1. Πρωτεΐνες για κυτταρική ανανέωση
Οι πρωτεΐνες παίζουν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο για πετυχημένη διατροφή που θα εξασφαλίζει υγεία, ομορφιά και νιάτα.
Ο οργανισμός δεν μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς πρωτεΐνη αλλά ούτε να έχει ενέργεια. Εξάλλου, η ίδια η ετυμολογία της λέξης πρωτεΐνη (protein) -προέρχεται από τη λέξη πρώτος-δηλώνει ότι αποτελεί βασικό συστατικό κάθε ζωντανού κυττάρου. Περιορίστε λοιπόν την κατανάλωση κόκκινου κρέατος και προτιμήστε το κοτόπουλο χωρίς την πέτσα, τη γαλοπούλα, ακόμα και τα όστρακα και τα θαλασσινά.
2. Υδατάνθρακες για ενέργεια
Η πιο σημαντική πηγή ενέργειας είναι οι υδατάνθρακες, το άμυλο και η ζάχαρη. Προτιμήστε όμως τους σύνθετους υδατάνθρακες όπως είναι τα φρούτα με τη φλούδα (αν τρωτε τη φλούδα πάρτε βιολογικά), τα φασόλια, τα όσπρια αλλά και η βρώμη. Η ζάχαρη που προσλαμβάνουμε από κατεργασμένα γεύματα, σνακ, αναψυκτικά, ζυμαρικά προκαλεί μακροπρόθεσμα ρυτίδες και γήρας. Η διατήρηση του ζαχάρου στο αίμα σε καλά επίπεδα είναι μια από τις καλύτερες «αντιγηραντικές κρέμες».
3. Ωμεγα-3 λιπαρά για κυτταρική σταθεροποίηση
Ο σολομός, οι σαρδέλες, οι αντσούγιες αλλά και οι ξηροί καρποί, οι σπόροι και το αβοκάντο είναι εξαιρετικές πηγές ω-3 λιπαρών. Έχουν τη μοναδική ικανότητα να σταθεροποιούν την κυτταρική μεμβράνη και ταυτόχρονα είναι εξαιρετικά αντιφλεγμονώδη που βοηθούν τον οργανισμό να αναπτύξει ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα.
4. Καροτινοειδή για ανάπτυξη και ανανέωση των κυττάρων
Τα καροτινοειδή δίνουν αυτό το πορτοκαλοκόκκινο χρώμα στα φρούτα και στα λαχανικά, στα αβγά και στα ψαρικά (γαρίδες, καραβίδες).Τα σκούρα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι, το παντζάρι, το λάχανο, είναι εξίσου πλούσια σε καροτινοειδή. Όλες αυτές οι τροφές έχουν αυξημένη αντιοξειδωτική δράση και είναι απαραίτητες σε αυτό το πρόγραμμα.
5. Φλαβονοειδη για προστασία της κυτταρικής μεμβράνης
Τα κρεμμύδια, τα μήλα, το τσάι, το κόκκινο κρασί, τα βότανα, το γκρέιπφρουτ είναι εξαιρετικά φλαβονοειδή, τα οποία έχουν την εντυπωσιακή ικανότητα να προστατεύουν την κυτταρική μεμβράνη και βοηθούν στη διατήρηση του σφριγηλού και υγιούς δέρματος.
6. Φύτρες δημητριακών - αξεπέραστη κυτταρική ανανέωση
Τα πιο θρεπτικά συστατικά των δημητριακών βρίσκονται στις φύτρες τους πριν αυτά μεγαλώσουν και έχουν πολύ σημαντική αντιοξειδωτική δράση.
Source : tromaktiko.blogspot
Ελληνική Αγροτική Ανάπτυξη
Παρασκευή 29 Απριλίου 2011
Εποικοδομητική διαχείριση θυμού
Θυµώνετε µε το παραµικρό... Περνάτε τα όριά σας, εκρήγνυστε και µετά βυθίζεστε στις ενοχές. Γιατί δεν µπορείτε να ελέγξετε τον εαυτό σας;
Ο θυµός είναι ένα πανανθρώπινο, οικουµενικό συναίσθηµα, το οποίο απαντά σε ερεθίσµατα που απειλούν το αίσθηµα «δικαίου» µέσα µας, καθώς και την αυτοαξία µας.
Το να νιώθεις π.χ. προσβεβληµένος, υποτιµηµένος, καταπατηµένος ως προς τα δικαιώµατά σου, µπορεί εύκολα να σε εκνευρίσει στιγµιαία, ακόµη και να σε οδηγήσει σε µία έκρηξη οργής και επιθετικότητας, όπου ο έλεγχος του εαυτού χάνεται πλήρως και το άτοµο εισχωρεί σε µία ψυχολογία (αυτο)καταστροφική. Η ταχύπνοια, η ταχυκαρδία, η αύξηση της πίεσης του αίµατος, της αδρεναλίνης και της νοραδρεναλίνης είναι συνοδευτικές στον θυµό και επιβαρυντικές για τον οργανισµό.
Οταν ο θυµός στρέφεται προς τον άλλον, µπορεί να εκφραστεί µε λεκτική, µη λεκτική ή σωµατική επιθετικότητα, ενώ όταν στρέφεται ενάντια στον εαυτό µας, τότε συνδέεται µε καταχρήσεις, αυτοτραυµατισµούς, ενοχές, ακόµη και κατάθλιψη.
Η χρόνια συσσώρευση του θυµού οδηγεί σε µία κατάσταση χρόνιας και ήπιας «επιθετικής ετοιµότητας», η οποία καθιστά τον άνθρωπο παθητικο-επιθετικό και «ανειλικρινή» ώς προς τις συναισθηµατικές του ανάγκες.
Το ερώτημα είναι πως µπορείτε να διαχειριστείτε τον θυµό σας εποικοδοµητικά. Αν είναι κανείς άτοµο µε χαµηλές ανοχές, η βασική του παγίδα είναι η ετοιµότητά του σε καταστάσεις που το απειλούν (π.χ. σε ανθρώπους που το αγνοούν), η οποία µεταµορφώνει αυτόµατα τον θυµό σε µοναδική συναισθηµατική του έκφραση.
Οµως, όσο πιο πολύ θυµώνει κανείς, τόσο λιγότερο αντικειµενικός γίνεται, µε αποτέλεσµα να πνίγεται σε χρόνια αισθήµατα αδικίας και αδυναµίας, που µε τη σειρά τους χτίζουν τις εύφορες συνθήκες για να ξανανιώσει έτσι µέσα από όλο και πιο ασήµαντα καθηµερινά γεγονότα.
Ο βασικός διαχωρισµός που πρέπει να κάνετε, είναι ανάµεσα στο ερέθισµα που σας προκαλεί τον θυµό και στις ψυχοσυναισθηµατικές σας αντιδράσεις σε αυτό. Συνήθως, υπάρχει µία λογική αναντιστοιχία.
Η καθηµερινή αυτοπαρατήρηση αναφορικά µε τη συχνότητα του θυµού σε µία τυπική µέρα, η καταγραφή των καταστάσεων που τον πυροδοτούν και οι επιπτώσεις του, θα σας φέρουν σε επαφή µε τον τρόπο µε τον οποίο λειτουργείτε και θα σας δώσουν αρχικά µια νοητική αίσθηση αυτοελέγχου.
Σε γενικές γραµµές, είναι υγιέστερο ψυχολογικά να εκφράζει κανείς τα συναισθήµατά του από το να τα καταπιέζει, αρκεί η έκφραση αυτή να µην είναι χωρίς οριοθέτηση. Σε κάθε περίπτωση, αν δυσκολεύεστε να δώσετε λύση σε έναν θυµό που νιώθετε να σας πνίγει, προτείνεται µία σειρά συνεδριών ψυχοθεραπείας σε συνεργασία µε ψυχολόγο.
Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια (Ph.D.), email: myrsi@hol.gr
Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία
Ο θυµός είναι ένα πανανθρώπινο, οικουµενικό συναίσθηµα, το οποίο απαντά σε ερεθίσµατα που απειλούν το αίσθηµα «δικαίου» µέσα µας, καθώς και την αυτοαξία µας.
Το να νιώθεις π.χ. προσβεβληµένος, υποτιµηµένος, καταπατηµένος ως προς τα δικαιώµατά σου, µπορεί εύκολα να σε εκνευρίσει στιγµιαία, ακόµη και να σε οδηγήσει σε µία έκρηξη οργής και επιθετικότητας, όπου ο έλεγχος του εαυτού χάνεται πλήρως και το άτοµο εισχωρεί σε µία ψυχολογία (αυτο)καταστροφική. Η ταχύπνοια, η ταχυκαρδία, η αύξηση της πίεσης του αίµατος, της αδρεναλίνης και της νοραδρεναλίνης είναι συνοδευτικές στον θυµό και επιβαρυντικές για τον οργανισµό.
Οταν ο θυµός στρέφεται προς τον άλλον, µπορεί να εκφραστεί µε λεκτική, µη λεκτική ή σωµατική επιθετικότητα, ενώ όταν στρέφεται ενάντια στον εαυτό µας, τότε συνδέεται µε καταχρήσεις, αυτοτραυµατισµούς, ενοχές, ακόµη και κατάθλιψη.
Η χρόνια συσσώρευση του θυµού οδηγεί σε µία κατάσταση χρόνιας και ήπιας «επιθετικής ετοιµότητας», η οποία καθιστά τον άνθρωπο παθητικο-επιθετικό και «ανειλικρινή» ώς προς τις συναισθηµατικές του ανάγκες.
Το ερώτημα είναι πως µπορείτε να διαχειριστείτε τον θυµό σας εποικοδοµητικά. Αν είναι κανείς άτοµο µε χαµηλές ανοχές, η βασική του παγίδα είναι η ετοιµότητά του σε καταστάσεις που το απειλούν (π.χ. σε ανθρώπους που το αγνοούν), η οποία µεταµορφώνει αυτόµατα τον θυµό σε µοναδική συναισθηµατική του έκφραση.
Οµως, όσο πιο πολύ θυµώνει κανείς, τόσο λιγότερο αντικειµενικός γίνεται, µε αποτέλεσµα να πνίγεται σε χρόνια αισθήµατα αδικίας και αδυναµίας, που µε τη σειρά τους χτίζουν τις εύφορες συνθήκες για να ξανανιώσει έτσι µέσα από όλο και πιο ασήµαντα καθηµερινά γεγονότα.
Ο βασικός διαχωρισµός που πρέπει να κάνετε, είναι ανάµεσα στο ερέθισµα που σας προκαλεί τον θυµό και στις ψυχοσυναισθηµατικές σας αντιδράσεις σε αυτό. Συνήθως, υπάρχει µία λογική αναντιστοιχία.
Η καθηµερινή αυτοπαρατήρηση αναφορικά µε τη συχνότητα του θυµού σε µία τυπική µέρα, η καταγραφή των καταστάσεων που τον πυροδοτούν και οι επιπτώσεις του, θα σας φέρουν σε επαφή µε τον τρόπο µε τον οποίο λειτουργείτε και θα σας δώσουν αρχικά µια νοητική αίσθηση αυτοελέγχου.
Σε γενικές γραµµές, είναι υγιέστερο ψυχολογικά να εκφράζει κανείς τα συναισθήµατά του από το να τα καταπιέζει, αρκεί η έκφραση αυτή να µην είναι χωρίς οριοθέτηση. Σε κάθε περίπτωση, αν δυσκολεύεστε να δώσετε λύση σε έναν θυµό που νιώθετε να σας πνίγει, προτείνεται µία σειρά συνεδριών ψυχοθεραπείας σε συνεργασία µε ψυχολόγο.
Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια (Ph.D.), email: myrsi@hol.gr
Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία
Δευτέρα 25 Απριλίου 2011
Ιπποκράτειος Αντικαρκινική Αμυνα
Η αμυγδαλίνη είναι το πικρό συστατικό των αμυγδάλων και μια πιθανή τοξίνη αφού μπορεί να απελευθερώσει κυανίδη στον οργανισμό. Η αμυγδαλίνη θεωρείται ότι έχει αντικαρκινικές ιδιότητες, αλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά.
Έχει υποστηριχθεί, ότι με τον αποκλεισμό των πικρών ουσιών – μόνο ηδονή και ευχαρίστηση στο λάρυγγά μας είναι το σύνθημά μας – αποκλείσαμε μια από τις 4 βασικές γεύσεις: αλμυρό, ξινό, πικρό, γλυκό.
Να τρώτε τρία αμύγδαλα την ημέρα και δεν θα πάθετε ποτέ καρκίνο.
Πολλοί έχουν απορρίψει και το ξινό και έχουν επιλέξει το αλμυρό και το γλυκό. Έτσι έχει χαθεί η ισορροπία. Ο Ιπποκράτης τόνιζε την ισορροπία, επηρεασμένος από τον πατέρα της ελληνικής ιατρικής τον γιατρό Αλκμαίωνα. Αυτός θεωρείται η κορυφή της ελληνικής ιατρικής γιατί πρώτος αυτός ασχολήθηκε με ην ανατομία και φυσιολογία και διατύπωσε ως εξής τις αντιλήψεις του για την υγεία και την αρρώστια, που υιοθέτησε και ο Ιπποκράτης: «Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού.
Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη». Οι αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη.....
Το Αμυγδαλέλαιο λαμβάνεται από τους καρπούς του αμύγδαλου. Πλούσιο σε βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6 . Β17 και ιχνοστοιχεία
Η βιταμίνη Β17 δεν είναι βιταμίνη. Είναι η παλιά ονομασία της αμυγδαλίνης.
Η αμυγδαλίνη είναι το πικρό συστατικό των αμυγδάλων και μια πιθανή τοξίνη αφού μπορεί να απελευθερώσει κυανίδη στον οργανισμό. Η αμυγδαλίνη θεωρείται ότι έχει αντικαρκινικές ιδιότητες, αλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά.
Έχει υποστηριχθεί, ότι με τον αποκλεισμό των πικρών ουσιών – μόνο ηδονή και ευχαρίστηση στο λάρυγγά μας είναι το σύνθημά μας – αποκλείσαμε μια από τις 4 βασικές γεύσεις: αλμυρό, ξινό, πικρό, γλυκό,. Πολλοί έχουν απορρίψει και το ξινό και έχουν επιλέξει το αλμυρό και το γλυκό. Έτσι έχει χαθεί η ισορροπία. Ο Ιπποκράτης τόνιζε την ισορροπία, επηρεασμένος από τον πατέρα της ελληνικής ιατρικής τον γιατρό Αλκμαίωνα. Αυτός θεωρείται η κορυφή της ελληνικής ιατρικής γιατί πρώτος αυτός ασχολήθηκε με ην ανατομία και φυσιολογία και διατύπωσε ως εξής τις αντιλήψεις του για την υγεία και την αρρώστια, που υιοθέτησε και ο Ιπποκράτης: «Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού.
Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη». Οι αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη.
Γράφει χαρακτηριστικά ο Ιπποκράτης: « Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει και το πικρό και το αλμυρό, το γλυκό, το ξινό, το στυφό και το άνοστο και… τα συστατικά αυτά όταν αναμειγνύονται και ενώνονται μεταξύ τους, ούτε φαίνονται ούτε βλάπτουν τον άνθρωπο. Όταν όμως κάποιο απ΄όλα διαχωριστεί και μείνει μόνο του τότε φαίνεται να προκαλεί βλάβη .
Αν τρώμε πολλά γλυκά και υδρογονάνθρακες και έχει γίνει το σώμα μας σοκολάτα και Ζαχαροπλαστείο, έχει επέλθει ανισορροπία. Η επικράτηση των γλυκών σε βάρος του πικρού θα το πληρώσουμε και μάλιστα ακριβά. Οι όγκοι είναι γεμάτοι από ζάχαρη.
