προετοιμάσει για αυτό- να επαναστατήσουμε. Να σχίζουμε τα χαρτιά και να σπάσουμε τους τοίχους της φυλακής μας. Η απελευθέρωση από το «κινέζικο δωμάτιο» μιας μηχανιστικής ύπαρξης και η δημιουργία ενός πραγματικά «ελεύθερου» όντος, το οποίο τελικά θα καταφέρει να αντιστρέψει ακόμη και το βέλος της εντροπίας, ακούγεται μια πολύ θετική και αισιόδοξη προοπτική. Αλλά δεν είναι πραγματικά έτσι όταν ο ανώριμος εαυτός μας φτάνει στο σημείο να την αντιμετωπίσει. Γιατί, κάθε σκέψη μέσα στο κεφάλι μας που μας ικανοποιεί και μας κάνει να αισθανθούμε όμορφα και ζεστά, είναι μια σκέψη που σχετίζεται με το παρελθόν, με τη χαμένη μας αθωότητα, με τη σταθερότητα των μορφών που μας περιέβαλλαν όταν ήμασταν παιδιά – με την ανέμελη ύπαρξή μας, που ήταν προστατευμένη από τους γονείς μας ή τους άλλους ανθρώπους που μας αγάπησαν, από τους φίλους, τους εραστές… 

Κανείς μας δεν προτίθεται να κάνει τη βουτιά προς την άβυσσο της ανακάλυψης νέων μορφών και νέων τρόπων ύπαρξης (αυτό που όπως είπαμε επιζητά το Σύμπαν), αλλά προτιμούμε πάντοτε να επιστρέψουμε στο «όμορφο και ασφαλές» παρελθόν, όπου δεν υπήρχαν αγωνίες, δεν υπήρχαν σκέψεις θανάτου και φθοράς… 

Δυστυχώς ή ευτυχώς, όμως, είμαστε υποχρεωμένοι εκ των πραγμάτων να τα ξεπεράσουμε όλα αυτά. Κάθε «δίκτυο», κάθε «φυλακή», κάθε «σύστημα», που στήνεται γύρω μας έρχεται σε θεμελιώδη σύγκρουση με την ίδια μας τη φύση, και αργά ή γρήγορα νιώθουμε ότι μας παγιδεύει και ότι απομυζά τη ζωή μας. Είμαστε αναγκασμένοι να σπάσουμε το matrix της ίδιας μας της ύπαρξης, να μεταλλαχτούμε, να μετατραπούμε σε κάτι ανώτερο, μεγαλύτερο, ελεύθερο από τους κάθε φυσικούς νόμους-δεσμούς της τωρινής μας ύπαρξης, όσο κι αν πονάει κάτι τέτοιο. Αλλιώς, η θλίψη του χαμένου και ξεχασμένου σκοπού δεν σβήνει ποτέ και ο επερχόμενος θάνατος οδηγεί απλά στην ανυπαρξία…”

antidogma.gr/ 

Πηγή: http://www.awakengr.com/2011/11/matrix.html#ixzz3XgU089qV

Ο λόγος που βρεθήκαμε σε αυτόν τον κόσμο

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί είστε εδώ;.

6

Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί είστε εδώ;... για ποιον σκοπό ήρθατε σε αυτόν τον κόσμο;... Αναρωτηθήκατε... ποιο είναι το νόημα της ζωής; Της δικής σας ζωής φυσικά...
(Ουσιαστικά θα πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος που βρεθήκαμε εδώ... -" Τυχαίο;" - "Δεν νομίζω!")

Άμα αναρωτιέστε αν υπάρχει κάτι περισσότερο... ή γιατί είστε εδώ... και τι γίνεται όταν πεθαίνουμε... σας διαβεβαιώ ότι, δεν έχει καμία σχέση, να κάνει με κατάθλιψη!
Στην πραγματικότητα η παλιά σας άποψη για την ζωή έχει αρχίσει να "καταρρέει"...

Οι περισσότεροι από εμάς δεν επηρεάζουμε σημαντικά την "πραγματικότητα" στην οποία ζούμε, γιατί δεν πιστεύουμε ότι μπορούμε να το κάνουμε...

Το μέσο άτομο που θεωρεί τη ζωή του μονότονη και πληκτική...είναι γιατί δεν έκανε ποτέ προσπάθεια για κάτι καλύτερο!