Αυτό απέδειξε ο Warburg. Το 2001 ένα ιατρικό συνέδριο στην Καρλσρούη της Γερμανίας, επιβεβαίωσε την παροιμία: «ότι είναι πικρό στο στόμα, είναι καλό στο στομάχι». Τονίστηκε ότι οι πικρές ουσίες, συμβάλλουν αποφασιστικά στη συνολική διαδικασία της πέψης..
Οι κινήσεις του στομάχου και του εντέρου εντείνονται και επιταχύνεται η προώθηση της τροφής. Διεγείρουν την έκκριση χολής και παγκρέατος, βελτιώνουν την πέψη των λευκωμάτων, πρωτεϊνών και λιπών.
Μειώνεται η αίσθηση του φουσκώματος και εμποδίζονται οι διαδικασίες ζύμωσης και σήψης που συντελούνται στο έντερο. Μέσω της βελτίωσης απορρόφησης της βιταμίνης Β12, οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν την παραγωγή αίματος, προάγουν την απορρόφηση των λιποδιαλυτών στοιχείων, όπως και του σιδήρου. Οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν και τη δημιουργία βάσεων (αλκαλικό υψηλό ΡΗ) στον οργανισμό. Και δρουν μ΄αυτό τον τρόπο ενάντια στην υπεροξείδωση του αίματος. Σε περίπτωση συστηματικής λήψης των πικρών ουσιών, 1) δυναμώνει το συκώτι.
Το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει. Η χολή που παράγεται στο συκώτι είναι πικρή. Πως λοιπόν θα έχουμε παραγωγή πρώτης ποιότητας χολής, να διαλύει τα λίπη, αν δεν τρώμε πικρά;
Τροφοδοτώντας με ζάχαρη το συκώτι δεν παράγουμε πικρή χολή. 2) Βελτιώνεται ο μεταβολισμός και με τον τρόπο αυτό μειώνεται και η χοληστερίνη. Με τα πικρά μειώνονται και οι τιμές του σακχάρου. Ο καθένας το καταλαβαίνει. Το σάκχαρο προέρχεται από την κατάχρηση υδατανθράκων, όχι από την κατάχρηση πικρών ουσιών και η θεραπεία γίνεται με τα αντίθετα, έλεγε ο Ιπποκράτης. Πικρές ουσίες, όπως η Clucosonalat Sinigrin, είναι αντικαρκινικές. Πως δρουν οι πικρές ουσίες;
Η περίπτωση του βερίκοκου. Το κέντρο για τον καρκίνο είναι το συκώτι.
Να το διατυπώσω διαφορετικά.
Το συκώτι είναι για τον καρκίνο , ότι η καρδιά για το κυκλοφορικό. Το συκώτι είναι το κέντρο.
Δυνατό συκώτι διώχνει τον καρκίνο.
Ζαχαροποιημένο και σοκολατοποιημένο συκώτι ίσον καρκίνος. Η άμυνα και ο τερματοφύλακας του οργανισμού εναντίον του καρκίνου βρίσκονται στο συκώτι και το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει σωστά, να αποθηκεύσει τις βιταμίνες. Γιατί δεν παρουσιάζεται καρκίνος στο λεπτό έντερο;
Ρωτήστε κάποιο γιατρό. Πολλοί δεν γνωρίζουν. Άλλοι απαντούν το ΡΗ, η μεγάλη ποσότητα γ – σφαιρίνης ( επηρεάζεται από το σελήνιο), ή λόγω της ταχείας διέλευσης… Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός, ότι – σύμφωνα με τη φυσιολογία- στο λεπτό έντερο χύνονται οι εκκρίσεις της χολής και του παγκρέατος που κάνουν αλκαλικό το ΡΗ του λεπτού εντέρου. Τα παγκρεατικά ένζυμα (θρυψίνη, χυμοθρυψίνη) και η χολή, είναι βασικής σημασίας για το περίεργο γεγονός, ότι στο λεπτό έντερο δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ καρκίνος. Ο συνδυασμός και των δύο. Γιατί και στο πάγκρεας και στο χοληδόχο πόρο εμφανίζεται καρκίνος; Να θέσω διαφορετικά το ερώτημα. Αν είναι το ΡΗ ή η γ-σφαιρίνη η αιτία που το καρκίνου του λεπτού εντέρου είναι πρακτικά 0, γιατί δεν αυξάνουμε τις γ – σφαιρίνες ή δεν διορθώνουμε το ΡΗ του οργανισμού σε αλκαλικό; Ας θυμηθούμε τον Otto Warburg: 1) μεγάλη κατανάλωση γλυκόζης (γαλακτικό οξύ), 2) έλλειψη οξυγόνου, 3) χαμηλό (όξινο) ΡΗ. Η τριάδα των χαρακτηριστικών των καρκινικών κυττάρων. Πράγματι στο λεπτό έντερο υπάρχει αλκαλικό ΡΗ. Τα ένζυμα είναι πολύ ευαίσθητα. Η θερμοκρασία καταστρέφει τα εντελώς . Για να έχουμε λοιπόν πολλά ένζυμα, πρέπει να καταναλώνουμε ωμές τροφές. Έτσι θα ανεβάζουμε το επίπεδο των πεπτικών ενζύμων του εντέρου και θα έχουμε περισσότερα παγκρεατικά ένζυμα.
Κανόνας 2ος: Τουλάχιστον το 50% των τροφών ενός καρκινοπαθή πρέπει να είναι ωμές, για άριστη λειτουργία των παγκρεατικών ενζύμων.
Πώς το κουκούτσι του βερίκοκου σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα;
Η Β17 που περιέχεται στο κουκούτσι του βερίκοκου, στα πικραμύγδαλα και τα αμύγδαλα,
αποτελείται από δύο σάκχαρα (γλυκόζη) ένα βενζελδαύδη και ένα κυάνιο συνδεδεμένα μεταξύ τους. Όπως ο καθένας γνωρίζει, το κυάνιο είναι υψηλά τοξικό και σε μεγάλες ποσότητες θανατηφόρο. Όμως σ΄αυτή τη φυσική του μορφή είναι χημικά αδρανές. Υπάρχει μία ουσία, που μπορεί να ξεκλειδώσει το μόριο της βιταμίνης Β17 και να απελευθερώσει το κυάνιο του βερίκοκου. Η ουσία αυτή είναι το ένζυμο beta glucosidase (βήτα γλυκοσιδάση), που το καλούμε, το ένζυμο που ξεκλειδώνει. Όταν η βιταμίνη Β17, έρχεται σε επαφή μ΄ αυτό το ένζυμο, όχι μόνο απελευθερώνεται το κυάνιο, αλλά και η βενζελδαϊδη, η οποία είναι πολύ τοξική από μόνη της. Αυτές οι δύο ουσίες μαζί έχουν δηλητηριώδη ισχύ 100 φορές περισσότερο απ΄όσο κάθε μια χωριστά. Αυτό καλείται συνεργιστικό αποτέλεσμα. Ευτυχώς, το ένζυμο αυτό δεν βρίσκεται οπουδήποτε στον οργανισμό μας σε επικίνδυνο βαθμό, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα. Κάποτε δε 100 φορές περισσότερο απ΄ότι στα περιβάλλοντα υγιή κύτταρα. Αποτέλεσμα: Το δηλητήριο που απελευθερώνεται από το κουκούτσι του βερίκοκου και του αμύγδαλου στοχεύει στα καρκινικά κύτταρα και μόνο και τα σκοτώνει.
Υπάρχει επίσης ένα άλλο ένζυμο, που καλείται ροδανάση. Το ονομάζουνε προστατευτικό ένζυμο, για την ικανότητά του να προστατεύει και να ουδετεροποιεί το κυάνιο μετατρέποντάς το σε υποπροϊόντα ωφέλιμα για την υγεία. Αυτό το ένζυμο απαντάται σε μεγάλες ποσότητες σε κάθε σημείο του οργανισμού μας, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα, τα οποία δεν προστατεύονται.:
Με λίγα λόγια η ροδανάση προστατεύει τους ιστούς από το κυάνιο ενώ δεν υπάρχει στα καρκινικά κύτταρα. Β γλυκοσιδάση απελευθερώνει το κυάνιο που σκοτώνει τον καρκίνο. Βρίσκεται στα καρκινικά κύτταρα, δεν βρίσκεται στα υγιή. Προσοχή εδώ. Ένα παράδειγμα από την ιστορία. Οι επιστήμονες γνωρίζουν πως το αντίδοτο στη δηλητηρίαση από κυάνιο, είναι η ζάχαρη. Αναφέρεται στην ιστορική απόπειρα δολοφονίας με κυανιούχο κάλιο κατά του Ρασπούτιν, μισητό πρόσωπο στην προεπαναστατική Ρωσία. Μολονότι ο Ρασπούτιν δηλητηριάστηκε με κυάνιο, δεν έπαθε τίποτα, διότι το κυανιούχο κάλιο είχε τοποθετηθεί μέσα σε γλυκά και σε κρασί. Αν και η δόση ήταν μεγάλη παρουσίασε ελάχιστα συμπτώματα δευτερεύοντα της δηλητηρίασης, όπως λόξυγκα, σιελόρροια κ.λ.π. Η ζάχαρη είχε εξουδετερώσει τη δράση του πολύ δραστικού δηλητηρίου. Τη λεπτομέρεια αυτή δεν τη γνώριζαν οι επίδοξοι δολοφόνοι. Ας φανταστούμε λοιπόν σήμερα έναν καρκινοπαθή που έχει καταναλώσει μεγάλες ποσότητες γλυκών, αναψυκτικών, ποτών, πατάτας, ή που η διατροφή του περιλαμβάνει κυρίως υδατάνθρακες, αν είναι δυνατόν να πάθει κάτι με λίγα κουκούτσια από βερίκοκα, όπως τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ είπαν, ακολουθώντας τα κελεύσματα των κυρίων τους στου Μεμόριαλ. Όπως δεν έπαθαν οι Χούντζας, όπως λέει η παράδοσή μας με το μυλωνά, όπως επιστημονικά το ανέλυσε ο Krebs με τη ροδανάση και τη Β γλυκοσιδάση, τα κουκούτσια από βερίκοκα είναι απολύτως ασφαλή. Αρχίζουμε σε περιπτώσεις διαγνωσμένου καρκίνου με 5 την ημέρα, την πρώτη βδομάδα., με 10 τη δεύτερη και χωρίς περιορισμό στη συνέχεια. Η όρεξη, η πέψη, ο μεταβολισμός, θα βελτιωθούν. Τα βερίκοκα είναι φρούτα εποχής και τα προμηθευόσαστε από το μανάβη της γειτονιάς. Από αυτό το αντικαρκινικό φάρμακο όχι μόνο δεν κερδίζουν οι φαρμακευτικές εταιρίες, αντίθετα ζημιώνουν.
Κλείστε τα αυτιά σας στα παπαγαλάκια των φαρμακευτικών εταιριών.
Τρώτε άφοβα κάθε μέρα από Λίγα κουκούτσια βερίκοκου και αμύγδαλα.
Πίνετε χυμό σιταρόχορτου που είναι πλούσιο σε αμυγδαλίνη.
Κανόνας 3ος: Τα καρκινικά κύτταρα έχουν όξινο (χαμηλό ΡΗ). Το ΡΗ το ισορροπεί το ασβέστιο η βιταμίνη D, το μαγνήσιο, το κάλιο, το βόριο. Το λεμόνι, βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου. Καταναλώνετε πολύ λεμόνι κάθε μέρα, όπως συστήνει η αντικαρκινική δίαιτα Μοερμαν στην Ολλανδία. Τρώτε χέλια (τεράστια πηγή βιταμίνης Δ 5000 ΙΘ (μονάδες) στα 100 γραμ. . Φρούτα , ειδικά σταφύλι (τεράστια πηγή καλίου). Λαχανικά (μπρόκολο, λάχανο, μωβ – άσπρο) καρότα, λαχανίδες ( τεράστια πηγή αφομοιώσιμου ασβεστίου), βλήτα (επίσης τεράστια πηγή ασβεστίου, βορίου), μαϊντανό (ειδικά για καρκίνο του πνεύμονα, ρόκα (ειδικά για καρκίνο των νεφρών), ραδίκια (με το ζουμί τους).
Κανόνας 4ος: Η υποξία (χαμηλό οξυγόνο), είναι χαρακτηριστικό της καρκινογένεσης. H χλωροφύλλη δίνει το οξυγόνο στα φυτά. Σύμφωνα με το μεγάλο γιατρό Max Gerson (7) που θεράπευσε τον νομπελίστα Αλμπερτ Σβάϊτσερ και αποδεδειγμένα 50 καρκινοπαθείς σύμφωνα με τις ακτινογραφίες τους πριν και μετά τη θεραπεία.
Οι πράσινοι χυμοί, τουλάχιστον 5 την ημέρα, δίνουν το απαιτούμενο οξυγόνο και υγεία στα κύτταρα.
Έχουμε έτσι απόπτωση (θάνατο, κυτταρική αυτοκτονία) των καρκινικών κυττάρων. Οι χυμοί της τσουκνίδας, φύλλων ελιάς, σέλινου, μαϊντανού και καρότου παίζουν σημαντικό ρόλο.
Ο Gerson μάλιστα, χρησιμοποιούσε ειδικό, αποχυμωτή, για τη διατήρηση όλων των θρεπτικών συστατικών. Όταν παρουσίασε τις ανίατες περιπτώσεις στο Κογκρέσο με όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που τις συνόδευαν (εξετάσεις, ακτινογραφίες κ.λ.π.). Αντί να τον συγχαρούν, άρχισε ένα ανελέητο κυνηγητό εναντίον του. Έτσι δρουν οι φαρμακευτικές εταιρίες. Καταδιώκουν την αλήθεια. Τα ίδια έγιναν και στη Γαλλία με τον Μπελανσονί, γιατρό του προέδρου Μιτεράν κ.λ.π.
Κανόνας 5ος: Τρώτε άφθονο σκόρδο και κρεμμύδι μέχρι «σκασμού».
Σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα.
Γιατί τεράστιες ποσότητες; Υπάρχουν πολλοί σκουπιδιάρηδες στον οργανισμό μας που τον καθαρίζουν από τις τοξίνες και τα δηλητήρια. Το γκλοκουρονικό οξύ, είναι ένα απ΄ αυτά. Έχετε ακούσει κάτι για την εξέταση Β-γλυκουρονιδάση; Ρωτείστε το γιατρό σας. Στα βιβλία της καρδιολογίας αναφέρεται ως εξέταση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και πως συναντάται υψηλή σε σε αδενοκαρκινώματα, λεμφώματα, καρκινώματα από πλακώδη κύτταρα κ.λ.π. Τι κάνει η γλυκουρονιδάση; Καταστέλλει τη σύζευξη μεταξύ τοξίνης και του σκουπιδιάρη γλυκουρινικού οξέως με αποτέλεσμα οι τοξίνες να παραμένουν στον οργανισμό. Όσο περισσότερο σκόρδο και κρεμμύδι καταναλώνουμε, τόσο περισσότερο καταστέλλεται η δράση της β-γλυκουρουνιδάσης και αποβάλλονται οι τοξίνες από τον οργανισμό.
Το ασβέστιο παίζει επίσης σημαντικότατο ρόλο στη μείωση της δραστηριότητας της β-γλυκουρονιδάσης. Από την άλλη μεριά το γλυκουρονικό οξύ χρειάζεται μήλα μπρόκολα, ραπάνια, λάχανο (ειδικά μωβ), χαμομήλι. Επίσης τα κρεμμύδια μειώνουν σημαντικά τη γλυκόζη, όσο και την απάντηση της ινσουλίνης στη γλυκόζη. Το γλυκουρανικό οξύ συζεύγνυται με τη χολερυθρίνη από το ένζυμο UDT GT και απεκρίνεται στη χολή. Έχουμε καλύτερη λειτουργία της χολής και του συκωτιού. Ο γιατρός Χαβάκης έγραφε πως στην Τρασυλβανία, όπου οι κάτοικοι που στη διατροφή τους έχουν μεγάλη θέση τα κρεμμύδια, ο καρκίνος είναι σχεδόν άγνωστος. Επειδή η δράση των κρεμμυδιών στο σάκχαρο είναι γνωστή και στην ιατρική (βλέπε Βιοϊατρική, Κλινική Χημεία Ευάγγελος Σπανός, τόμος Α, σελ. 9).
Είναι αδιανόητο, οι καρκινοπαθείς και οι διαβητικοί να μην τρώνε πολλά κρεμμύδια. Ειδικά αν οι διαβητικοί τρώνε αρκετά φρέσκα κρεμμύδια, πέφτει ο δείκτης του σακχάρου.
Επίσης αν κάθε πρωί στίβουν ξερά κρεμμύδια και πίνουν μισό φλιτζάνι πέφτουν αισθητά η χοληστερίνη και το σάκχαρο. Ο δεύτερος ρόλος του κρεμμυδιού είναι ότι παρεμβαίνει στην τυροσίνη κινάση. Το κρεμμύδι, το μήλο και το γκρέιπφρουτ, περιέχουν κουερσετίνη, ένα βιοφλανοειδές. Η κουερσετίνη είναι σημαντικότατη, γιατί σταματά τη δράση μιας κατηγορίας ενζύμων που λέγονται κινάσες της τυροσίνης. Tα ένζυμα αυτά βρίσκονται στην κυτταρική μεμβράνη και στο εσωτερικό της και όταν ενεργοποιούνται εντέλουν τα καρκινικά κύτταρα να διασπαστούν και έτσι προκαλούνται οι μεταστάσεις. Για να μην δίδονται εντολές διαίρεσεις του κυττάρου και έτσι να αποτρέπονται οι μεταστάσεις, το μήνυμα είναι: τρώτε άφθονα κρεμμύδια. Υπάρχουν φάρμακα για την αναστολή δράσης της τυροσίνης κινάσης (Τυροφωστίνες). Ο στόχος των φαρμακευτικών εταιριών είναι σαφής: Θαυμάζουμε το Gleenvec ή τις τυροφωστίνες. Θαυματουργό το Gleenvec, καταπληκτική η επιστήμη! Μπράβο! Εμείς κερδίζουμε και οι καρκινοπαθείς είναι ευχαριστημένοι.! Κουβέντα όμως για το κρεμμύδι, που είναι το φυσικό Gleenvec. Πείτε μου!
Είχε άδικο ο Ιπποκράτης , όταν έγραφε: «Πιστεύω, ότι για να ασκήσει αποτελεσματικά το επάγγελμά του ένας γιατρός, είναι ανάγκη να γνωρίζει και μάλιστα να προσπαθήσει σκληρά να μάθει, όλα τα περί φύσης, δηλαδή ποιά επίδραση ασκούν στον άνθρωπο, ή τροφή, το ποτό και οι διάφορες συνήθειες σε κάθε άτομο ξεχωριστά. Δεν αρκεί να νομίζει απλά, ότι το τυρί είναι κακή τροφή, επειδή προκαλεί πόνο σε όποιον καταναλώνει μεγάλες ποσότητες. Πρέπει να μάθει, τι πόνο προκαλεί, για ποια αιτία και για ποιο , από όσα υπάρχουν μέσα στο σώμα είναι ακατάλληλο. Γιατί υπάρχουν πολλές άλλες τροφές και ποτά που είναι από τη φύση τους βλαβερά και επιδρούν στον άνθρωπο με ποικίλους τρόπους. Κάποιοι μπορούν να φάνε μεγάλες ποσότητες τυρί, χωρίς να τους πειράξει καθόλου. Αντίθετα τονώνει θαυμάσια όσους ωφελεί. Άλλοι όμως το αφομοιώνουν δύσκολα. Οι οργανισμοί είναι διαφορετικοί. Η γνώση αυτών θα θεράπευε τον άνθρωπο από τις αρρώστιες». Το ερώτημα παραμένει. Έχουν σήμερα γνώσεις οι γιατροί για τη θεραπευτική αξία των τροφών; Τι διδάσκονται για τη θεραπευτική τους δύναμη; Έχει άδικο ο Ιπποκράτης;
Κανόνας 6ος: Περιορίστε την Αποκρβοξυλάση της ορνιθίνης (ODC). Η Αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης είναι το ένζυμο κλειδί στη σύνθεση των πολυαμινών και παίζει σημαντικό ρόλο στη διαίρεση και ανάπτυξη του κυττάρου. Επανερχόμαστε στο μεγάλο ρόλο του συκωτιού.
Η εξίσωση, συκώτι = καρκίνος και καρκίνος = συκώτι, παίζει και εδώ το ρόλο της. Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης, είναι ηπατικό ένζυμο. Αν το σταματήσουμε, σταματούμε και την ανάπτυξη των όγκων.
Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης κάνει πολύ παρέα με την ινσουλίνη. Είναι στενές, πολύ στενές φιλενάδες. Επιρεάζοντας τις πολυαμίνες, προκαλούν αύξηση των όγκων, μεταστάσεις, αύξηση του βάρους. Επίσης ο συνδυασμός ινσουλίνης με σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) είναι θανατηφόρος. Οι σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) μοιάζουν με την προϊσουλίνη και παίζουν σημαντικότατο ρόλο στη ρύθμιση του πολλαπλασιασμού και της λειτουργίας των κυττάρων. ΣΕ υποκλυκαιμία, σχετιζόμενη με όγκο η ( IGF1) είναι υψηλή. Ο όγκος έχει καταναλώσει, όλο το σάκχαρο και ζητάει και άλλο. Γι΄αυτό έχουμε υπογλυκαιμία. Η IGF1, είναι ο κύριος παράγοντας για τη διέγερση των λιποκυττάρων, επιτάχυνση της ανάπτυξης των όγκων και πρόκλησης φλεγμονών. Η ινσουλίνη συνοδεύεται από την IGF1, που διεγείρει την κυτταρική ανάπτυξη. Μεγάλη αύξηση της ινσουλίνης και των σωματομεδινών, διεγείρουν την αύξηση των καρκινικών κυττάρων, αλλά και την ικανότητά τους να κάνουν μεταστάσεις (8). Μεγάλη κατανάλωση ζάχαρης, συνδέεται με αύξηση της ινσουλίνης με την παρέα της IGF σε μια προσπάθεια του οργανισμού να ρίξει το σάκχαρο.Τη σκυτάλη μετά την ινσουλίνη, παίρνουν οι σωματομεδίνες και αποκαρβοξυλάση της οπνιθίνης. Αποτέλεσμα: Μεταστάσεις, αυξήσεις των όγκων.
Ας δούμε μερικές έρευνες. Η S. Hankinson της ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ, απέδειξε, ότι από μια ομάδα γυναικών, ηλικίας κάτω των πενήντα, εκείνες με το υψηλότερο IGF, είχαν εφτά φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού( ομάδες ερευνητών από το Xάβαρντ, το Mac Gill κ.λ.π. έδειξαν το ίδιο αποτέλεσμα στον καρκίνο του προστάτη με 9 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα στους άνδρες που είχαν ψηλές σωματομεδίνες (10). Άλλες μελέτες έχουν δείξει [παρόμοια αποτελέσματα στον καρκίνο του παγκρέατος, του παχέος εντέρου, των ωοθηκών κ.λ.π.
Πως μειώνουμε την ινσουλίνη και τις φίλες της τις σωματομεδίνες; Κόβοντας με το μαχαίρι στους καρκινοπαθείς γλυκά, πατάτες, ψωμιά και γενικά τις επεξεργασμένες τροφές. Η εξέταση ινσουλίνης και σωματομεδινών (IGF1 και IGF2) είναι απαραίτητες. Έρευνες έχουν δείξει, ότι η πλήρης αποχή από τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες μειώνει θεαματικά τα επίπεδα ινσουλίνης και IGF.
Για την αναστολή της ODC (αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης), το σκόρδο, το τσάι, το ρόδι ο χυμός από φύλα ελιάς, τα καρύδια, τα κρεμμύδια, τα κεράσια και όλα τα πικρά παίζουν σημαντικότατο ρόλο.
Όταν πέσουν η ινσουλίνη και οι σωματομεδίνες, ο οργανισμός αποβάλλει τα σάκχαρα. Το σώμα – ζαχαροπλαστείο, διώχνει τον καρκίνο πετώντας τα στοιχεία που τον θρέφουν.
http://santosight.blogspot.com
Έχει υποστηριχθεί, ότι με τον αποκλεισμό των πικρών ουσιών – μόνο ηδονή και ευχαρίστηση στο λάρυγγά μας είναι το σύνθημά μας – αποκλείσαμε μια από τις 4 βασικές γεύσεις: αλμυρό, ξινό, πικρό, γλυκό.
Να τρώτε τρία αμύγδαλα την ημέρα και δεν θα πάθετε ποτέ καρκίνο.
Πολλοί έχουν απορρίψει και το ξινό και έχουν επιλέξει το αλμυρό και το γλυκό. Έτσι έχει χαθεί η ισορροπία. Ο Ιπποκράτης τόνιζε την ισορροπία, επηρεασμένος από τον πατέρα της ελληνικής ιατρικής τον γιατρό Αλκμαίωνα. Αυτός θεωρείται η κορυφή της ελληνικής ιατρικής γιατί πρώτος αυτός ασχολήθηκε με ην ανατομία και φυσιολογία και διατύπωσε ως εξής τις αντιλήψεις του για την υγεία και την αρρώστια, που υιοθέτησε και ο Ιπποκράτης: «Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού.
Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη». Οι αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη.....
Το Αμυγδαλέλαιο λαμβάνεται από τους καρπούς του αμύγδαλου. Πλούσιο σε βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6 . Β17 και ιχνοστοιχεία
Η βιταμίνη Β17 δεν είναι βιταμίνη. Είναι η παλιά ονομασία της αμυγδαλίνης.
Η αμυγδαλίνη είναι το πικρό συστατικό των αμυγδάλων και μια πιθανή τοξίνη αφού μπορεί να απελευθερώσει κυανίδη στον οργανισμό. Η αμυγδαλίνη θεωρείται ότι έχει αντικαρκινικές ιδιότητες, αλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί επιστημονικά.
Έχει υποστηριχθεί, ότι με τον αποκλεισμό των πικρών ουσιών – μόνο ηδονή και ευχαρίστηση στο λάρυγγά μας είναι το σύνθημά μας – αποκλείσαμε μια από τις 4 βασικές γεύσεις: αλμυρό, ξινό, πικρό, γλυκό,. Πολλοί έχουν απορρίψει και το ξινό και έχουν επιλέξει το αλμυρό και το γλυκό. Έτσι έχει χαθεί η ισορροπία. Ο Ιπποκράτης τόνιζε την ισορροπία, επηρεασμένος από τον πατέρα της ελληνικής ιατρικής τον γιατρό Αλκμαίωνα. Αυτός θεωρείται η κορυφή της ελληνικής ιατρικής γιατί πρώτος αυτός ασχολήθηκε με ην ανατομία και φυσιολογία και διατύπωσε ως εξής τις αντιλήψεις του για την υγεία και την αρρώστια, που υιοθέτησε και ο Ιπποκράτης: «Εκείνο που διατηρεί την υγεία είναι ισομερής κατανομή και ακριβής μείξη μέσα στο σώμα των δυνάμεων (= ισονομία) του ξηρού, του υγρού, του κρύου, του γλυκού, του πικρού, του ξινού και του αλμυρού.
Την Αρρώστια την προκαλεί η επικράτηση του ενός (=μοναρχία). Η θεραπεία επιτυγχάνεται με την αποκατάσταση της διαταραχθείσας ισορροπίας, με τη μέθοδο της αντίθετης από την πλεονάζουσα δύναμη». Οι αντιλήψεις αυτές τις βρίσκουμε ακέραιες στον Ιπποκράτη. Η ακριβής μείξη, η ισονομία, η συμμετρία, η αρμονία, βρίσκονται στη βάση των δογμάτων των Πυθαγορείων και του Ιπποκράτη.
Γράφει χαρακτηριστικά ο Ιπποκράτης: « Μέσα στον άνθρωπο υπάρχει και το πικρό και το αλμυρό, το γλυκό, το ξινό, το στυφό και το άνοστο και… τα συστατικά αυτά όταν αναμειγνύονται και ενώνονται μεταξύ τους, ούτε φαίνονται ούτε βλάπτουν τον άνθρωπο. Όταν όμως κάποιο απ΄όλα διαχωριστεί και μείνει μόνο του τότε φαίνεται να προκαλεί βλάβη .
Αν τρώμε πολλά γλυκά και υδρογονάνθρακες και έχει γίνει το σώμα μας σοκολάτα και Ζαχαροπλαστείο, έχει επέλθει ανισορροπία. Η επικράτηση των γλυκών σε βάρος του πικρού θα το πληρώσουμε και μάλιστα ακριβά. Οι όγκοι είναι γεμάτοι από ζάχαρη.
Αυτό απέδειξε ο Warburg. Το 2001 ένα ιατρικό συνέδριο στην Καρλσρούη της Γερμανίας, επιβεβαίωσε την παροιμία: «ότι είναι πικρό στο στόμα, είναι καλό στο στομάχι». Τονίστηκε ότι οι πικρές ουσίες, συμβάλλουν αποφασιστικά στη συνολική διαδικασία της πέψης..
Οι κινήσεις του στομάχου και του εντέρου εντείνονται και επιταχύνεται η προώθηση της τροφής. Διεγείρουν την έκκριση χολής και παγκρέατος, βελτιώνουν την πέψη των λευκωμάτων, πρωτεϊνών και λιπών.
Μειώνεται η αίσθηση του φουσκώματος και εμποδίζονται οι διαδικασίες ζύμωσης και σήψης που συντελούνται στο έντερο. Μέσω της βελτίωσης απορρόφησης της βιταμίνης Β12, οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν την παραγωγή αίματος, προάγουν την απορρόφηση των λιποδιαλυτών στοιχείων, όπως και του σιδήρου. Οι πικρές ουσίες υποστηρίζουν και τη δημιουργία βάσεων (αλκαλικό υψηλό ΡΗ) στον οργανισμό. Και δρουν μ΄αυτό τον τρόπο ενάντια στην υπεροξείδωση του αίματος. Σε περίπτωση συστηματικής λήψης των πικρών ουσιών, 1) δυναμώνει το συκώτι.
Το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει. Η χολή που παράγεται στο συκώτι είναι πικρή. Πως λοιπόν θα έχουμε παραγωγή πρώτης ποιότητας χολής, να διαλύει τα λίπη, αν δεν τρώμε πικρά;
Τροφοδοτώντας με ζάχαρη το συκώτι δεν παράγουμε πικρή χολή. 2) Βελτιώνεται ο μεταβολισμός και με τον τρόπο αυτό μειώνεται και η χοληστερίνη. Με τα πικρά μειώνονται και οι τιμές του σακχάρου. Ο καθένας το καταλαβαίνει. Το σάκχαρο προέρχεται από την κατάχρηση υδατανθράκων, όχι από την κατάχρηση πικρών ουσιών και η θεραπεία γίνεται με τα αντίθετα, έλεγε ο Ιπποκράτης. Πικρές ουσίες, όπως η Clucosonalat Sinigrin, είναι αντικαρκινικές. Πως δρουν οι πικρές ουσίες;
Η περίπτωση του βερίκοκου. Το κέντρο για τον καρκίνο είναι το συκώτι.
Να το διατυπώσω διαφορετικά.
Το συκώτι είναι για τον καρκίνο , ότι η καρδιά για το κυκλοφορικό. Το συκώτι είναι το κέντρο.
Δυνατό συκώτι διώχνει τον καρκίνο.