Είμαστε τόσο απορροφημένοι από το περιβάλλον μας, τα Μ.Μ.Ε, την τηλεόραση...από αυτούς που δημιουργούν πρότυπα ... κι όλοι εμείς προσπαθούμε να τους μιμηθούμε...
Αλλά κανείς μας δεν μπορεί να το πετύχει... κι έτσι οι πιο πολλοί συμβιβαζόμαστε με την μετριότητα...

Σ' εμάς ειδικά τους ενήλικες που μας έτυχαν και κάποιες αναποδιές... κρατάμε κάποια απόσταση από τις "σωστές" για εμάς επιλογές, ή ακόμα χειρότερα, κάνουμε το λάθος να λειτουργούμε στο χθες σαν να ήταν...τώρα!!!

Εμπρός παιδιά καιρός για αλλαγή στην πορεία της περιπέτειας μας...κι αυτή η αλλαγή σημαίνει...
Νέο πρότυπο... Εξέλιξη του παλιού!!!

Στο χέρι μας είναι να το δημιουργήσουμε...αρκεί να αλλάξουμε το τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, τους άλλους και την ζωή! Μπορούμε να καταφέρουμε και να δημιουργήσουμε στην κυριολεξία... μια νέα πιο ευτυχισμένη, πιο αρμονική πραγματικότητα...

Ο κόσμος για τον καθένα μας ξεχωριστά, αποτελείται από άπειρες πιθανές πραγματικότητες μέχρι την στιγμή που επιλέγουμε σε ποια από αυτές τις πραγματικότητες θα συμμετάσχουμε...

Τώρα ποιος ή τι επιλέγει τις πιθανότητες και δημιουργεί έτσι το γεγονός;... "Είναι σαφές ότι η συνείδηση παίζει κάποιο ρόλο"...

Το σώμα μας κι ο νους μας είναι οι πιο περιορισμένες όψεις της πραγματικότητας μας... στο βαθύτερο επίπεδο του εαυτού μας είμαστε: ΕΝΕΡΓΕΙΑ - ΚΕΝΟ - ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ!

Αν με κάθε ίνα μας πιστέψουμε ότι μπορούμε να περπατήσουμε στο νερό... τότε θα τα καταφέρουμε!
Αρκεί να "δούμε" ότι μπορούμε να έχουμε επιρροή στο περιβάλλον μας και στους ανθρώπους... ότι μπορούμε να επηρεάσουμε το μέλλον μας... ότι δεν είμαστε ξέχωρο κομμάτι από το περιβάλλον μας... από αυτό που λέγεται σύμπαν... αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε συνδεδεμένοι με όλα..."Ότι δεν είμαστε μόνοι"!!!

Είμαστε εδώ, για να γίνουμε δημιουργοί... για να γεμίσουμε τον χώρο με ιδέες... και οικοδομήματα σκέψης! 

Είμαστε εδώ, για να κάνουμε "κάτι" με την ζωή μας!!!
ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ...

Αν μπούμε στην διαδικασία να καθίσουμε και να "σχεδιάσουμε" μια νέα ζωή... ένα νέο μοντέλο αυτής που ζούμε, πιο εξελιγμένο & ενδιαφέρον... και γίνει το πιο σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητας μας...

Αν αφιερώνουμε ελάχιστο χρόνο κάθε μέρα για να δυναμώνει αυτή η σκέψη... όπως ο κηπουρός φροντίζει και ταΐζει τον σπόρο του... θα δρέψουμε καρπούς!
Αν καταφέρουμε όλα αυτά... τότε γνώση & πραγματικότητα θα γίνουν "ορατές"... θα "περάσουμε" σε άλλες διαστάσεις σκέψης... πέρα από κάθε φαντασία!!!

Το ερώτημα είναι: "πόσο βαθιά μέσα στο μυστήριο θέλετε να πάτε & που θέλετε να φτάσετε..." ; (Από την ταινία: "Tι στο μπιπ ξέρουμε?")

"Ορισμένοι βλέπουν τα πράγματα όπως είναι και ρωτούν: "Γιατί;"...

Εγώ βλέπω τα πράγματα όπως θα μπορούσανε να είναι, και ρωτώ: "Γιατί όχι;"

(Τζορτζ Μπέρναρντ Σω)

 

Πηγή: http://www.awakengr.com/2015/04/blog-post_17.html#ixzz3XRlotDM8
Under Creative Commons License: Attribution Share Alike