Ζαχαροποιημένο και σοκολατοποιημένο συκώτι ίσον καρκίνος. Η άμυνα και ο τερματοφύλακας του οργανισμού εναντίον του καρκίνου βρίσκονται στο συκώτι και το συκώτι θέλει πικρά για να λειτουργήσει σωστά, να αποθηκεύσει τις βιταμίνες. Γιατί δεν παρουσιάζεται καρκίνος στο λεπτό έντερο;
Ρωτήστε κάποιο γιατρό. Πολλοί δεν γνωρίζουν. Άλλοι απαντούν το ΡΗ, η μεγάλη ποσότητα γ – σφαιρίνης ( επηρεάζεται από το σελήνιο), ή λόγω της ταχείας διέλευσης… Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός, ότι – σύμφωνα με τη φυσιολογία- στο λεπτό έντερο χύνονται οι εκκρίσεις της χολής και του παγκρέατος που κάνουν αλκαλικό το ΡΗ του λεπτού εντέρου. Τα παγκρεατικά ένζυμα (θρυψίνη, χυμοθρυψίνη) και η χολή, είναι βασικής σημασίας για το περίεργο γεγονός, ότι στο λεπτό έντερο δεν εμφανίζεται σχεδόν ποτέ καρκίνος. Ο συνδυασμός και των δύο. Γιατί και στο πάγκρεας και στο χοληδόχο πόρο εμφανίζεται καρκίνος; Να θέσω διαφορετικά το ερώτημα. Αν είναι το ΡΗ ή η γ-σφαιρίνη η αιτία που το καρκίνου του λεπτού εντέρου είναι πρακτικά 0, γιατί δεν αυξάνουμε τις γ – σφαιρίνες ή δεν διορθώνουμε το ΡΗ του οργανισμού σε αλκαλικό; Ας θυμηθούμε τον Otto Warburg: 1) μεγάλη κατανάλωση γλυκόζης (γαλακτικό οξύ), 2) έλλειψη οξυγόνου, 3) χαμηλό (όξινο) ΡΗ. Η τριάδα των χαρακτηριστικών των καρκινικών κυττάρων. Πράγματι στο λεπτό έντερο υπάρχει αλκαλικό ΡΗ. Τα ένζυμα είναι πολύ ευαίσθητα. Η θερμοκρασία καταστρέφει τα εντελώς . Για να έχουμε λοιπόν πολλά ένζυμα, πρέπει να καταναλώνουμε ωμές τροφές. Έτσι θα ανεβάζουμε το επίπεδο των πεπτικών ενζύμων του εντέρου και θα έχουμε περισσότερα παγκρεατικά ένζυμα.
Κανόνας 2ος: Τουλάχιστον το 50% των τροφών ενός καρκινοπαθή πρέπει να είναι ωμές, για άριστη λειτουργία των παγκρεατικών ενζύμων.
Πώς το κουκούτσι του βερίκοκου σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα;
Η Β17 που περιέχεται στο κουκούτσι του βερίκοκου, στα πικραμύγδαλα και τα αμύγδαλα,
αποτελείται από δύο σάκχαρα (γλυκόζη) ένα βενζελδαύδη και ένα κυάνιο συνδεδεμένα μεταξύ τους. Όπως ο καθένας γνωρίζει, το κυάνιο είναι υψηλά τοξικό και σε μεγάλες ποσότητες θανατηφόρο. Όμως σ΄αυτή τη φυσική του μορφή είναι χημικά αδρανές. Υπάρχει μία ουσία, που μπορεί να ξεκλειδώσει το μόριο της βιταμίνης Β17 και να απελευθερώσει το κυάνιο του βερίκοκου. Η ουσία αυτή είναι το ένζυμο beta glucosidase (βήτα γλυκοσιδάση), που το καλούμε, το ένζυμο που ξεκλειδώνει. Όταν η βιταμίνη Β17, έρχεται σε επαφή μ΄ αυτό το ένζυμο, όχι μόνο απελευθερώνεται το κυάνιο, αλλά και η βενζελδαϊδη, η οποία είναι πολύ τοξική από μόνη της. Αυτές οι δύο ουσίες μαζί έχουν δηλητηριώδη ισχύ 100 φορές περισσότερο απ΄όσο κάθε μια χωριστά. Αυτό καλείται συνεργιστικό αποτέλεσμα. Ευτυχώς, το ένζυμο αυτό δεν βρίσκεται οπουδήποτε στον οργανισμό μας σε επικίνδυνο βαθμό, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα. Κάποτε δε 100 φορές περισσότερο απ΄ότι στα περιβάλλοντα υγιή κύτταρα. Αποτέλεσμα: Το δηλητήριο που απελευθερώνεται από το κουκούτσι του βερίκοκου και του αμύγδαλου στοχεύει στα καρκινικά κύτταρα και μόνο και τα σκοτώνει.
Υπάρχει επίσης ένα άλλο ένζυμο, που καλείται ροδανάση. Το ονομάζουνε προστατευτικό ένζυμο, για την ικανότητά του να προστατεύει και να ουδετεροποιεί το κυάνιο μετατρέποντάς το σε υποπροϊόντα ωφέλιμα για την υγεία. Αυτό το ένζυμο απαντάται σε μεγάλες ποσότητες σε κάθε σημείο του οργανισμού μας, εκτός από τα καρκινικά κύτταρα, τα οποία δεν προστατεύονται.:
Με λίγα λόγια η ροδανάση προστατεύει τους ιστούς από το κυάνιο ενώ δεν υπάρχει στα καρκινικά κύτταρα. Β γλυκοσιδάση απελευθερώνει το κυάνιο που σκοτώνει τον καρκίνο. Βρίσκεται στα καρκινικά κύτταρα, δεν βρίσκεται στα υγιή. Προσοχή εδώ. Ένα παράδειγμα από την ιστορία. Οι επιστήμονες γνωρίζουν πως το αντίδοτο στη δηλητηρίαση από κυάνιο, είναι η ζάχαρη. Αναφέρεται στην ιστορική απόπειρα δολοφονίας με κυανιούχο κάλιο κατά του Ρασπούτιν, μισητό πρόσωπο στην προεπαναστατική Ρωσία. Μολονότι ο Ρασπούτιν δηλητηριάστηκε με κυάνιο, δεν έπαθε τίποτα, διότι το κυανιούχο κάλιο είχε τοποθετηθεί μέσα σε γλυκά και σε κρασί. Αν και η δόση ήταν μεγάλη παρουσίασε ελάχιστα συμπτώματα δευτερεύοντα της δηλητηρίασης, όπως λόξυγκα, σιελόρροια κ.λ.π. Η ζάχαρη είχε εξουδετερώσει τη δράση του πολύ δραστικού δηλητηρίου. Τη λεπτομέρεια αυτή δεν τη γνώριζαν οι επίδοξοι δολοφόνοι. Ας φανταστούμε λοιπόν σήμερα έναν καρκινοπαθή που έχει καταναλώσει μεγάλες ποσότητες γλυκών, αναψυκτικών, ποτών, πατάτας, ή που η διατροφή του περιλαμβάνει κυρίως υδατάνθρακες, αν είναι δυνατόν να πάθει κάτι με λίγα κουκούτσια από βερίκοκα, όπως τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ είπαν, ακολουθώντας τα κελεύσματα των κυρίων τους στου Μεμόριαλ. Όπως δεν έπαθαν οι Χούντζας, όπως λέει η παράδοσή μας με το μυλωνά, όπως επιστημονικά το ανέλυσε ο Krebs με τη ροδανάση και τη Β γλυκοσιδάση, τα κουκούτσια από βερίκοκα είναι απολύτως ασφαλή. Αρχίζουμε σε περιπτώσεις διαγνωσμένου καρκίνου με 5 την ημέρα, την πρώτη βδομάδα., με 10 τη δεύτερη και χωρίς περιορισμό στη συνέχεια. Η όρεξη, η πέψη, ο μεταβολισμός, θα βελτιωθούν. Τα βερίκοκα είναι φρούτα εποχής και τα προμηθευόσαστε από το μανάβη της γειτονιάς. Από αυτό το αντικαρκινικό φάρμακο όχι μόνο δεν κερδίζουν οι φαρμακευτικές εταιρίες, αντίθετα ζημιώνουν.
Κλείστε τα αυτιά σας στα παπαγαλάκια των φαρμακευτικών εταιριών.
Τρώτε άφοβα κάθε μέρα από Λίγα κουκούτσια βερίκοκου και αμύγδαλα.
Πίνετε χυμό σιταρόχορτου που είναι πλούσιο σε αμυγδαλίνη.
Κανόνας 3ος: Τα καρκινικά κύτταρα έχουν όξινο (χαμηλό ΡΗ). Το ΡΗ το ισορροπεί το ασβέστιο η βιταμίνη D, το μαγνήσιο, το κάλιο, το βόριο. Το λεμόνι, βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου. Καταναλώνετε πολύ λεμόνι κάθε μέρα, όπως συστήνει η αντικαρκινική δίαιτα Μοερμαν στην Ολλανδία. Τρώτε χέλια (τεράστια πηγή βιταμίνης Δ 5000 ΙΘ (μονάδες) στα 100 γραμ. . Φρούτα , ειδικά σταφύλι (τεράστια πηγή καλίου). Λαχανικά (μπρόκολο, λάχανο, μωβ – άσπρο) καρότα, λαχανίδες ( τεράστια πηγή αφομοιώσιμου ασβεστίου), βλήτα (επίσης τεράστια πηγή ασβεστίου, βορίου), μαϊντανό (ειδικά για καρκίνο του πνεύμονα, ρόκα (ειδικά για καρκίνο των νεφρών), ραδίκια (με το ζουμί τους).
Κανόνας 4ος: Η υποξία (χαμηλό οξυγόνο), είναι χαρακτηριστικό της καρκινογένεσης. H χλωροφύλλη δίνει το οξυγόνο στα φυτά. Σύμφωνα με το μεγάλο γιατρό Max Gerson (7) που θεράπευσε τον νομπελίστα Αλμπερτ Σβάϊτσερ και αποδεδειγμένα 50 καρκινοπαθείς σύμφωνα με τις ακτινογραφίες τους πριν και μετά τη θεραπεία.
Οι πράσινοι χυμοί, τουλάχιστον 5 την ημέρα, δίνουν το απαιτούμενο οξυγόνο και υγεία στα κύτταρα.
Έχουμε έτσι απόπτωση (θάνατο, κυτταρική αυτοκτονία) των καρκινικών κυττάρων. Οι χυμοί της τσουκνίδας, φύλλων ελιάς, σέλινου, μαϊντανού και καρότου παίζουν σημαντικό ρόλο.
Ο Gerson μάλιστα, χρησιμοποιούσε ειδικό, αποχυμωτή, για τη διατήρηση όλων των θρεπτικών συστατικών. Όταν παρουσίασε τις ανίατες περιπτώσεις στο Κογκρέσο με όλα τα αποδεικτικά στοιχεία που τις συνόδευαν (εξετάσεις, ακτινογραφίες κ.λ.π.). Αντί να τον συγχαρούν, άρχισε ένα ανελέητο κυνηγητό εναντίον του. Έτσι δρουν οι φαρμακευτικές εταιρίες. Καταδιώκουν την αλήθεια. Τα ίδια έγιναν και στη Γαλλία με τον Μπελανσονί, γιατρό του προέδρου Μιτεράν κ.λ.π.
Κανόνας 5ος: Τρώτε άφθονο σκόρδο και κρεμμύδι μέχρι «σκασμού».
Σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα.
Γιατί τεράστιες ποσότητες; Υπάρχουν πολλοί σκουπιδιάρηδες στον οργανισμό μας που τον καθαρίζουν από τις τοξίνες και τα δηλητήρια. Το γκλοκουρονικό οξύ, είναι ένα απ΄ αυτά. Έχετε ακούσει κάτι για την εξέταση Β-γλυκουρονιδάση; Ρωτείστε το γιατρό σας. Στα βιβλία της καρδιολογίας αναφέρεται ως εξέταση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και πως συναντάται υψηλή σε σε αδενοκαρκινώματα, λεμφώματα, καρκινώματα από πλακώδη κύτταρα κ.λ.π. Τι κάνει η γλυκουρονιδάση; Καταστέλλει τη σύζευξη μεταξύ τοξίνης και του σκουπιδιάρη γλυκουρινικού οξέως με αποτέλεσμα οι τοξίνες να παραμένουν στον οργανισμό. Όσο περισσότερο σκόρδο και κρεμμύδι καταναλώνουμε, τόσο περισσότερο καταστέλλεται η δράση της β-γλυκουρουνιδάσης και αποβάλλονται οι τοξίνες από τον οργανισμό.
Το ασβέστιο παίζει επίσης σημαντικότατο ρόλο στη μείωση της δραστηριότητας της β-γλυκουρονιδάσης. Από την άλλη μεριά το γλυκουρονικό οξύ χρειάζεται μήλα μπρόκολα, ραπάνια, λάχανο (ειδικά μωβ), χαμομήλι. Επίσης τα κρεμμύδια μειώνουν σημαντικά τη γλυκόζη, όσο και την απάντηση της ινσουλίνης στη γλυκόζη. Το γλυκουρανικό οξύ συζεύγνυται με τη χολερυθρίνη από το ένζυμο UDT GT και απεκρίνεται στη χολή. Έχουμε καλύτερη λειτουργία της χολής και του συκωτιού. Ο γιατρός Χαβάκης έγραφε πως στην Τρασυλβανία, όπου οι κάτοικοι που στη διατροφή τους έχουν μεγάλη θέση τα κρεμμύδια, ο καρκίνος είναι σχεδόν άγνωστος. Επειδή η δράση των κρεμμυδιών στο σάκχαρο είναι γνωστή και στην ιατρική (βλέπε Βιοϊατρική, Κλινική Χημεία Ευάγγελος Σπανός, τόμος Α, σελ. 9).
Είναι αδιανόητο, οι καρκινοπαθείς και οι διαβητικοί να μην τρώνε πολλά κρεμμύδια. Ειδικά αν οι διαβητικοί τρώνε αρκετά φρέσκα κρεμμύδια, πέφτει ο δείκτης του σακχάρου.
Επίσης αν κάθε πρωί στίβουν ξερά κρεμμύδια και πίνουν μισό φλιτζάνι πέφτουν αισθητά η χοληστερίνη και το σάκχαρο. Ο δεύτερος ρόλος του κρεμμυδιού είναι ότι παρεμβαίνει στην τυροσίνη κινάση. Το κρεμμύδι, το μήλο και το γκρέιπφρουτ, περιέχουν κουερσετίνη, ένα βιοφλανοειδές. Η κουερσετίνη είναι σημαντικότατη, γιατί σταματά τη δράση μιας κατηγορίας ενζύμων που λέγονται κινάσες της τυροσίνης. Tα ένζυμα αυτά βρίσκονται στην κυτταρική μεμβράνη και στο εσωτερικό της και όταν ενεργοποιούνται εντέλουν τα καρκινικά κύτταρα να διασπαστούν και έτσι προκαλούνται οι μεταστάσεις. Για να μην δίδονται εντολές διαίρεσεις του κυττάρου και έτσι να αποτρέπονται οι μεταστάσεις, το μήνυμα είναι: τρώτε άφθονα κρεμμύδια. Υπάρχουν φάρμακα για την αναστολή δράσης της τυροσίνης κινάσης (Τυροφωστίνες). Ο στόχος των φαρμακευτικών εταιριών είναι σαφής: Θαυμάζουμε το Gleenvec ή τις τυροφωστίνες. Θαυματουργό το Gleenvec, καταπληκτική η επιστήμη! Μπράβο! Εμείς κερδίζουμε και οι καρκινοπαθείς είναι ευχαριστημένοι.! Κουβέντα όμως για το κρεμμύδι, που είναι το φυσικό Gleenvec. Πείτε μου!
Είχε άδικο ο Ιπποκράτης , όταν έγραφε: «Πιστεύω, ότι για να ασκήσει αποτελεσματικά το επάγγελμά του ένας γιατρός, είναι ανάγκη να γνωρίζει και μάλιστα να προσπαθήσει σκληρά να μάθει, όλα τα περί φύσης, δηλαδή ποιά επίδραση ασκούν στον άνθρωπο, ή τροφή, το ποτό και οι διάφορες συνήθειες σε κάθε άτομο ξεχωριστά. Δεν αρκεί να νομίζει απλά, ότι το τυρί είναι κακή τροφή, επειδή προκαλεί πόνο σε όποιον καταναλώνει μεγάλες ποσότητες. Πρέπει να μάθει, τι πόνο προκαλεί, για ποια αιτία και για ποιο , από όσα υπάρχουν μέσα στο σώμα είναι ακατάλληλο. Γιατί υπάρχουν πολλές άλλες τροφές και ποτά που είναι από τη φύση τους βλαβερά και επιδρούν στον άνθρωπο με ποικίλους τρόπους. Κάποιοι μπορούν να φάνε μεγάλες ποσότητες τυρί, χωρίς να τους πειράξει καθόλου. Αντίθετα τονώνει θαυμάσια όσους ωφελεί. Άλλοι όμως το αφομοιώνουν δύσκολα. Οι οργανισμοί είναι διαφορετικοί. Η γνώση αυτών θα θεράπευε τον άνθρωπο από τις αρρώστιες». Το ερώτημα παραμένει. Έχουν σήμερα γνώσεις οι γιατροί για τη θεραπευτική αξία των τροφών; Τι διδάσκονται για τη θεραπευτική τους δύναμη; Έχει άδικο ο Ιπποκράτης;
Κανόνας 6ος: Περιορίστε την Αποκρβοξυλάση της ορνιθίνης (ODC). Η Αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης είναι το ένζυμο κλειδί στη σύνθεση των πολυαμινών και παίζει σημαντικό ρόλο στη διαίρεση και ανάπτυξη του κυττάρου. Επανερχόμαστε στο μεγάλο ρόλο του συκωτιού.
Η εξίσωση, συκώτι = καρκίνος και καρκίνος = συκώτι, παίζει και εδώ το ρόλο της. Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης, είναι ηπατικό ένζυμο. Αν το σταματήσουμε, σταματούμε και την ανάπτυξη των όγκων.
Η αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης κάνει πολύ παρέα με την ινσουλίνη. Είναι στενές, πολύ στενές φιλενάδες. Επιρεάζοντας τις πολυαμίνες, προκαλούν αύξηση των όγκων, μεταστάσεις, αύξηση του βάρους. Επίσης ο συνδυασμός ινσουλίνης με σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) είναι θανατηφόρος. Οι σωματομεδίνες (IGF1 και IGF 2) μοιάζουν με την προϊσουλίνη και παίζουν σημαντικότατο ρόλο στη ρύθμιση του πολλαπλασιασμού και της λειτουργίας των κυττάρων. ΣΕ υποκλυκαιμία, σχετιζόμενη με όγκο η ( IGF1) είναι υψηλή. Ο όγκος έχει καταναλώσει, όλο το σάκχαρο και ζητάει και άλλο. Γι΄αυτό έχουμε υπογλυκαιμία. Η IGF1, είναι ο κύριος παράγοντας για τη διέγερση των λιποκυττάρων, επιτάχυνση της ανάπτυξης των όγκων και πρόκλησης φλεγμονών. Η ινσουλίνη συνοδεύεται από την IGF1, που διεγείρει την κυτταρική ανάπτυξη. Μεγάλη αύξηση της ινσουλίνης και των σωματομεδινών, διεγείρουν την αύξηση των καρκινικών κυττάρων, αλλά και την ικανότητά τους να κάνουν μεταστάσεις (8). Μεγάλη κατανάλωση ζάχαρης, συνδέεται με αύξηση της ινσουλίνης με την παρέα της IGF σε μια προσπάθεια του οργανισμού να ρίξει το σάκχαρο.Τη σκυτάλη μετά την ινσουλίνη, παίρνουν οι σωματομεδίνες και αποκαρβοξυλάση της οπνιθίνης. Αποτέλεσμα: Μεταστάσεις, αυξήσεις των όγκων.
Ας δούμε μερικές έρευνες. Η S. Hankinson της ιατρικής σχολής του Χάρβαρντ, απέδειξε, ότι από μια ομάδα γυναικών, ηλικίας κάτω των πενήντα, εκείνες με το υψηλότερο IGF, είχαν εφτά φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού( ομάδες ερευνητών από το Xάβαρντ, το Mac Gill κ.λ.π. έδειξαν το ίδιο αποτέλεσμα στον καρκίνο του προστάτη με 9 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα στους άνδρες που είχαν ψηλές σωματομεδίνες (10). Άλλες μελέτες έχουν δείξει [παρόμοια αποτελέσματα στον καρκίνο του παγκρέατος, του παχέος εντέρου, των ωοθηκών κ.λ.π.
Πως μειώνουμε την ινσουλίνη και τις φίλες της τις σωματομεδίνες; Κόβοντας με το μαχαίρι στους καρκινοπαθείς γλυκά, πατάτες, ψωμιά και γενικά τις επεξεργασμένες τροφές. Η εξέταση ινσουλίνης και σωματομεδινών (IGF1 και IGF2) είναι απαραίτητες. Έρευνες έχουν δείξει, ότι η πλήρης αποχή από τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες μειώνει θεαματικά τα επίπεδα ινσουλίνης και IGF.
Για την αναστολή της ODC (αποκαρβοξυλάση της ορνιθίνης), το σκόρδο, το τσάι, το ρόδι ο χυμός από φύλα ελιάς, τα καρύδια, τα κρεμμύδια, τα κεράσια και όλα τα πικρά παίζουν σημαντικότατο ρόλο.
Όταν πέσουν η ινσουλίνη και οι σωματομεδίνες, ο οργανισμός αποβάλλει τα σάκχαρα. Το σώμα – ζαχαροπλαστείο, διώχνει τον καρκίνο πετώντας τα στοιχεία που τον θρέφουν.
http://santosight.blogspot.com
Τρίτη 19 Απριλίου 2011
Εξέταση δείχνει το Αλτσχάιμερ 10 χρόνια πρίν
Η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου μπορεί να εντοπίζει τους ασθενείς που θα αναπτύξουν Άλτσχαϊμερ πολλά χρόνια πριν εκδηλώσουν τα πρώτα συμπτώματα, σύμφωνα με μία νέα, μικρή μελέτη.
Επιστήμονες από το Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης και το Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Rush, διαπίστωσαν πως ορισμένα τμήματα του εγκεφάλου των ασθενών συρρικνώνονται έως και μία δεκαετία πριν γίνουν εμφανή τα πρώτα συμπτώματα της νόσου.
Η μελέτη αυτή ενισχύει την άποψη ότι τελικά το Άλτσχαϊμερ δεν αναπτύσσεται στην τρίτη ηλικία, αλλά ξεκινάει από τα 50 μας χρόνια ή και νωρίτερα ακόμα.
Όπως αναφέρει η επιθεώρηση «Neyrology», στη νέα μελέτη συμμετείχαν 65 εθελοντές, οι οποίοι κατά την έναρξή της είχαν φυσιολογική νοητική λειτουργία.
Οι εθελοντές υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου και μετρήθηκε το πάχος ορισμένων τμημάτων του εγκεφάλου τους.
Το 20% από εκείνους με μέσου πάχους τμήματα ανέπτυξαν χρόνια αργότερα νόσο του Άλτσχαϊμερ – το ίδιο και το 55% όσων είχαν τα πιο λεπτά εγκεφαλικά τμήματα.
Αντιθέτως, τη νόσο δεν εκδήλωσε κανένας από τους εθελοντές που είχαν το μεγαλύτερο πάχος στα τμήματα που μετρήθηκαν.
«Μετρήσαμε τις περιοχές που ξέρουμε από προγενέστερες μελέτες ότι αλλοιώνονται σε περίπτωση Άλτσχαϊμερ, δηλαδή τον μέσο κροταφικό λοβό, τον κροταφικό πόλο και κάποιες άλλες», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Μπραντ Ντίκερσον, νευροεπιστήμονας στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης.
«Τελικά διαπιστώσαμε πως όσοι αναπτύσσουν τελικά τη νόσο, παρουσιάζουν συρρίκνωση των τμημάτων αυτών πολλά χρόνια πριν εκδηλώσουν το οποιοδήποτε σύμπτωμα».
Υπολογίζεται ότι σχεδόν 200.000 άνθρωποι στη χώρα μας πάσχουν από νόσο του Άλτσχαϊμερ, η οποία είναι η συχνότερη μορφή άνοιας, ενώ παγκοσμίως υπολογίζεται ότι προσβάλλει έναν στους 14 ανθρώπους ηλικίας άνω των 65 ετών.
Τα ευρήματα της νέας μελέτης υποδηλώνουν ότι εφ’ όσον η ασθένεια αρχίζει πολύ πριν από αυτή την ηλικία, πιθανώς θα πρέπει να αρχίσει η λήψη της απαιτούμενης φαρμακευτικής αγωγής από την μέση ηλικία, γεγονός που καθιστά ζωτική την έγκαιρη διάγνωση.
Προς το παρόν, όμως, δεν υπάρχει εξέταση πρώιμης διάγνωσης.
Πηγή :ΤΑ ΝΕΑ
Επιστήμονες από το Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης και το Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Rush, διαπίστωσαν πως ορισμένα τμήματα του εγκεφάλου των ασθενών συρρικνώνονται έως και μία δεκαετία πριν γίνουν εμφανή τα πρώτα συμπτώματα της νόσου.
Η μελέτη αυτή ενισχύει την άποψη ότι τελικά το Άλτσχαϊμερ δεν αναπτύσσεται στην τρίτη ηλικία, αλλά ξεκινάει από τα 50 μας χρόνια ή και νωρίτερα ακόμα.
Όπως αναφέρει η επιθεώρηση «Neyrology», στη νέα μελέτη συμμετείχαν 65 εθελοντές, οι οποίοι κατά την έναρξή της είχαν φυσιολογική νοητική λειτουργία.
Οι εθελοντές υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου και μετρήθηκε το πάχος ορισμένων τμημάτων του εγκεφάλου τους.
Το 20% από εκείνους με μέσου πάχους τμήματα ανέπτυξαν χρόνια αργότερα νόσο του Άλτσχαϊμερ – το ίδιο και το 55% όσων είχαν τα πιο λεπτά εγκεφαλικά τμήματα.
Αντιθέτως, τη νόσο δεν εκδήλωσε κανένας από τους εθελοντές που είχαν το μεγαλύτερο πάχος στα τμήματα που μετρήθηκαν.
«Μετρήσαμε τις περιοχές που ξέρουμε από προγενέστερες μελέτες ότι αλλοιώνονται σε περίπτωση Άλτσχαϊμερ, δηλαδή τον μέσο κροταφικό λοβό, τον κροταφικό πόλο και κάποιες άλλες», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Μπραντ Ντίκερσον, νευροεπιστήμονας στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης.
«Τελικά διαπιστώσαμε πως όσοι αναπτύσσουν τελικά τη νόσο, παρουσιάζουν συρρίκνωση των τμημάτων αυτών πολλά χρόνια πριν εκδηλώσουν το οποιοδήποτε σύμπτωμα».
Υπολογίζεται ότι σχεδόν 200.000 άνθρωποι στη χώρα μας πάσχουν από νόσο του Άλτσχαϊμερ, η οποία είναι η συχνότερη μορφή άνοιας, ενώ παγκοσμίως υπολογίζεται ότι προσβάλλει έναν στους 14 ανθρώπους ηλικίας άνω των 65 ετών.
Τα ευρήματα της νέας μελέτης υποδηλώνουν ότι εφ’ όσον η ασθένεια αρχίζει πολύ πριν από αυτή την ηλικία, πιθανώς θα πρέπει να αρχίσει η λήψη της απαιτούμενης φαρμακευτικής αγωγής από την μέση ηλικία, γεγονός που καθιστά ζωτική την έγκαιρη διάγνωση.
Προς το παρόν, όμως, δεν υπάρχει εξέταση πρώιμης διάγνωσης.
Πηγή :ΤΑ ΝΕΑ
Το πρωινό και η διατροφή μας
Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, οι μισοί σχεδόν Έλληνες δεν τρώνε τίποτε άλλο το πρωί πέρα από έναν καφέ – μία συνήθεια που αρχίζει λίγο πριν από την εφηβεία και απ’ ό,τι φαίνεται μας συνοδεύει εσαεί.
Για τους ειδικούς, αυτό είναι ό,τι το χειρότερο καθώς το πρωινό είναι το γεύμα που «σπάει» την ολονύχτια νηστεία, αναπληρώνει τα αποθέματα γλυκόζης (σακχάρου) του οργανισμού και μας τροφοδοτεί με τα θρεπτικά συστατικά που χρειαζόμαστε για να είμαστε γεμάτοι ενέργεια όλη την ημέρα.
Όπως εξηγούν ο κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος Δημήτρης Π. Μπερτζελέτος, γενικός γραμματέας της Ένωσης Διαιτολόγων-Διατροφολόγων Ελλάδας, και ο κλινικός διαιτολόγος-βιολόγος Χάρης Δημοσθενόπουλος, προϊστάμενος του Διαιτολογικού Τμήματος στο Λαϊκό Νοσοκομείο της Αθήνας, η γλυκόζη είναι η πηγή ενέργειας του οργανισμού, η οποία διασπάται και απορροφάται από τους υδατάνθρακες (λ.χ. ψωμί, ζυμαρικά, δημητριακά, φρούτα) που τρώμε.
Το πρωί, έπειτα από παραμονή επί 6 έως και 12 ώρες δίχως φαγητό, τα επίπεδα γλυκόζης στο σώμα είναι μειωμένα. Ο οργανισμός αντισταθμίζει την μείωση αυτή απελευθερώνοντας την γλυκόζη που έχει αποθηκευτεί στον μυϊκό ιστό και στο ήπαρ με τη μορφή του γλυκογόνου.
Όταν χρησιμοποιηθεί και η ενέργεια από το γλυκογόνο, ο οργανισμός αρχίζει να διασπά λιπαρά οξέα για να τροφοδοτηθεί με την ενέργεια που του χρειάζεται. Εάν εμείς δεν φάμε υδατάνθρακες, τα λιπαρά οξέα οξειδώνονται εν μέρει, γεγονός που μπορεί να ελαττώσει τα επίπεδα της ενέργειας στον οργανισμό.
Και μετά, είναι τα υπόλοιπα θρεπτικά συστατικά. Πολλές βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και άλλες ουσίες δεν παράγονται από τον οργανισμό, αλλά τις προσλαμβάνει μόνον μέσω της τροφής. Αν όμως εμείς δεν τρώμε συστηματικά (συνιστώνται τρία κύρια γεύματα την ημέρα και δύο σνακ), ο οργανισμός δεν τροφοδοτείται με όλα όσα χρειάζεται για να λειτουργεί ομαλά – και μπορεί εμείς να νιώθουμε μια χαρά, αλλά εκείνος υποφέρει.
Συνέπειες της παράλειψης
Το πόσο υποφέρει ο οργανισμός από την έλλειψη του πρωινού έχει διερευνηθεί σε πολυάριθμες μελέτες, οι οποίες έχουν συσχετίσει την παράλειψή του με πολλά δεινά. Μερικά από αυτά είναι τα εξής:
* Μειωμένη μνήμη και ικανότητα συγκέντρωσης. Η κατανάλωση του πρωινού βελτιώνει τη μνήμη και την ικανότητα εκμάθησης νέων πραγμάτων - γι’ αυτό λ.χ. οι ειδικοί συνιστούν στους μαθητές και στους φοιτητές να μην πηγαίνουν ποτέ για μάθημα με άδειο στομάχι. Επιπλέον, βελτιώνει την ικανότητα συγκέντρωσης, σε οτιδήποτε απαιτεί την αμέριστη προσοχή μας.
Μια από τις πολλές μελέτες που έχουν διεξαχθεί επί του θέματος κατέδειξε ότι οι ενήλικες που τρώνε πρωινό πετυχαίνουν σε ειδικά τεστ αξιολόγησης της μνήμης και άλλων νοητικών λειτουργιών επιδόσεις κατά 20% καλύτερες απ’ ό,τι όσοι δεν τρώνε.
Αυτό οφείλεται στο ότι το πρωινό αυξάνει τα επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα, η οποία είναι απαραίτητη για να δημιουργηθεί η ακετυλοχολίνη – μια χημική ουσία του εγκεφάλου που διεγείρει τη μνήμη, εξηγεί ο κ. Μπερτζελέτος.
* Κακή ψυχική διάθεση και μειωμένες επιδόσεις στα μαθήματα. Μελέτη του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Annals of Nutrition and Metabolism» έδειξε πως οι φοιτητές που τρώνε πρωινό πετυχαίνουν κατά 40% υψηλότερους βαθμούς στα μαθηματικά έναντι όσων δεν τρώνε, ενώ χάνουν και λιγότερες μέρες από τα μαθήματα.
Αντιθέτως, όσοι δεν τρώνε πρωινό έχουν διπλάσιες πιθανότητες να δηλώσουν καταπιεσμένοι από τα μαθήματα και το σχολικό περιβάλλον, και τετραπλάσιες να παραπονούνται για άγχος.
Όταν, εξάλλου, κάποιοι από τους φοιτητές που σπανίως έτρωγαν πρωινό, αποφάσισαν να το εντάξουν στη ζωή τους, οι βαθμοί τους στα μαθηματικά βελιώθηκαν, ενώ μειώθηκαν τα επίπεδά κατάθλιψης, άγχους και υπερκινητικότητας.
* Κακή καρδιολογική υγεία. Το 2008 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Harvard Heart Letter» μελέτη που έδειξε πως η παράλειψη του πρωινού τριπλασιάζει τις πιθανότητες δημιουργίας θρομβώσεων στο αίμα, οι οποίες είναι καλά τεκμηριωμένο πως συμβαίνουν συχνότερα το πρωί.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα αιμοπετάλια (είναι τα κύτταρα του αίματος που «κολλάνε» μεταξύ τους για να δημιουργηθεί ένας θρόμβος) έχουν αυξημένη συγκολλητική ικανότητα το πρωί, αλλά το πρωινό φαγητό την μειώνει, ελαττώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφράγματος.
Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι τα εμπλουτισμένα με φυλλικό (ή φολικό) οξύ δημητριακά συμβάλλουν στον περιορισμό της ομοκυστεϊνης – ενός αμινοξέος στομ αίμα, το οποίο σε υψηλά επίπεδα αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής.
Πριν από λίγους μήνες, εξάλλου, δημοσιεύθηκε στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Κλινικής Διατροφής» μελέτη σε 2.184 εθελοντές, η οποία έδειξε πως η συστηματική παράλειψη του πρωινού αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης σοβαρής καρδιοπάθειας πριν καλά-καλά γίνει κανείς 30 ετών. Και αυτό, διότι αυξάνεικατακόρυφα τον κίνδυνο παχυσαρκίας, συσσώρευσης των περιττών κιλών στην κοιλιά, αυξημένης χοληστερόλης και διαβήτη.
Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη, ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για όσους έπαψαν από την παιδική ηλικία να τρώνε πρωινό και δεν το ξανάβαλαν στη ζωή τους μετά την ενηλικίωση.
* Αύξηση του σωματικού βάρους. Μελέτη του Πανεπιστημίου της Μινεσότα που δημοσιεύθηκε πριν από λίγα χρόνια στην επιθεώρηση «Pediatrics» έδειξε πως οι έφηβοι που καθημερινά τρώνε ένα υγιεινό, πλήρες πρωινό έχουν χαμηλότερο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) σε σύγκριση με όσους δεν τρώνε, ακόμα κι αν στην διάρκεια της ημέρας προσλαμβάνουν περισσότερες θερμίδες.
Μάλιστα ο επικεφαλής ερευνητής δρ Μαρκ Περέιρα εξήγησε πως, σύμφωνα με τη μελέτη, οτιδήποτε και να περιλαμβάνει το πρωινό, είναι καλύτερο από το να το παραλείπει ένας έφηβος εντελώς. «Σαφώς είναι προτιμότερο να καταναλώνεται ένα υγιεινό πρωινό – λ.χ. δημητριακά ολικής αλέσεως με γάλα - αλλά τα στοιχεία μας υποδηλώνουν ότι οτιδήποτε κι αν τρώνε οι έφηβοι, είναι καλύτερα από το να μην τρώνε τίποτε απολύτως», δήλωσε.
Γάλλοι ερευνητές εξάλλου διαπίστωσαν πως οι ενήλικες που τρώνε καθημερινά πρωινό, έχουν μικρότερη συσσώρευση λίπους στην κοιλιά. Επιπλέον, βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν, μελετώντας 7.000 μεσήλικες άνδρες και γυναίκες στο Νόρφολκ, πως όσοι έτρωγαν πρωινό, πάχαιναν λιγότερο.
Μια άλλη μεγάλη μελέτη κατέδειξε ότι οι γυναίκες που αγνοούν το πρωινό, τελικά «αποζημιώνουν» τον εαυτό τους με κατανάλωση περισσότερων θερμίδων στα υπόλοιπα γεύματα και σνακ της ημέρας.
Όπως έχουν δείξει άλλες μελέτες, όταν ένας άνθρωπος δεν τρώει σε τακτά χρονικά διαστήματα ή/και παραλείπει κάποιο γεύμα (συνήθως παραλείπουμε το πρωινό), διαταράσσεται ένας μηχανισμός του εγκεφάλου που στέλνει ένα μήνυμα στο σώμα για να μην αποθηκεύει λίπος. Ο μηχανισμός αυτός λειτουργεί μόνον όταν υπάρχει επάρκεια τροφής – και η παράλειψη του πρωινού εκλαμβάνεται από τον οργανισμό ως έλλειψη τροφής, οπότε «μπαίνει» σε κατάσταση «λιμού», αποθηκεύοντας όσο περισσότερο λίπος μπορεί, κατά τον κ. Μπερτζελέτο.
Και άλλα οφέλη...
Είναι προφανές, ότι όποιος αρχίζει καθημερινά την ημέρα του με ένα καλό, υγιεινό πρωινό, είναι σημαντικά προστατευμένος από τα παραπάνω. Ωστόσο, το πρόγευμα έχει και άλλα οφέλη να παράσχει στην υγεία μας:
* «Ξυπνάει» τον μεταβολισμό. Πολλές μελέτες έχουν δείξει πως το φαγητό νωρίς το πρωί ενεργοποιεί τον μεταβολισμό και τον διατηρεί ενεργό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Η πιο πρόσφατη από αυτές πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα, στο Μπέρμιγχαμ, και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «International Journal of Obesity».
Το συμπέρασμά της ήταν πως το πρώτο γεύμα που τρώμε όταν ξυπνάμε, είναι αυτό που προγραμματίζει τον μεταβολισμό μας για την υπόλοιπη μέρα, και ότι αυτό το πρώτο γεύμα πρέπει απαραιτήτως να περιέχει λίπη, για να διατηρηθεί ο μεταβολισμός σε υψηλά επίπεδα έως το βράδυ.
* Αυξάνει την επιτυχία της δίαιτας. Μελέτη σε περισσότερους από 3.000 υπέρβαρους και παχύσαρκους εθελοντές, που δημοσιεύθηκε προ ετών στην επιθεώρηση «Obesity Research», έδειξε πως όσοι έκαναν δίαιτα και στο πλαίσιό της έτρωγαν πρωινό, κατόρθωσαν να χάσουν περισσότερα κιλά απ’ ό,τι όσοι απέφευγαν το πρωινό.Και το καλύτερο: όσοι δεν έβγαλαν το πρωινό από τη ζωή τους μετά το τέλος του προγράμματος αδυνατίσματος, είχαν περισσότερες πιθανότητες να διατηρήσουν το νέο τους βάρος.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Commonwealth στη Βιρτζίνια, εξάλλου, υπέβαλλαν σε ένα πρόγραμμα αδυνατίσματος 96 υπέρβαρους και παχύσαρκους εθελοντές, φροντίζοντας να δίνουν στους μισούς από αυτούς σχεδόν τις μισές θερμίδες της ημέρας το πρωί, ενώ οι υπόλοιποι μοίραζαν εξίσου τις θερμίδες τους στα κύρια γεύματα. Μετά από οκτώ μήνες, οι εθελοντές που έτρωγαν πολύ καλά το πρωί είχαν χάσει σχεδόν το 20% του αρχικού σωματικού βάρους τους, ενώ οι υπόλοιποι το 5%.
Το συμπέρασμα των ερευνητών ήταν πως το μικρό πρωινό γεύμα μπορεί στην πραγματικότητα να «ανοίγει» την όρεξη των ατόμων που κάνουν δίαιτα, ενώ όταν τρώνε το πρωί τις μισές ημερήσιες θερμίδες, μακροπρόθεσμα αδυνατίζουν πολύ περισσότερο.
Η μελέτη αυτή έδειξε επίσης πως σημασία φάνηκε να έχει και το τι έτρωγαν οι εθελοντές για πρωινό: αυτό που φάνηκε να τους αδυνατίζει περισσότερο ήταν η κατανάλωση υδατανθράκων (λ.χ. ψωμί και δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα) αλλά και λιπών (λ.χ. μαργαρίνη, βούτυρο), ενώ λιγότερο αδυνάτιζε το πρωινό που περιείχε κυρίως πρωτεΐνες (π.χ. γιαούρτι, τυρί ή ζαμπόν) και λίπη.
Άλλη μελέτη έδειξε ότι το πλούσιο πρωινό ελέγχει την επιθυμία για κατανάλωση γλυκών στη διάρκεια της ημέρας.
Ωστόσο, το πλούσιο πρωινό δεν πρέπει να αποτελεί τον κανόνα για όσους δεν κάνουν δίαιτα, διότι άλλες μελέτες – όπως μια γερμανική που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Nutrition Journal» - έχουν δείξει πως αν κάποιος τρώει και πολύ το πρωί, και ό,τι μπορεί την υπόλοιπη μέρα, τελικά παχαίνει.
* Βελτιώνει γενικά τη διατροφή. Πολλές μελέτες έχουν δείξει πως όσοι τρώνε πρωινό, καταναλώνουν καθημερινά περισσότερα θρεπτικά συστατικά απ’ ό,τι όσοι δεν τρώνε. Και αυτό, διότι ορισμένα από τα παραδοσιακά συστατικά του πρωινού (λ.χ. ο φρουτοχυμός, τα γαλακτοκομικά προϊόντα) είναι πλούσια σε θρεπτικές ουσίες όπως το ασβέστιο, ο σίδηρος, ο ψευδάργυρος, οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, η βιταμίνη C και οι φυτικές ίνες.
Η πιο πρόσφατη από αυτές τις μελέτες πραγματοποιήθηκε σε 1.330 κορίτσια εφηβικής ηλικίας από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον. Όπως έγραψαν στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of the American Dietetic Association», όσες έτρωγαν καθημερινά πρωινό, κατανάλωναν λιγότερες θερμίδες από γλυκά και αλμυρά σνακ, καθώς και από αναψυκτικά με ζάχαρη, σε σύγκριση με όσες έτρωγαν πρωινό σπανίως.
* Ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση. Πριν από λίγες εβδομάδες, ανακοινώθηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Καρδιάς μελέτη σε 13.368 άντρες που έδειξε πως όσοι τρώνε καθημερινά δημητριακά για πρωινό – κατά προτίμηση, ολικής αλέσεως – έχουν 20% λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν υπέρταση αργότερα στη ζωή τους.
Οι ερευνητές από το Ιατρικό Κέντρο Beth Israel Deaconess που πραγματοποίησαν την μελέτη εικάζουν πως η προστατευτική δράση των δημητριακών οφείλεται στις φυτικές ίνες και στα άλλα θρεπτικά συστατικά τους, που αυξάνουν την ευαισθησία του οργανισμού στην ινσουλίνη και μειώνουν τη φλεγμονή.
* Χαρίζει χρόνια στη ζωή. Μελέτη με 7.000 εθελοντές από την κομητεία Αλαμέντα, της Καλιφόρνια, έδειξε ότι η καθημερινή κατανάλωση πρωινού γεύματος αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες μακροζωίας.
Όπως έδειξε η μελέτη, οι άντρες που τρώνε πρωινό και αποφεύγουν το τσιμπολόγημα μεταξύ των γευμάτων, μειώνουν κατά 50% τις πιθανότητες θανάτου μέσα στην επόμενη δεκαετία σε σύγκριση με όσους δεν τρώνε πρωινό και τσιμπολογούν.
Το εκπληκτικό είναι πως σε αυτή την ομάδα εθελοντών, η καθημερινή κατανάλωση ενός καλού πρωινού φάνηκε να είναι εξίσου ισχυρός προάγγελος μακροζωίας με την αποφυγή του καπνίσματος και την συστηματική γυμναστική!
Απαραίτητο για τα παιδιά
Η παράλειψη του πρωινού γεύματος μόνο προβλήματα έχει να προκαλέσει στα παιδιά.
Σύμφωνα με την Αμερικανική Διαιτητική Εταιρεία, τα παιδιά που πηγαίνουν με άδειο στομάχι στο σχολείο έχουν μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης της προσοχής, ελαττωμένη ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, χειρότερο συντονισμό ματιών-χεριών και είναι λιγότερο δημιουργικά σε σύγκριση με όσα καθημερινά τρώνε πρωινό.
Επιπλέον, η παράλειψη του πρωινού συσχετίζεται με μειωμένη αντοχή στη γυμναστική και στα αθλήματα, καθώς και με αυξημένες απουσίες από το σχολείο.
Και σαν να μην έφταναν όλ’ αυτά, μελέτες έχουν δείξει πως η έλλειψη πρωινού στα παιδιά έχει ως συνέπεια την ανεπαρκή ανάπτυξή τους και την αύξηση του κινδύνου αναπτύξεως διαβήτη τύπου 2, υπέρτασης και αυξημένης χοληστερόλης αργότερα στη ζωή.
Πολύ συχνά, εξάλλου, τα παιδιά που δεν τρώνε πρωινό είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα, καθώς συνηθίζουν να καταναλώνουν παχυντικά τρόφιμα στα διαλείμματα ή «πέφτουν με τα μούτρα» στο πιάτο τους όταν έρθει η ώρα να φάνε το μεσημέρι.
Πηγή : ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ
Για τους ειδικούς, αυτό είναι ό,τι το χειρότερο καθώς το πρωινό είναι το γεύμα που «σπάει» την ολονύχτια νηστεία, αναπληρώνει τα αποθέματα γλυκόζης (σακχάρου) του οργανισμού και μας τροφοδοτεί με τα θρεπτικά συστατικά που χρειαζόμαστε για να είμαστε γεμάτοι ενέργεια όλη την ημέρα.
Όπως εξηγούν ο κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος Δημήτρης Π. Μπερτζελέτος, γενικός γραμματέας της Ένωσης Διαιτολόγων-Διατροφολόγων Ελλάδας, και ο κλινικός διαιτολόγος-βιολόγος Χάρης Δημοσθενόπουλος, προϊστάμενος του Διαιτολογικού Τμήματος στο Λαϊκό Νοσοκομείο της Αθήνας, η γλυκόζη είναι η πηγή ενέργειας του οργανισμού, η οποία διασπάται και απορροφάται από τους υδατάνθρακες (λ.χ. ψωμί, ζυμαρικά, δημητριακά, φρούτα) που τρώμε.
Το πρωί, έπειτα από παραμονή επί 6 έως και 12 ώρες δίχως φαγητό, τα επίπεδα γλυκόζης στο σώμα είναι μειωμένα. Ο οργανισμός αντισταθμίζει την μείωση αυτή απελευθερώνοντας την γλυκόζη που έχει αποθηκευτεί στον μυϊκό ιστό και στο ήπαρ με τη μορφή του γλυκογόνου.
Όταν χρησιμοποιηθεί και η ενέργεια από το γλυκογόνο, ο οργανισμός αρχίζει να διασπά λιπαρά οξέα για να τροφοδοτηθεί με την ενέργεια που του χρειάζεται. Εάν εμείς δεν φάμε υδατάνθρακες, τα λιπαρά οξέα οξειδώνονται εν μέρει, γεγονός που μπορεί να ελαττώσει τα επίπεδα της ενέργειας στον οργανισμό.
Και μετά, είναι τα υπόλοιπα θρεπτικά συστατικά. Πολλές βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και άλλες ουσίες δεν παράγονται από τον οργανισμό, αλλά τις προσλαμβάνει μόνον μέσω της τροφής. Αν όμως εμείς δεν τρώμε συστηματικά (συνιστώνται τρία κύρια γεύματα την ημέρα και δύο σνακ), ο οργανισμός δεν τροφοδοτείται με όλα όσα χρειάζεται για να λειτουργεί ομαλά – και μπορεί εμείς να νιώθουμε μια χαρά, αλλά εκείνος υποφέρει.
Συνέπειες της παράλειψης
Το πόσο υποφέρει ο οργανισμός από την έλλειψη του πρωινού έχει διερευνηθεί σε πολυάριθμες μελέτες, οι οποίες έχουν συσχετίσει την παράλειψή του με πολλά δεινά. Μερικά από αυτά είναι τα εξής:
* Μειωμένη μνήμη και ικανότητα συγκέντρωσης. Η κατανάλωση του πρωινού βελτιώνει τη μνήμη και την ικανότητα εκμάθησης νέων πραγμάτων - γι’ αυτό λ.χ. οι ειδικοί συνιστούν στους μαθητές και στους φοιτητές να μην πηγαίνουν ποτέ για μάθημα με άδειο στομάχι. Επιπλέον, βελτιώνει την ικανότητα συγκέντρωσης, σε οτιδήποτε απαιτεί την αμέριστη προσοχή μας.
Μια από τις πολλές μελέτες που έχουν διεξαχθεί επί του θέματος κατέδειξε ότι οι ενήλικες που τρώνε πρωινό πετυχαίνουν σε ειδικά τεστ αξιολόγησης της μνήμης και άλλων νοητικών λειτουργιών επιδόσεις κατά 20% καλύτερες απ’ ό,τι όσοι δεν τρώνε.
Αυτό οφείλεται στο ότι το πρωινό αυξάνει τα επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα, η οποία είναι απαραίτητη για να δημιουργηθεί η ακετυλοχολίνη – μια χημική ουσία του εγκεφάλου που διεγείρει τη μνήμη, εξηγεί ο κ. Μπερτζελέτος.
* Κακή ψυχική διάθεση και μειωμένες επιδόσεις στα μαθήματα. Μελέτη του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Annals of Nutrition and Metabolism» έδειξε πως οι φοιτητές που τρώνε πρωινό πετυχαίνουν κατά 40% υψηλότερους βαθμούς στα μαθηματικά έναντι όσων δεν τρώνε, ενώ χάνουν και λιγότερες μέρες από τα μαθήματα.
Αντιθέτως, όσοι δεν τρώνε πρωινό έχουν διπλάσιες πιθανότητες να δηλώσουν καταπιεσμένοι από τα μαθήματα και το σχολικό περιβάλλον, και τετραπλάσιες να παραπονούνται για άγχος.
Όταν, εξάλλου, κάποιοι από τους φοιτητές που σπανίως έτρωγαν πρωινό, αποφάσισαν να το εντάξουν στη ζωή τους, οι βαθμοί τους στα μαθηματικά βελιώθηκαν, ενώ μειώθηκαν τα επίπεδά κατάθλιψης, άγχους και υπερκινητικότητας.
* Κακή καρδιολογική υγεία. Το 2008 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Harvard Heart Letter» μελέτη που έδειξε πως η παράλειψη του πρωινού τριπλασιάζει τις πιθανότητες δημιουργίας θρομβώσεων στο αίμα, οι οποίες είναι καλά τεκμηριωμένο πως συμβαίνουν συχνότερα το πρωί.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα αιμοπετάλια (είναι τα κύτταρα του αίματος που «κολλάνε» μεταξύ τους για να δημιουργηθεί ένας θρόμβος) έχουν αυξημένη συγκολλητική ικανότητα το πρωί, αλλά το πρωινό φαγητό την μειώνει, ελαττώνοντας έτσι τον κίνδυνο εμφράγματος.
Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι τα εμπλουτισμένα με φυλλικό (ή φολικό) οξύ δημητριακά συμβάλλουν στον περιορισμό της ομοκυστεϊνης – ενός αμινοξέος στομ αίμα, το οποίο σε υψηλά επίπεδα αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής.
Πριν από λίγους μήνες, εξάλλου, δημοσιεύθηκε στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Κλινικής Διατροφής» μελέτη σε 2.184 εθελοντές, η οποία έδειξε πως η συστηματική παράλειψη του πρωινού αυξάνει τον κίνδυνο εκδήλωσης σοβαρής καρδιοπάθειας πριν καλά-καλά γίνει κανείς 30 ετών. Και αυτό, διότι αυξάνεικατακόρυφα τον κίνδυνο παχυσαρκίας, συσσώρευσης των περιττών κιλών στην κοιλιά, αυξημένης χοληστερόλης και διαβήτη.
Σύμφωνα με αυτή τη μελέτη, ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για όσους έπαψαν από την παιδική ηλικία να τρώνε πρωινό και δεν το ξανάβαλαν στη ζωή τους μετά την ενηλικίωση.
* Αύξηση του σωματικού βάρους. Μελέτη του Πανεπιστημίου της Μινεσότα που δημοσιεύθηκε πριν από λίγα χρόνια στην επιθεώρηση «Pediatrics» έδειξε πως οι έφηβοι που καθημερινά τρώνε ένα υγιεινό, πλήρες πρωινό έχουν χαμηλότερο Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) σε σύγκριση με όσους δεν τρώνε, ακόμα κι αν στην διάρκεια της ημέρας προσλαμβάνουν περισσότερες θερμίδες.
Μάλιστα ο επικεφαλής ερευνητής δρ Μαρκ Περέιρα εξήγησε πως, σύμφωνα με τη μελέτη, οτιδήποτε και να περιλαμβάνει το πρωινό, είναι καλύτερο από το να το παραλείπει ένας έφηβος εντελώς. «Σαφώς είναι προτιμότερο να καταναλώνεται ένα υγιεινό πρωινό – λ.χ. δημητριακά ολικής αλέσεως με γάλα - αλλά τα στοιχεία μας υποδηλώνουν ότι οτιδήποτε κι αν τρώνε οι έφηβοι, είναι καλύτερα από το να μην τρώνε τίποτε απολύτως», δήλωσε.
Γάλλοι ερευνητές εξάλλου διαπίστωσαν πως οι ενήλικες που τρώνε καθημερινά πρωινό, έχουν μικρότερη συσσώρευση λίπους στην κοιλιά. Επιπλέον, βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν, μελετώντας 7.000 μεσήλικες άνδρες και γυναίκες στο Νόρφολκ, πως όσοι έτρωγαν πρωινό, πάχαιναν λιγότερο.
Μια άλλη μεγάλη μελέτη κατέδειξε ότι οι γυναίκες που αγνοούν το πρωινό, τελικά «αποζημιώνουν» τον εαυτό τους με κατανάλωση περισσότερων θερμίδων στα υπόλοιπα γεύματα και σνακ της ημέρας.
Όπως έχουν δείξει άλλες μελέτες, όταν ένας άνθρωπος δεν τρώει σε τακτά χρονικά διαστήματα ή/και παραλείπει κάποιο γεύμα (συνήθως παραλείπουμε το πρωινό), διαταράσσεται ένας μηχανισμός του εγκεφάλου που στέλνει ένα μήνυμα στο σώμα για να μην αποθηκεύει λίπος. Ο μηχανισμός αυτός λειτουργεί μόνον όταν υπάρχει επάρκεια τροφής – και η παράλειψη του πρωινού εκλαμβάνεται από τον οργανισμό ως έλλειψη τροφής, οπότε «μπαίνει» σε κατάσταση «λιμού», αποθηκεύοντας όσο περισσότερο λίπος μπορεί, κατά τον κ. Μπερτζελέτο.
Και άλλα οφέλη...
Είναι προφανές, ότι όποιος αρχίζει καθημερινά την ημέρα του με ένα καλό, υγιεινό πρωινό, είναι σημαντικά προστατευμένος από τα παραπάνω. Ωστόσο, το πρόγευμα έχει και άλλα οφέλη να παράσχει στην υγεία μας:
* «Ξυπνάει» τον μεταβολισμό. Πολλές μελέτες έχουν δείξει πως το φαγητό νωρίς το πρωί ενεργοποιεί τον μεταβολισμό και τον διατηρεί ενεργό καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Η πιο πρόσφατη από αυτές πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα, στο Μπέρμιγχαμ, και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «International Journal of Obesity».
Το συμπέρασμά της ήταν πως το πρώτο γεύμα που τρώμε όταν ξυπνάμε, είναι αυτό που προγραμματίζει τον μεταβολισμό μας για την υπόλοιπη μέρα, και ότι αυτό το πρώτο γεύμα πρέπει απαραιτήτως να περιέχει λίπη, για να διατηρηθεί ο μεταβολισμός σε υψηλά επίπεδα έως το βράδυ.
* Αυξάνει την επιτυχία της δίαιτας. Μελέτη σε περισσότερους από 3.000 υπέρβαρους και παχύσαρκους εθελοντές, που δημοσιεύθηκε προ ετών στην επιθεώρηση «Obesity Research», έδειξε πως όσοι έκαναν δίαιτα και στο πλαίσιό της έτρωγαν πρωινό, κατόρθωσαν να χάσουν περισσότερα κιλά απ’ ό,τι όσοι απέφευγαν το πρωινό.Και το καλύτερο: όσοι δεν έβγαλαν το πρωινό από τη ζωή τους μετά το τέλος του προγράμματος αδυνατίσματος, είχαν περισσότερες πιθανότητες να διατηρήσουν το νέο τους βάρος.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Commonwealth στη Βιρτζίνια, εξάλλου, υπέβαλλαν σε ένα πρόγραμμα αδυνατίσματος 96 υπέρβαρους και παχύσαρκους εθελοντές, φροντίζοντας να δίνουν στους μισούς από αυτούς σχεδόν τις μισές θερμίδες της ημέρας το πρωί, ενώ οι υπόλοιποι μοίραζαν εξίσου τις θερμίδες τους στα κύρια γεύματα. Μετά από οκτώ μήνες, οι εθελοντές που έτρωγαν πολύ καλά το πρωί είχαν χάσει σχεδόν το 20% του αρχικού σωματικού βάρους τους, ενώ οι υπόλοιποι το 5%.
Το συμπέρασμα των ερευνητών ήταν πως το μικρό πρωινό γεύμα μπορεί στην πραγματικότητα να «ανοίγει» την όρεξη των ατόμων που κάνουν δίαιτα, ενώ όταν τρώνε το πρωί τις μισές ημερήσιες θερμίδες, μακροπρόθεσμα αδυνατίζουν πολύ περισσότερο.
Η μελέτη αυτή έδειξε επίσης πως σημασία φάνηκε να έχει και το τι έτρωγαν οι εθελοντές για πρωινό: αυτό που φάνηκε να τους αδυνατίζει περισσότερο ήταν η κατανάλωση υδατανθράκων (λ.χ. ψωμί και δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα) αλλά και λιπών (λ.χ. μαργαρίνη, βούτυρο), ενώ λιγότερο αδυνάτιζε το πρωινό που περιείχε κυρίως πρωτεΐνες (π.χ. γιαούρτι, τυρί ή ζαμπόν) και λίπη.
Άλλη μελέτη έδειξε ότι το πλούσιο πρωινό ελέγχει την επιθυμία για κατανάλωση γλυκών στη διάρκεια της ημέρας.
Ωστόσο, το πλούσιο πρωινό δεν πρέπει να αποτελεί τον κανόνα για όσους δεν κάνουν δίαιτα, διότι άλλες μελέτες – όπως μια γερμανική που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Nutrition Journal» - έχουν δείξει πως αν κάποιος τρώει και πολύ το πρωί, και ό,τι μπορεί την υπόλοιπη μέρα, τελικά παχαίνει.
* Βελτιώνει γενικά τη διατροφή. Πολλές μελέτες έχουν δείξει πως όσοι τρώνε πρωινό, καταναλώνουν καθημερινά περισσότερα θρεπτικά συστατικά απ’ ό,τι όσοι δεν τρώνε. Και αυτό, διότι ορισμένα από τα παραδοσιακά συστατικά του πρωινού (λ.χ. ο φρουτοχυμός, τα γαλακτοκομικά προϊόντα) είναι πλούσια σε θρεπτικές ουσίες όπως το ασβέστιο, ο σίδηρος, ο ψευδάργυρος, οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, η βιταμίνη C και οι φυτικές ίνες.
Η πιο πρόσφατη από αυτές τις μελέτες πραγματοποιήθηκε σε 1.330 κορίτσια εφηβικής ηλικίας από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον. Όπως έγραψαν στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of the American Dietetic Association», όσες έτρωγαν καθημερινά πρωινό, κατανάλωναν λιγότερες θερμίδες από γλυκά και αλμυρά σνακ, καθώς και από αναψυκτικά με ζάχαρη, σε σύγκριση με όσες έτρωγαν πρωινό σπανίως.
* Ρυθμίζει την αρτηριακή πίεση. Πριν από λίγες εβδομάδες, ανακοινώθηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Καρδιάς μελέτη σε 13.368 άντρες που έδειξε πως όσοι τρώνε καθημερινά δημητριακά για πρωινό – κατά προτίμηση, ολικής αλέσεως – έχουν 20% λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν υπέρταση αργότερα στη ζωή τους.
Οι ερευνητές από το Ιατρικό Κέντρο Beth Israel Deaconess που πραγματοποίησαν την μελέτη εικάζουν πως η προστατευτική δράση των δημητριακών οφείλεται στις φυτικές ίνες και στα άλλα θρεπτικά συστατικά τους, που αυξάνουν την ευαισθησία του οργανισμού στην ινσουλίνη και μειώνουν τη φλεγμονή.
* Χαρίζει χρόνια στη ζωή. Μελέτη με 7.000 εθελοντές από την κομητεία Αλαμέντα, της Καλιφόρνια, έδειξε ότι η καθημερινή κατανάλωση πρωινού γεύματος αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες μακροζωίας.
Όπως έδειξε η μελέτη, οι άντρες που τρώνε πρωινό και αποφεύγουν το τσιμπολόγημα μεταξύ των γευμάτων, μειώνουν κατά 50% τις πιθανότητες θανάτου μέσα στην επόμενη δεκαετία σε σύγκριση με όσους δεν τρώνε πρωινό και τσιμπολογούν.
Το εκπληκτικό είναι πως σε αυτή την ομάδα εθελοντών, η καθημερινή κατανάλωση ενός καλού πρωινού φάνηκε να είναι εξίσου ισχυρός προάγγελος μακροζωίας με την αποφυγή του καπνίσματος και την συστηματική γυμναστική!
Απαραίτητο για τα παιδιά
Η παράλειψη του πρωινού γεύματος μόνο προβλήματα έχει να προκαλέσει στα παιδιά.
Σύμφωνα με την Αμερικανική Διαιτητική Εταιρεία, τα παιδιά που πηγαίνουν με άδειο στομάχι στο σχολείο έχουν μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης της προσοχής, ελαττωμένη ικανότητα επίλυσης προβλημάτων, χειρότερο συντονισμό ματιών-χεριών και είναι λιγότερο δημιουργικά σε σύγκριση με όσα καθημερινά τρώνε πρωινό.
Επιπλέον, η παράλειψη του πρωινού συσχετίζεται με μειωμένη αντοχή στη γυμναστική και στα αθλήματα, καθώς και με αυξημένες απουσίες από το σχολείο.
Και σαν να μην έφταναν όλ’ αυτά, μελέτες έχουν δείξει πως η έλλειψη πρωινού στα παιδιά έχει ως συνέπεια την ανεπαρκή ανάπτυξή τους και την αύξηση του κινδύνου αναπτύξεως διαβήτη τύπου 2, υπέρτασης και αυξημένης χοληστερόλης αργότερα στη ζωή.
Πολύ συχνά, εξάλλου, τα παιδιά που δεν τρώνε πρωινό είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα, καθώς συνηθίζουν να καταναλώνουν παχυντικά τρόφιμα στα διαλείμματα ή «πέφτουν με τα μούτρα» στο πιάτο τους όταν έρθει η ώρα να φάνε το μεσημέρι.
Πηγή : ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ
Σάββατο 16 Απριλίου 2011
Παχυσαρκία : Κίνδυνοι και παράδοξα
Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με την παχυσαρκία είναι πολλαπλοί και αναμφισβήτητοι. Ωστόσο, υπάρχουν σήμερα στην επιστημονική βιβλιογραφία ορισμένα εκ πρώτης όψεως αντιφατικά δεδομένα, που υποστηρίζουν ότι η παχυσαρκία δεν αυξάνει πάντοτε -και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί και να μειώνει- παραδόξως τον κίνδυνο θανάτου σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών.
Τα δεδομένα αυτά δεν αφορούν τον γενικό πληθυσμό, αλλά ασθενείς που πάσχουν από χρόνια σοβαρά νοσήματα όπως, για παράδειγμα, η καρδιακή ανεπάρκεια και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια που χρήζει αιμοκάθαρσης. Εχει παρατηρηθεί ότι οι λιποβαρείς και λεπτόσωμοι ασθενείς με καρδιακή ή νεφρική ανεπάρκεια (υπό αιμοκάθαρση) έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών και θανάτου από τους υπέρβαρους και μετρίως παχύσαρκους ασθενείς.
Μια εξίσου παράδοξη συσχέτιση της παχυσαρκίας με καλύτερη πρόγνωση και επιβίωση έχει καταγραφεί και σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, και ιδιαίτερα έπειτα από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Στους υπέρβαρους και μετρίως παχύσαρκους ασθενείς που επιβιώνουν ύστερα από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, έχει παρατηρηθεί μια βραχυπρόθεσμη μείωση των ποσοστών θανάτου, τόσο συνολικά όσο και από καρδιαγγειακά αίτια.
Επίσης, μεταξύ των ασθενών με στεφανιαία νόσο που υποβάλλονται σε αγγειοπλαστική ή χειρουργείο by-pass για να γίνει διάνοιξη του αγγείου της καρδιάς που «έφραξε» και προκάλεσε το έμφραγμα, έχει αναφερθεί ότι οι αδύνατοι ασθενείς παρουσιάζουν αυξημένη πιθανότητα ενδονοσοκομειακών επιπλοκών και χειρότερη μακροχρόνια έκβαση σε σχέση με τους υπέρβαρους ασθενείς, που εμφανίζονται σχετικά «προστατευμένοι» από άμεσες αλλά και απώτερες επιπλοκές της στεφανιαίας νόσου. Εχει επίσης παρατηρηθεί από αρκετούς ερευνητές ότι οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι ασθενείς έχουν ηπιότερες αλλοιώσεις στα στεφανιαία αγγεία της καρδιάς και μικρότερη βαρύτητα στεφανιαίας νόσου από τους λεπτόσωμους ασθενείς, που παρουσιάζουν συχνά στη στεφανιογραφία σοβαρές στενώσεις και μάλιστα σε πολλά αγγεία ταυτόχρονα. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί μία δική μας πρόσφατη μελέτη σε συνολικά 1.228 ασθενείς (290 γυναίκες και 938 άνδρες) που υποβλήθηκαν διαδοχικά σε στεφανιογραφία για διερεύνηση καρδιακών ενοχλημάτων και διαπιστώθηκε ότι οι παχύσαρκοι ασθενείς είχαν την ίδια ακριβώς πιθανότητα να διαγνωστούν με στεφανιαία νόσο αλλά και να εμφανίσουν σοβαρή (εκτεταμένη) στεφανιαία νόσο με τους αδύνατους ασθενείς της μελέτης.
Πιο συγκεκριμένα, η μέση τιμή του ΒΜΙ ήταν 28,0 στους ασθενείς που δεν είχαν σημαντική στεφανιαία νόσο, 28,1 στους ασθενείς με στένωση ενός αγγείου, 28,0 στους ασθενείς με στένωση δύο αγγείων και 27,7 στους ασθενείς με στένωση τριών αγγείων, χωρίς οι διαφορές αυτές να αποδεικνύονται σημαντικές στη στατιστική ανάλυση. Με άλλα λόγια, τα παχύσαρκα άτομα δεν είχαν βαρύτερη εικόνα στεφανιαίας νόσου σε σχέση με τα αδύνατα. Παρόμοια ευρήματα προέκυψαν και για τους υπερτασικούς ασθενείς με στεφανιαία νόσο που υποβλήθηκαν σε στεφανιογραφία, στους οποίους η παχυσαρκία δεν φάνηκε να σχετίζεται με αυξημένη βαρύτητα στεφανιαίας νόσου. Η ουδέτερη αυτή επίδραση του αυξημένου σωματικού βάρους στη βαρύτητα των στεφανιογραφικών ευρημάτων συνηγορεί υπέρ της επιβεβαίωσης του παραδόξου της παχυσαρκίας στον πληθυσμό που μελετήθηκε, καθώς δεν αναδείχθηκε η λογικά αναμενόμενη επιβαρυντική δράση της παχυσαρκίας στη βαρύτητα της στεφανιαίας νόσου.
Παρόμοια παράδοξα με την παχυσαρκία έχουν αναφερθεί και σε άλλους πληθυσμούς, όπως είναι οι ηλικιωμένοι, οι υπερτασικοί ασθενείς, οι ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (καρδιακή αρρυθμία), οι ασθενείς με κακή αιμάτωση των κάτω άκρων, οι ασθενείς με AIDS ή κακοήθειες και όσοι υποβάλλονται σε αγγειοχειρουργικές, ογκολογικές ή ορθοπεδικές χειρουργικές επεμβάσεις.
Source : enet.gr
Τα δεδομένα αυτά δεν αφορούν τον γενικό πληθυσμό, αλλά ασθενείς που πάσχουν από χρόνια σοβαρά νοσήματα όπως, για παράδειγμα, η καρδιακή ανεπάρκεια και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια που χρήζει αιμοκάθαρσης. Εχει παρατηρηθεί ότι οι λιποβαρείς και λεπτόσωμοι ασθενείς με καρδιακή ή νεφρική ανεπάρκεια (υπό αιμοκάθαρση) έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών και θανάτου από τους υπέρβαρους και μετρίως παχύσαρκους ασθενείς.
Μια εξίσου παράδοξη συσχέτιση της παχυσαρκίας με καλύτερη πρόγνωση και επιβίωση έχει καταγραφεί και σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο, και ιδιαίτερα έπειτα από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Στους υπέρβαρους και μετρίως παχύσαρκους ασθενείς που επιβιώνουν ύστερα από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, έχει παρατηρηθεί μια βραχυπρόθεσμη μείωση των ποσοστών θανάτου, τόσο συνολικά όσο και από καρδιαγγειακά αίτια.
Επίσης, μεταξύ των ασθενών με στεφανιαία νόσο που υποβάλλονται σε αγγειοπλαστική ή χειρουργείο by-pass για να γίνει διάνοιξη του αγγείου της καρδιάς που «έφραξε» και προκάλεσε το έμφραγμα, έχει αναφερθεί ότι οι αδύνατοι ασθενείς παρουσιάζουν αυξημένη πιθανότητα ενδονοσοκομειακών επιπλοκών και χειρότερη μακροχρόνια έκβαση σε σχέση με τους υπέρβαρους ασθενείς, που εμφανίζονται σχετικά «προστατευμένοι» από άμεσες αλλά και απώτερες επιπλοκές της στεφανιαίας νόσου. Εχει επίσης παρατηρηθεί από αρκετούς ερευνητές ότι οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι ασθενείς έχουν ηπιότερες αλλοιώσεις στα στεφανιαία αγγεία της καρδιάς και μικρότερη βαρύτητα στεφανιαίας νόσου από τους λεπτόσωμους ασθενείς, που παρουσιάζουν συχνά στη στεφανιογραφία σοβαρές στενώσεις και μάλιστα σε πολλά αγγεία ταυτόχρονα. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί μία δική μας πρόσφατη μελέτη σε συνολικά 1.228 ασθενείς (290 γυναίκες και 938 άνδρες) που υποβλήθηκαν διαδοχικά σε στεφανιογραφία για διερεύνηση καρδιακών ενοχλημάτων και διαπιστώθηκε ότι οι παχύσαρκοι ασθενείς είχαν την ίδια ακριβώς πιθανότητα να διαγνωστούν με στεφανιαία νόσο αλλά και να εμφανίσουν σοβαρή (εκτεταμένη) στεφανιαία νόσο με τους αδύνατους ασθενείς της μελέτης.
Πιο συγκεκριμένα, η μέση τιμή του ΒΜΙ ήταν 28,0 στους ασθενείς που δεν είχαν σημαντική στεφανιαία νόσο, 28,1 στους ασθενείς με στένωση ενός αγγείου, 28,0 στους ασθενείς με στένωση δύο αγγείων και 27,7 στους ασθενείς με στένωση τριών αγγείων, χωρίς οι διαφορές αυτές να αποδεικνύονται σημαντικές στη στατιστική ανάλυση. Με άλλα λόγια, τα παχύσαρκα άτομα δεν είχαν βαρύτερη εικόνα στεφανιαίας νόσου σε σχέση με τα αδύνατα. Παρόμοια ευρήματα προέκυψαν και για τους υπερτασικούς ασθενείς με στεφανιαία νόσο που υποβλήθηκαν σε στεφανιογραφία, στους οποίους η παχυσαρκία δεν φάνηκε να σχετίζεται με αυξημένη βαρύτητα στεφανιαίας νόσου. Η ουδέτερη αυτή επίδραση του αυξημένου σωματικού βάρους στη βαρύτητα των στεφανιογραφικών ευρημάτων συνηγορεί υπέρ της επιβεβαίωσης του παραδόξου της παχυσαρκίας στον πληθυσμό που μελετήθηκε, καθώς δεν αναδείχθηκε η λογικά αναμενόμενη επιβαρυντική δράση της παχυσαρκίας στη βαρύτητα της στεφανιαίας νόσου.
Παρόμοια παράδοξα με την παχυσαρκία έχουν αναφερθεί και σε άλλους πληθυσμούς, όπως είναι οι ηλικιωμένοι, οι υπερτασικοί ασθενείς, οι ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή (καρδιακή αρρυθμία), οι ασθενείς με κακή αιμάτωση των κάτω άκρων, οι ασθενείς με AIDS ή κακοήθειες και όσοι υποβάλλονται σε αγγειοχειρουργικές, ογκολογικές ή ορθοπεδικές χειρουργικές επεμβάσεις.
Source : enet.gr
Πέμπτη 14 Απριλίου 2011
Biofuel pushes millions of people towards poverty
The growing production of bioethanol increases the shortage of food. Corn, sugar, other types of farm crops are required for the production of the biofuel. In addition, the growth of sowing for the green fuel reduces the square of lands designated for food cultures, which leads to smaller harvest and higher prices on food.
FAO's food prices index gained 2.2 percent in February, which marked the highest point since the analysis of the prices in 1990. The index embraces the fluctuations of prices on 55 sorts of food products.
FAO's crops prices index in March (includes wheat, rice and corn) increased by 3.7 percent. The prices on corn doubled last year, whereas wheat gained 65 percent.
The index of prices on vegetable oil and fats increased insignificantly. It is currently staying at the level of a bit lower than the peak point of June 2008. The index of prices on meat in February increased by two percent. The index of prices on sugar went 16 percent higher than it was a year ago.
A report from the World Bank confirmed that prices on food products continued to grow. WB's index of food prices increased by 15 percent from October 2010 to January 2011.
0
SharePrint version Font Size Send to friend According to experts' estimates, the number of undernourished people in the world will exceed the level of one billion people already in near future. According to the UN, there were not more than 925 million of such people last year. The growing prices on food push people towards poverty and puts pressure on most vulnerable layers of the population - those who spend over 50 percent of their income on food. As a result, when prices increased by 15 percent from October to January, as many as 44 million more people found themselves below the poverty line, WB specialists said.
FAO's index dropped for the first time in eight months in March - by 2.9 percent. The growing prices on food and fuel push farmers and other agricultural productions towards growing most lucrative "fuel" cultures, which can only add more fuel to the fire.
Neither Europe, nor the USA intend to revise their standards which stipulate the constant increase of the share of natural fuel in their consumption. In the USA, the use of biofuel by 2022 is expected to reach 36 billion gallons a year (more than 160 billion liters). In the EU, ten percent of car fuel is to be produced from plants by 2020. China, India, Indonesia, Thailand and other countries already have their biofuel programs, The New York Times said.
China banned the growth of crops for the production of fuel ten years ago after the country faced a strong increase of prices on corn. The sudden growth of quotations on corn at Chicago Mercantile Exchange occurred due to the development of the bioethanol production in the USA. The latter uses up to 40 percent of its croppage for this purpose.
Nowadays, the Chinese produce ethanol from manioc root crop, which they also import from other countries. The prices on manioc started to grow, and the programs connected with the production of biological fuel in neighboring Asian states began to decline. Manioc is also used as cattle forage, which creates certain problems for the cattle breeding industry. Thus, the production of bioethanol from manioc results in more expensive food products for people.
Source : Pravda
FAO's food prices index gained 2.2 percent in February, which marked the highest point since the analysis of the prices in 1990. The index embraces the fluctuations of prices on 55 sorts of food products.
FAO's crops prices index in March (includes wheat, rice and corn) increased by 3.7 percent. The prices on corn doubled last year, whereas wheat gained 65 percent.
The index of prices on vegetable oil and fats increased insignificantly. It is currently staying at the level of a bit lower than the peak point of June 2008. The index of prices on meat in February increased by two percent. The index of prices on sugar went 16 percent higher than it was a year ago.
A report from the World Bank confirmed that prices on food products continued to grow. WB's index of food prices increased by 15 percent from October 2010 to January 2011.
0
SharePrint version Font Size Send to friend According to experts' estimates, the number of undernourished people in the world will exceed the level of one billion people already in near future. According to the UN, there were not more than 925 million of such people last year. The growing prices on food push people towards poverty and puts pressure on most vulnerable layers of the population - those who spend over 50 percent of their income on food. As a result, when prices increased by 15 percent from October to January, as many as 44 million more people found themselves below the poverty line, WB specialists said.
FAO's index dropped for the first time in eight months in March - by 2.9 percent. The growing prices on food and fuel push farmers and other agricultural productions towards growing most lucrative "fuel" cultures, which can only add more fuel to the fire.
Neither Europe, nor the USA intend to revise their standards which stipulate the constant increase of the share of natural fuel in their consumption. In the USA, the use of biofuel by 2022 is expected to reach 36 billion gallons a year (more than 160 billion liters). In the EU, ten percent of car fuel is to be produced from plants by 2020. China, India, Indonesia, Thailand and other countries already have their biofuel programs, The New York Times said.
China banned the growth of crops for the production of fuel ten years ago after the country faced a strong increase of prices on corn. The sudden growth of quotations on corn at Chicago Mercantile Exchange occurred due to the development of the bioethanol production in the USA. The latter uses up to 40 percent of its croppage for this purpose.
Nowadays, the Chinese produce ethanol from manioc root crop, which they also import from other countries. The prices on manioc started to grow, and the programs connected with the production of biological fuel in neighboring Asian states began to decline. Manioc is also used as cattle forage, which creates certain problems for the cattle breeding industry. Thus, the production of bioethanol from manioc results in more expensive food products for people.
Source : Pravda
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)